W Narodowym Planie Strategicznym, holenderskim opracowaniu nowej Wspólnej Polityki Rolnej, celem jest znalezienie regionalnych rozwiązań dla wyzwań w sektorze: od rozwoju obszarów wiejskich po zrównoważone systemy żywnościowe. „Powinno to być możliwe przy współpracy regionalnej i krajowej” – mówi ministerstwo.
Bardziej zrównoważona i zdrowsza żywność, lepszy dobrostan zwierząt, więcej białka roślinnego i mniej odpadów spożywczych. To wszystko są sprawy, które przyczyniają się do realizacji celów i zadań społecznych. Pomyśl o klimacie, bioróżnorodności, środowisku i możliwościach zarobkowych rolnika. Są to również cele, które pojawiają się w Narodowym Planie Strategicznym (KPS). Z drugiej strony istnieją poważne wyzwania, takie jak zmiana klimatu. Mówi się, że przy większej współpracy moglibyśmy wymyślić rozwiązania.
Stworzenie żywotnej wsi jest jednym z pierwszych celów związanych ze współpracą. Zdaniem twórców KPS rozwój obszarów wiejskich poprawia pozycję rolnika w łańcuchu, zwiększa konkurencyjność i prowadzi do poświęcenia większej uwagi środowisku i klimatowi. Jedną z rozważanych interwencji jest tworzenie pasów drewna i/lub ograniczanie stosowania środków ochrony roślin.
Bardziej zrównoważone systemy żywnościowe
Drugim celem, w którym współpraca ma ogromne znaczenie, jest tworzenie bardziej zrównoważonych systemów żywnościowych. „Żywność i zdrowie są wyraźnie określone w nowej Wspólnej Polityce Rolnej. Historia produktu zniknęła. W przyszłości powinno to powrócić, a wszelkie inicjatywy w tej dziedzinie są mile widziane” – mówi Paul van Enckevort z prowincji Brabancja Północna .
Największym wyzwaniem w tym obszarze jest model przychodów na przyszłość. „Rolnictwo jako pierwsze radzi sobie ze skutkami np. zmian klimatycznych. Trzeba więc myśleć z wyprzedzeniem, ponieważ w naszym sektorze myślenie jest za późno”, mówi rolnik Anton Bartelen. „Celem powinna więc być wspólna praca nad systemem, który będzie przyszłościowy”. Według przedsiębiorcy jest to możliwe tylko wtedy, gdy supermarkety zawsze wybierają holenderskie produkty. „Nie może być tak, że plantatorzy cebuli mają niskie dochody i nie mogą sprzedawać swoich produktów, podczas gdy supermarkety kupują produkty z Nowej Zelandii”.
Rozdrobnienie i złożone przepisy również wymagają większej współpracy, na przykład między agencjami rządowymi, zarządami gospodarki wodnej, przedstawicielami i rolnikami. „W końcu jednym z najważniejszych celów WPR i NSP jest »utworzenie związku«. Zarówno między rolnikami, jak i między rolnikiem a rządem lub rolnikiem a społeczeństwem”.
To czwarty artykuł z serii poświęconej nowej Wspólnej Polityce Rolnej. W piątym i ostatnim artykule, który ukaże się 31 grudnia, przybliżamy ekoprogramy i ich efekt. Zobacz wszystkie artykuły o WPR tutaj.