Holenderska firma produkująca nasiona ziemniaków, lider rynku w Turcji

Jan Muijsers jest dyrektorem Zeeland C. Meijer, lidera na rynku produkcji sadzeniaków ziemniaka w Turcji. Przedstawia przegląd tureckiego sektora ziemniaczanego i najnowsze wydarzenia w zakresie relacji.

Czym dokładnie zajmuje się Meijer w Turcji?
Od 2010 roku współpracujemy ze spółką joint venture z turecką firmą, wspólnie z którą produkujemy podstawowe sadzeniaki ziemniaka na rynek lokalny. Rocznie produkujemy sadzeniaki ziemniaków na powierzchni około 375 hektarów. Zdecydowana większość przeznaczona jest dla przemysłu produkującego chipsy i frytki. Ponadto na rynek ziemniaków jadalnych. Jest to również największy rynek w Turcji. Nasza firma w Turcji zatrudnia 21 osób, a produkcja sadzeniaków ziemniaka wynosi od 12.000 14.000 do XNUMX XNUMX ton.

Jak zorganizowany jest sektor ziemniaczany w Turcji?
Rynek bardzo się rozwinął dzięki budowie fabryk chipsów i frytek. W Turcji działa 7 fabryk frytek i 3 fabryki chipsów ziemniaczanych. Największy producent frytek, Atakey, potrzebuje rocznie 150.000 300.000 ton surowca. Pozostałe partie ważą łącznie 3 225.000 ton. W sektorze chipsów działają trzej główni producenci oraz małe lokalne fabryki. Łączne zapotrzebowanie na surowiec do przetwórstwa wiórów wynosi XNUMX XNUMX ton. W Turcji nie obserwuje się spadku liczby stolików, co ma miejsce w Europie Zachodniej. Nie rośnie spożycie ziemniaków na osobę, ale sama populacja. Z powodu napływu uchodźców do Turcji nastąpił ogromny wzrost. Powoduje to wzrost rynku stołowego na Wschodzie i rynku przetwórczego na Zachodzie, gdzie zmieniają się zachowania i wzorce żywieniowe. Teraz mrożone frytki można kupić w supermarketach, a chipsy można kupić na każdym rogu ulicy.

Jak profesjonalna jest uprawa ziemniaków?
Poziom techniczny rolnictwa znacznie wzrósł w ciągu ostatniej dekady. W rezultacie w ciągu ostatniej dekady nastąpił znaczny wzrost plonów, a ich wzrost nadal trwa. Powierzchnia obiektu wynosi około 80.000 XNUMX hektarów. Kluczowym czynnikiem zawsze był czynnik sadzeniaków. Prawo stanowi, że importowane sadzeniaki muszą zostać co najmniej raz ponownie zasadzone. Dlatego też dane dotyczące eksportu podlegają tak dużym wahaniom. Jeśli propagacja jest niezadowalająca, konieczny staje się import. Jeśli się powiedzie, mogą kontynuować działalność przez kolejne lata.

Jakie możliwości ma Holandia?
'Istnieje rzeczywiście wiele możliwości i wyzwań. Jednakże wiele starań holenderskich firm, mających na celu uruchomienie fabryki frytek w Turcji, zostało wstrzymanych. Powodem tego wycofania jest kultura. Założenie biznesu tutaj nie jest łatwe. Turcy chcą być tak samowystarczalni, jak to tylko możliwe. Przetwórcami są tam firmy tureckie. W rzeczywistości, w sektorze rozmnażania ziemniaków nasiennych miejsce zajmują jedynie firmy zagraniczne. Produkcja przetwórcza dynamicznie rośnie, zwłaszcza w segmencie fast food. Każdego roku gdzieś powstaje nowa linia, fabryki są modernizowane, a linie stają się bardziej wydajne.

Jakie są największe zagrożenia dla tureckiego sektora ziemniaczanego?
'Ataki oznaczają, że przyjeżdża mniej turystów. Branża chipów, która w poprzednich latach koncentrowała się głównie na wszystkich ośrodkach i szybko się rozwijała, obecnie znajduje się w stagnacji, między innymi z powodu tego, że Rosjanie nie przyjeżdżają już masowo. Kolejnym dużym problemem jest waluta. Turecki lir została zdewaluowana o ponad 20 procent w ciągu sześciu miesięcy. W przypadku importowanych sadzeniaków oznacza to, że staną się one o 20 procent droższe. W rezultacie coraz więcej plantatorów skupia się na lokalnych sadzeniakach ziemniaków. Jednak w pewnym momencie będą musieli znów importować sadzeniaki. Najważniejszym czynnikiem jest jednak czynnik polityczny.

Odczuwamy również politykę Erdogana w Holandii. Wcześniej Turcy byli w konflikcie z Rosją, a potem z UE. Jak to widzisz?
„Tego rodzaju relacje niosą ze sobą jeszcze więcej niepewności dla społeczności biznesowej. Rząd próbuje uniezależnić się od krajów zagranicznych poprzez ciągłe dostosowywanie kryteriów fitosanitarnych i dotowanie lokalnego przemysłu nasiennego. To część naszej kultury i dlatego przemysł międzynarodowy nie jest tam reprezentowany. To, co Erdogan robił w ostatnich tygodniach, to czysta retoryka. Teraz, gdy wybory w Holandii dobiegły końca, a w Turcji odbyło się referendum, pokój powróci. Myślę, że Turcja izoluje się coraz bardziej z powodu tej polityki, podczas gdy co najmniej połowa społeczeństwa chce zajmować pozycję międzynarodową i po prostu chce robić interesy z każdym. To jest naprawdę duży problem i nie wiadomo, jak się skończy. Tureckie cła importowe również stanowią problem. Obecna sytuacja może przyspieszyć proces rozwoju lokalnego systemu sadzeniaków ziemniaka. Obecnie podejmowane są działania zachęcające do przekształcania mini-bulw w sadzeniaki do użytku.

Czy jako firma zagraniczna możecie się do tego odpowiednio przygotować?
Nie bardzo. Jako firma musicie podejmować decyzje i stawać w obliczu spraw, na które nie macie wpływu. Naszą odpowiedzią jest jeszcze lepsze działanie na szczeblu lokalnym i utrzymanie się w ramach limitów. Chcemy również uniezależnić się od importu. Upewnij się również, że masz odpowiednie kontakty, które będą mogły Cię poprowadzić przez tego rodzaju procesy. Nasi pracownicy w Turcji doskonale znają się na każdym szczeblu, w tym na rządzie. W ten sposób niewiele można zrobić, ponieważ wewnętrznie istnieje zapotrzebowanie na produkt. Sektor rolniczy jest bardzo ważny i chętnie dzielimy się naszą wiedzą. Oni nas potrzebują. '

C. Meijer jest trzecią co do wielkości firmą handlującą nasionami ziemniaków w Holandii pod względem wolumenu sprzedaży. Z Rilland firma zarządza plantatorami i biurami sprzedaży w Emmeloord i dwoma we Francji. Firma Meijer sprzedaje ziemniaki sadzeniakowe (ziemniaki stołowe, frytki i chipsy) na całym świecie. W Turcji podstawowe sadzeniaki ziemniaka produkują sami.