Dolina Ziemniaczana zmaga się z widocznością

Dolinę Ziemniaczaną założono w celu wzmocnienia pozycji uprawy ziemniaków sadzeniakowych w Groningen i Fryzji. Teraz i w przyszłości. Na tej podstawie nawiązano współpracę z instytucjami badawczymi, edukacyjnymi, biznesowymi, rządowymi i plantatorami.

De Vries niedawno dowiedział się od pewnego plantatora, że ​​w okolicach Potato Valley jest niezwykle cicho. „To zrozumiała, ale nieuzasadniona reakcja” – mówi. „Wiele rzeczy jest wprowadzanych w życie w pierwszym roku i to działa całkiem dobrze. Jednak większość z nich nie jest widoczna od razu, co utrudnia sprawę”.

Projekt „Lot ku witalności” może zostać wydany
W środę stało się jasne, że rozpoczął się projekt „Lot ku witalności”, który zrealizują HZPC i Averis. Wiąże się to z poszukiwaniem odpowiednich metod laboratoryjnych, które pozwolą lepiej i wcześniej ocenić zdolność kiełkowania poszczególnych partii sadzeniaków ziemniaka. Według HZPC daje to możliwość większej kontroli nad sprzedażą. Finansowanie projektu o wartości 3 mln euro zostało niedawno zakończone, w tym dwa wkłady w wysokości 500.000 tys. euro pochodzące od prowincji Fryzja i Groningen. BO Akkerbouw również wpłaca 200.000 1,5 euro. HZPC i Averis gwarantują odpowiednio 0,4 i XNUMX miliona euro. 

„Propozycja projektu parasolowego”
Jednym z działań TPV, które nie są jeszcze widoczne, jest przygotowanie „propozycji projektu parasolowego”. Oznacza to przesłanie wielu projektów na raz, aby zwiększyć szanse na ich zatwierdzenie. „Doświadczenie pokazuje, że poszczególnym plantatorom lub grupom rolników trudno jest złożyć solidną propozycję i uzyskać na nią zgodę w celu uzyskania wsparcia finansowego” — wyjaśnia De Vries. 

„Grupujemy wiele propozycji od małych (studialnych) grup. Jednym z przykładów jest możliwość przeprowadzenia pilotażu wokół uprawy bez inwersji i zagęszczania gleby, na przykład. Ta kompletna propozycja jest teraz pisana, a następnie składana. To po prostu zajmuje trochę czasu. Mamy nadzieję i spodziewamy się, że w nadchodzącym roku zrealizujemy wiele rzeczy w tym zakresie, a następnie rozpoczniemy różne projekty w sezonie wegetacyjnym 2019” — mówi De Vries.

lepsza edukacja
De Vries opowiadał się również za większą i lepszą współpracą w dziedzinie edukacji. „Istnieje potrzeba większej głębi w rozwoju wiedzy młodych ludzi. Apel ze strony społeczności biznesowej jest świetny. Firma pilotażowa w Munnekezijl może odegrać w tym większą rolę. Prowadzimy pełne konsultacje, aby to zrealizować, ale edukacja okazuje się być uparta. To nie jest łatwe, ale obiecujące. Moim zdaniem nie zmniejsza to odpowiedzialności społeczności biznesowej. Apelują o większe skupienie się na pogłębianiu transferu wiedzy, ale często mogą zrobić więcej sami”.

Kierunek żądany w podejściu do zasolenia
Zasolenie jest uważane za jedno z największych wyzwań dla północnego regionu uprawy ziemniaków sadzeniakowych. W tym zakresie zrealizowano i nadal realizuje się wiele projektów. „To bardzo miłe” – mówi De Vries. „Brakuje nam jednak trochę kierunku. Obecnie trwa dżungla projektów i badań, a zaangażowana jest ogromna liczba stron. Oczekujemy, że prowincje przejmą tę rolę kierowniczą”.

Johannes Kramer, zastępca ds. rolnictwa w prowincji Fryzja, był obecny w Metslawier i natychmiast podjął wyzwanie: „Jeśli ta potrzeba jest tak wyraźnie odczuwalna, to obiecuję, że się nią zajmiemy. Wspólnie ze wszystkimi zaangażowanymi stronami jasno sformułujemy plany i metody pracy”.Henk Staghouwer, Johannes Kramer, Hiske Galema i Tineke de Vries (od lewej)