W ciągu ostatnich 2 tygodni nastroje na rynku kontraktów terminowych stały się mocniejsze. Notowania kontraktów futures na poziomie około 7 € są dalekie od ceny kosztu, niech to będzie jasne, ale bardzo słaby podtekst, szczególnie w lipcu, wydaje się obecnie nie wchodzić w grę.
Rynek kontraktów terminowych na zbiory w 2020 r. obecnie (połowa września) wyraźnie osiąga dno. Wydaje się, że skumulowany popyt w okolicach 6,50 euro nieznacznie zmierza w stronę 7 euro, ale nie jest jasne, gdzie leży podaż (pod względem wielkości). Liczba kontraktów będących przedmiotem obrotu jest ograniczona. Utrudnia to określenie, co tak naprawdę porusza rynek. Biorąc pod uwagę obecną cenę na rynku fizycznym wynoszącą średnio mniej niż 3 euro, wycena rynku kontraktów futures na poziomie około 8 euro jest trudna.
Handel i przemysł kalkulują, co zrobić: zakup ziemniaków z pola za 2,50 euro, przechowywanie ich, a następnie sprzedaż na przykład za 7,50 euro na rynku kontraktów terminowych wydaje się interesująca. W poprzednich latach średnia premia pomiędzy rynkiem kontraktów terminowych na ziemniaki w ramach kwietniowego kontraktu wynosiła maksymalnie 3 euro. Przy wysokich cenach rynkowych (powyżej 25 euro) składki są wyższe (do 5 euro). Jednak w gorszych cenowo latach nie stanowi to problemu.
Specjalna sytuacja
Obecnie ma miejsce szczególna sytuacja: rynek fizyczny kosztuje mniej niż 3 euro, a notowania na rynku kontraktów terminowych powyżej 7 euro, premia ponad 4 euro. Można zadać pytanie: jak i dlaczego? Może się zdarzyć, że wartość oczekiwana będzie duża (ze względu na oczekiwany popyt w dalszej części sezonu), ale nie oczekuje się, że będzie to jedyny powód. Kolejnym czynnikiem są wysokie koszty przechowywania w porównaniu do poprzednich sezonów. Zapewniają one większą premię pomiędzy rynkiem fizycznym a rynkiem kontraktów futures.
Wielu hodowców wkrótce stanie przed ważną decyzją: przechowywać je dłużej, czy pożegnać się z nimi? Dodawanie coraz większych kosztów do ziemniaków (aktywa płynne) może wywrzeć presję na kocioł do początku przyszłego roku, ale od około kwietnia (w połączeniu z poprawiającym się rynkiem produktu końcowego) może zapewnić chwilę wytchnienia, a następnie 7 € nie jest to duża cena. Pomimo bardzo niskiego poziomu cen, codzienny rynek pokazuje, że istnieje „grube dno” ze względu na dobrą sprzedaż do różnych miejsc przeznaczenia (takich jak skrobia i pasza).
Przetwórcy zazwyczaj zabierają ze sobą nadwyżki kilogramów, za które następnie pobierana jest opłata w wysokości około 2,50–3 euro za 100 kilogramów. Może to świadczyć o lepszym przetworzeniu niż wcześniej zakładano, ale może też świadczyć o tym, że przetwórcy nie chcą przegapić taniego surowca, mimo że w chłodniach znajdują się zapasy produktu końcowego.
Pytanie z Underprądu
Problem w obecnej sytuacji polega na tym, że (jeśli rynek zbliży się do poziomu 5 euro) popyt ze strony prądu dolnego maleje. Surowiec (tj. produkt końcowy) staje się wówczas zbyt kosztowny dla przetwórców, na przykład do przechowywania, a alternatywne kanały sprzedaży (takie jak płatki, skrobia i pasza) znikają. Jest to więc balansowanie na dość cienkiej linii.
Zapotrzebowanie na ziemniaki paszowe nawet nieznacznie wzrasta w tym tygodniu, ponieważ oczekuje się, że nadchodzące zbiory kukurydzy będą generować nieco rozczarowującą zawartość białka. Hodowcy bydła lubią mieć trochę ziemniaków, które można wymieszać z kiszonką z kukurydzy. Jeśli jednak cena skupu ziemniaków przekroczy 4 euro (bezpłatnie), popyt ze strony hodowli zwierząt ponownie zaniknie. Wniosek jest taki, że rynek ex-market wydaje się czysty. Dzieje się tak pomimo oczekiwanej większej podaży, biorąc pod uwagę sprzyjające prognozy pogody do końca września.