Rynek skandynawski jest pełen skrajności

Skandynawię boryka się z ekstremalną suszą. Kraje takie jak Szwecja i Dania były jednymi z pierwszych obszarów europejskich, które doświadczyły suchej pogody. Między 1 maja a 15 lipca w Danii spadło łącznie 43 milimetry, czyli o 75% mniej niż normalnie. Nawet powyżej koła podbiegunowego rtęć osiąga wartości powyżej 30 stopni Celsjusza. To niespotykane.

Obniżki cen
Ze względu na sprzyjające i suche warunki ziemniaki w Szwecji i Danii można było sadzić wczesną wiosną tej wiosny. Ciepła pogoda zapewniła szybki rozwój upraw. Presja chorobowa również była niska przez cały sezon. Tworzenie bulw również oceniono jako dobre. Zbiory rozpoczęły się 2 tygodnie wcześniej niż zwykle w tym sezonie. Ponadto szybko wydano duży wolumen, co doprowadziło do obniżek cen.

Kupujący przez długi czas starali się utrzymać ceny na niskim poziomie, mimo że szwedzkie areały zmniejszyły się w tym roku o 1.000 hektarów. Ceny wzrosły i obecnie wydaje się, że główne zbiory są znacznie mniejsze. W wielu miejscach nie jest już możliwe nawadnianie; są zakazy lub skończyła się woda.

Dojrzewanie odmian na zbiór główny rozpoczyna się zwykle pod koniec sierpnia. Tak jest już w tym roku, na początku tego miesiąca. Podobnie jak w krajach Beneluksu, ciężary podwodne stoją na wysokim poziomie. Zbiory są nie tylko historycznie małe, ale także bardzo wczesne. Za pakowane ziemniaki stołowe płaci się około 25 euro za 100 kilogramów.

Ziemniaki skrobiowe
W Danii uprawa ziemniaków skrobiowych obejmuje ponad połowę obszaru kraju, a około 10% obszaru stanowią sadzeniaki. W 2014 roku powierzchnia wynosiła ponad 40.000 1,73 hektarów, a produkcja wyniosła 23.800 mln ton. Nieco mniejszym graczem jest Szwecja (2014 822.000 hektarów). W XNUMX roku wydobycie kształtowało się tam na poziomie XNUMX tys. ton; głównie ziemniaki konsumpcyjne.

Od 2011 roku, kiedy osiągnięto europejskie kwoty produkcyjne skrobi ziemniaczanej, w Danii uprawy ponownie rosną. Producent skrobi AKM wyprodukował w 2011 roku około 40.000 80.000 ton skrobi. W związku z rozbudową oczekuje się, że w nadchodzącym sezonie będzie to XNUMX XNUMX ton.

Konkurent AKV z siedzibą w Langholt wyprodukował w zeszłym sezonie 50.000 211.000 ton skrobi i przetworzył 14,5 2017 ton ziemniaków. Ta firma również stawia na rozwój. Współwłaścicielem jest agro gigant Cargill. W zeszłym roku firma zainwestowała 2018 miliona euro w produkcję skrobi. W kampanii 482.000/110.000 Karup Kartoffelmelfabrik przerobił prawie 3,97 53,28 ton ziemniaków skrobiowych, co stanowi 100 XNUMX ton skrobi. Hodowcy otrzymywali XNUMX koron duńskich za kilogram skrobi, co stanowi równowartość XNUMX euro za XNUMX kilogramów.

Wzrost obszarowy
Duńczycy widzą szanse dla sektora skrobiowego. W Holandii i Niemczech coraz większy nacisk kładzie się na uprawę ziemniaków frytkowych, co stwarza możliwości sprzedaży międzynarodowej. Odkłada więcej skrobi, zwłaszcza w Azji, gdzie wykorzystuje się ją w produktach spożywczych. Mąka ziemniaczana trafia także do przemysłu paszowego i papierniczego.

(Tekst jest kontynuowany pod wykresem)Szczególnie Szwecja kupuje sporo holenderskich ziemniaków. Tendencja jest rosnąca.

Sprzedaż holenderska
Eksport do obu krajów jest nieregularny. W Szwecji szczyt widoczny jest co roku w okolicach sierpnia. Eksport jest również wyższy w styczniu i marcu. Styczeń 2016 wyróżnia się (3.000 ton). Eksport do Danii jest na niższym poziomie, ale rośnie od 2017 roku. W kwietniu 2014 r. zaimportowała 2.000 tys. ton. Eksport do Finlandii zwykle wynosi dziesiątki ton, a nie setki. Norwegia nie jest uwzględniona w danych dotyczących eksportu.

Do zbiorów w 2017 r. Szwecja wyprodukowała dotychczas 15.564 900 ton, co oznacza wzrost o 8.763 ton. Dania wynosi 1.800 ton, co oznacza wzrost o 7 ton (w porównaniu z rokiem ubiegłym). Szwecja zajmuje zatem piąte miejsce jako europejski kraj eksportowy. Na przykład kupuje więcej ziemniaków niż Wielka Brytania. Dania jest na XNUMX. miejscu.