De Bruijne nie może jeszcze cieszyć się ze sprawy 50 milionów

Założyciel Farm Frites, Gerrit de Bruijne, uważa, że ​​jest jeszcze za wcześnie, aby świętować w sprawie, w którą firma jest uwikłana przeciwko Loyens & Loeff. Loyens & Loeff to kancelaria zajmująca się doradztwem prawnym i podatkowym, która od 15 lat zmaga się z roszczeniem w wysokości 50 milionów euro.

Brązowy lewy w latach 90. wraz z żoną na Curaçao za radą kancelarii Loyens & Loeff. Chciał przekazać swoją firmę swoim dzieciom w sposób korzystny finansowo. Jednak gdy wróciłem dwa lata później, urząd skarbowy przyszedł z surową opłatą.

Organy podatkowe powołują się na „trwałą więź”, jaką skarżący utrzymywał z Holandią. De Bruijne pozostał dyrektorem generalnym Farm Frites, regularnie odwiedzał Holandię i utrzymywał tam gabinet dentysty i lekarza ogólnego. De Bruijne twierdzi, że nieudana struktura podatkowa kosztowała go 50 milionów euro, które teraz domaga się od kancelarii Loyens & Loeff.  

Jednak pod koniec stycznia Sąd Rejonowy w Rotterdamie nie wydał orzeczenia w sprawie naruszenia umowy. Kancelaria Loyens & Loeff stwierdza obecnie, że to sam De Bruijne ponosi winę za skalę szkód. W pewnym momencie powinien przyznać się do błędu, dzięki czemu poniósłby znacznie mniejszą szkodę.

Sąd widzi to inaczej. De Bruijne miał wprawdzie „pozakontraktowy (i społeczny) obowiązek” uwzględnienia interesów Loyens & Loeff i niedopuszczenia do niepotrzebnego wzrostu szkody, ale „zobowiązanie to nie idzie tak daleko, aby (powodowie) byli zmuszeni wybrać wykładnię, która zmniejszała szkodę, jakiej mógł dochodzić od Loeff et al., ale zwiększała szkodę nieodwracalną” – stwierdził sąd.

W przypadku odwołania opartego na błędzie może mieć miejsce ta druga sytuacja, stwierdzili sędziowie. Stało się tak częściowo dlatego, że organy podatkowe stwierdziły w piśmie, iż anulowanie struktury podatkowej wprowadzonej przez Loyens & Loeff nadal będzie skutkowało koniecznością zapłaty podatku od darowizn, a zatem odwołanie się do błędu „wiązało się również z nowym ryzykiem”. Wniosek sądu był następujący: „Wszystko to oznacza, że ​​szansa, iż odwołanie oparte na błędzie doprowadzi do korzystnego rozstrzygnięcia, była tak mała, że ​​(powodowie) nie musieli tego robić z tego powodu lub, biorąc pod uwagę to, co już zostało wszczęte, nie musieli tego kontynuować”.

Sąd wskazał, że przeprowadzi „całościową ocenę” sporu, jeśli strony nie dojdą do porozumienia. Ocena ta będzie „dotyczyć nie tylko błędów zawodowych, ale także wszelkiej osobistej odpowiedzialności (osób dochodzących roszczeń)” raport sądowy.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.