Przetwórca ziemniaków Agristo wyraża zgodę na podwyżkę cen kontraktów ziemniaczanych na sezon 2019/2020. Jednocześnie przetwórcy udaje się utrzymać ceny sadzeniaków w ryzach, tak aby wzrost przyniósł korzyści netto.
Agristo ma spore ambicje rozwojowe i nie ukrywa ich. W 2017 roku otworzyła nową fabrykę chipów Wiesbeke. Produkcja rozpoczęła się od 250.000 2019 ton ziemniaków, ale oczekuje się, że w XNUMX r. liczba ta ulegnie podwojeniu. Obejmuje to również większą powierzchnię ziemniaków. Oprócz Belgii, Holandii i Niemiec więcej ziemniaków kontraktuje się w północnej Francji. Firma rodzinna Agristo ma również oddziały w Harelbeke, Nazarecie i Tilburgu.
Główne odmiany, z którymi współpracuje Agristo to Fontane, Challenger i w nieco mniejszym stopniu Innovator. Według Stevena de Cuypera, dyrektora ds. rolnictwa w Agristo, Bintje stanowi zaledwie kilka procent całości. Ogółem ceny wzrosły o około 20% w porównaniu ze zbiorami w 2018 r. Według De Cuypera poziom cen jest nawet nieznacznie boven ten z 2017 roku.
Różnica ceny
Agristo rozpocznie główne zbiory z pola w tygodniu 36. Fontane daje wówczas 11 euro za 100 kilogramów, Challenger 11,25 euro, a Innovator 12,50 euro. Bintje podaje 10,50 euro. „Zauważamy niewielką różnicę w cenie między Fontane a Challengerem, ponieważ Fontane rośnie nieco szybciej na glebie piaszczystej” – wyjaśnia De Cuyper. Różnica w stosunku do ostatniego pora roku wynosi 2 € i 2,25 €. Różnica w Innovatorze wynosi 2,50 €.
Na początku listopada cena wynosi 11,50 euro za Fontane, 12,50 euro za Challengera i 13,50 euro za Innovatora (suche z szopy). Pod koniec kwietnia kwota ta wzrosła do 16 euro za pierwsze 2 odmiany i 17,50 euro za Innovator. Różnica w stosunku do poprzedniego sezonu dla tej ostatniej odmiany wynosi 2,90 euro za 100 kilogramów. Jedynie Fontane ma kontrakt ważny do czerwca. Cena na koniec sezonu wynosi maksymalnie 18 € za 100 kilogramów.
Ceny sadzeniaków
Wyjątkowe jest to, że Agristo stara się utrzymać ceny sadzeniaków na stabilnym poziomie z ubiegłego roku. „Ceny nieznacznie wzrosły, ale nadal chcemy utrzymać je mniej więcej na poziomie średniej wieloletniej” – wyjaśnia De Cuyper. Nie ma odwagi sprawdzić, czy drobniejsze sortowanie oznacza, że z hektara wysiewa się mniej kilogramów. „Nie zamierzam teraz składać żadnych obietnic, co do których nie mamy jeszcze pewności”. Jednakże ma wystarczającą ilość materiału wyjściowego, aby osiągnąć zwiększenie powierzchni.
Projekt i warunki umowy pozostają takie same jak w zeszłym roku. „Są przejrzyste i proste w konstrukcji dla naszych hodowców w Belgii, Holandii, Niemczech i Francji” – mówi sprzedawca ziemniaków. Są to kontrakty tonażowe ze stałymi cenami i bez obowiązku zwrotu. Agristo wypłaca od 35 milimetrów.
– Stevena de Cuypera
Ambicja wzrostu
De Cuyper nie spodziewa się, że powierzchnia upraw ziemniaków w Belgii zmniejszy się w tym roku. „Szacuję, że możliwy jest maksymalny wzrost na poziomie 5% (co odpowiada 5.000 hektarom). Belgia ma wtedy 100.000 XNUMX hektarów ziemniaków i to jest po prostu maksimum. Patrząc na dostępne grunty i biorąc pod uwagę zdrowy płodozmian, więcej nie jest możliwe „Dlatego jesteśmy coraz bardziej aktywni we Francji”.
Kontraktowanie rozpoczęło się nieco wcześniej w tym roku. Wstępne kontrakty, które zostały zaprezentowane pod koniec listopada, są obecnie stopniowo finalizowane. Nowe zbiory rozpoczynają się 1–2 tygodnie wcześniej, aby wypełnić oczekiwaną lukę między starymi i nowymi zbiorami. Firma nie oferuje umów wieloletnich, ale co roku świadomie renegocjuje z plantatorem i twierdzi, że doceniają to ich relacje.
Podejście ogólnosektorowe
Warunki pozostają takie same, pomimo dyskusji, która odbyła się latem ubiegłego roku. „W krótkim okresie nie możemy niczego zmienić” – wyjaśnia De Cuyper. „Według nas jest to kwestia długoterminowa, którą najlepiej powinna zająć organizacja branżowa, która ma zostać utworzona. Należy osiągnąć podejście ogólnosektorowe. Każda fabryka może wtedy dodać własne niuanse do ustalone wytyczne i rady. Ramy prawne są bardzo ważne. Teraz można szybko wymyślić nowe zasady, ale w następnym roku okażą się one nieodpowiednie. Każdy rok jest inny ze względu na skrajności, które widzimy. Decyzja „ad hoc” nie jest odpowiedni."
Czy plantatorzy nie rozpoczynają negocjacji w sprawie rekompensaty za nawadnianie? De Cuyper stwierdza, że jest to trudne: „Ci, którzy dbają o dobry stan gleby, płodozmian i optymalne nawożenie oraz nawadniają, osiągają średnio wyższe plony, a co za tym idzie, wyższy zysk. Dlatego też z pewnością nagradzane są wyższe koszty uprawy. Przyjrzeliśmy się temu, ale co to jest nawadnianie? że 1 raz 20 milimetrów czy 5 razy i w jakim czasie? Trudno nam to określić i sprawdzić. Można powiedzieć, że znaczny wzrost cen za wczesne zbiory jest właśnie tłumaczeniem np. płatności za nawadnianie. Dlatego opowiadamy się za jednolitym podejściem w tym sektorze”.