Wywiad Gijsbrechta Guntera
„Potrzebujemy więcej przestrzeni do współpracy”
W okresie poprzedzającym wybory do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w czwartek 23 maja, Boerenbusiness codziennie 6 pytań rolniczych dla ludzi z wizją na europejską politykę rolną. Dzisiaj to Gijsbrecht Gunter, przewodniczący Holland Onion Association i kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego z ramienia ChristenUnie-SGP.
Gijsbrecht Gunter (40 l.) oprócz swojej roli w sektorze rolniczym (Holland Onion Association, Uireka, Yara i Monie Nieuwdorp) ma także kapelusz polityczny. Jest radnym w gminie Borsele, a także członkiem platformy rolniczej SGP, która dostarcza informacji Hadze i Brukseli. W tych wyborach Gunter zajmuje 10. miejsce dla Unii Chrześcijańskiej-SGP, co jest stanowiskiem niewybieralnym.
Uważa, że należy w ten sposób podkreślić znaczenie „Europy”. „Niezwykle ważna jest współpraca na szczeblu europejskim w wielu obszarach. Weźmy pod uwagę np. bezpieczeństwo, terroryzm i handel. Jednocześnie każde państwo członkowskie musi zachować suwerenność i móc prowadzić własną politykę. Stąd nasze hasło „ Współpraca tak, superpaństwo nie”.
Czy chcesz mniej czy bardziej europejskiej polityki rolnej dla holenderskiego rolnika?
„Musimy zapewnić kontynuację Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), co wymaga znacznego budżetu. Jednak musi temu towarzyszyć mniej przepisów. Bruksela za bardzo angażuje się w szczegóły. Dobrze, że opracowywane są główne punkty ustalane na poziomie europejskim, ale każdy kraj musi zachować prawo do samodzielnego określenia tej kwestii. W końcu lokalna praktyka (rodzaj gleby, rodzaj uprawianych roślin itp.) jest inna w każdym państwie członkowskim.”
„Uważam też, że budżet WPR powinien być wykorzystywany w sposób bardziej ukierunkowany, unikając wyrównywania sytuacji. Nie chcemy przenosić pieniędzy, które zbieramy na zachodzie Europy na wschód. Istnieje na przykład znacząca różnica w powierzchni gruntów cenami między państwami członkowskimi, co musi znaleźć odzwierciedlenie we wsparciu dochodów otrzymywanym przez rolników; w przeciwnym razie wywrzecie presję na swoją pozycję konkurencyjną”.
Jeśli spojrzymy na Wspólną Politykę Rolną, czy premia hektarowa powinna być premia czy nie?
„Najlepiej będzie, jeśli rolnik będzie mógł czerpać dochody z rynku, ale jeszcze tak nie jest. W dłuższej perspektywie będziemy musieli wycofywać wsparcie dochodów, ale na razie jest ono nadal niezbędne. Jednakże należy zachować krytyczny stosunek do wydatkowania budżetu WPR i zadbać o to, aby pieniądze faktycznie trafiały do gospodarstw rolnych. W dzisiejszych czasach środki finansowe utknęły w dużych spółdzielniach i spółkach lub w biurokratycznych, oficjalnych obiegach. Celem powinno być: wzmocnienie pozycji rolnika. Jeżeli będzie on musiał zrezygnować z gruntów produkcyjnych lub podjąć działania w zakresie zazieleniania, należy mu się za to rekompensata.”
Patrząc na wdrożenie raportu dotyczącego łańcucha przez Ceesa Veermana: jak osiągnąć „równe szanse” w Unii Europejskiej?
„Aby stworzyć równe warunki działania w łańcuchu i między różnymi państwami członkowskimi, ważne jest, aby było więcej miejsca na współpracę. Mając kilkaset hektarów, w Holandii jesteś dużym rolnikiem, podczas gdy w Europie Wschodniej powstały ogromne spółdzielnie (często przy wsparciu Unii Europejskiej). Rozmiar mówi coś o sile, jaką można sprawować w łańcuchu. Jeśli u nas jest to możliwe tylko przy współpracy, a nie jest to prawnie możliwe, to konieczne jest złagodzenie zasad konkurencji. Tam zadaniem Europy jest zapewnienie producentom surowców większego pola do działania. I mówię to jako polityk”.
Czy władza Brukseli w zakresie zezwoleń na środki ochrony roślin jest zbyt duża?
„Nie sądzę. Najważniejsze jest, abyśmy nie mieszali polityki i nauki. W Europie mamy Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) jako komitet naukowy, który ocenia substancje czynne w środkach ochrony roślin. Ważne jest, aby merytorycznie oceniają swoją pracę, mogąc nadal dobrze działać, bez ulegania emocjom.”
„Z drugiej strony ważne jest, aby politycy nie udawali naukowców. Przykładem tego jest kwestia glifosatu. EFSA wyciąga pewne wnioski, ale politycy nadal wybierają inną drogę. Ważne jest, aby każdy odgrywał swoją rolę, a nie polegamy na sobie nawzajem. Ponadto nie może być tak, że mamy w Europie jedno rozporządzenie dotyczące środków ochrony roślin i że zezwolenia są różne w poszczególnych państwach członkowskich. Stwarza to nierówne warunki działania.”
Co powinno stać się liderem w brukselskiej polityce rolnej?
„Lepszy model dochodów dla rolnika, aby mógł nadal inwestować. Wiąże się to również z rekompensatą za utrzymanie krajobrazu. Ponadto na czele powinna znajdować się innowacja. Weźmy dopuszczenie nowych technik hodowli. Jako SGP nie jesteśmy zwolennikami hodowli międzygatunkowej. Jeśli chodzi o GMO, cofamy się o krok, ale należy rozszerzyć zakres techniki takiej jak CRISPR-Cas. Dzięki temu możemy promować plony i produkować lepszą żywność. To jest jest to konieczne, ponieważ na świecie wciąż żyje prawie 800 milionów głodujących ludzi. Należy w większym stopniu docenić sposób, w jaki wytwarzana jest żywność”.
Który mit o Parlamencie Europejskim nie jest Twoim zdaniem słuszny?
„Że Parlament Europejski nie ma znaczenia. Często mówi się, że «wypili szklankę, siusiu i wszystko zostało tak, jak było», ale tak nie jest. Wiele spraw rozstrzyga się w Europie. Patrząc na nasze interesy rolnicze , naszą pozycję eksportową i wiedzę, którą możemy zapewnić na całym świecie, ważne jest, aby holenderscy posłowie do Parlamentu Europejskiego współpracowali i pozostawili po sobie ślad. Bruksela jest bliżej niż myślisz”.
Jeanette Pennings
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.