Oczekiwania dotyczące obszaru chipsów ziemniaczanych dotyczące zbiorów w 2021 r. w północno-zachodniej Europie krążą po głowie. Kurczenie się tego obszaru wydaje się pewne, ale równie istotne jest pytanie: jakie konsekwencje będą miały te liczby w dłuższej perspektywie?
NEPG spodziewa się spadku o 3% do 5% w Belgii, Niemczech, Francji i Holandii, PCA/Fiwap mówi o 10% spadku w Belgii, Destatis o 1,5% spadku w Niemczech, VTA szacuje to na 5% Holandia i możemy tak długo wymieniać. Dokładny skurcz stanie się jasny później.
Z powodu kryzysu koronowego rynek ziemniaków znajdował się i jest pod znaczną presją. Kontrakty terminowe na kwiecień zostały rozliczone znacznie poniżej kosztów przez 2 sezony. Te niskie ceny odbywają się kosztem plonów uprawy ziemniaków. Zarówno w przypadku bezpłatnej porcji ziemniaków, jak i ziemniaków dostarczonych przez plantatorów kontraktowych. Nie bez powodu hodowcy zadają sobie pytanie, czy i jak kontynuować uprawę ziemniaków.
Po dwóch latach z niskimi cenami logiczne jest, że rolnicy uprawiający ziemię sadzą mniej ziemniaków. Chociaż ożywienie cen na rynku kontraktów terminowych w kwietniu na zbiory w 2 roku przekonało niektórych wątpiących hodowców. Kurczenie się obszaru jest zerwaniem z trendem ostatnich 2022 lat. Według danych NEPG, powierzchnia w Europie Północno-Zachodniej wzrosła w tym okresie o 5%. W tym samym czasie moc przerobowa wzrosła jeszcze szybciej. Szacunki różnią się nieco, ale 7,7% wydaje się realistyczne.
Co teraz?
Ciekawie będzie zobaczyć, co rynek zrobi w tym sezonie. Jeżeli nastroje na rynku ziemniaków się nie zmienią (czytaj: ceny rynkowe poniżej 15 euro za 100 kg), pojawia się pytanie, co to będzie oznaczać dla powierzchni ziemniaków magazynowych w 2022 roku. Zwłaszcza biorąc pod uwagę kształtowanie się cen pszenicy w ostatnie sześć miesięcy.
Mając na uwadze rozwój europejskich mocy przerobowych, szczególnie w Belgii, istnieje poważna obawa, czy zawsze będzie dostępna wystarczająca ilość ziemniaków. Nie wydaje się, aby był to bezpośredni problem w nowym sezonie, pod warunkiem, że sezon wegetacyjny będzie przebiegał normalnie. To pytanie z pewnością jest uzasadnione w kontekście przyszłego sezonu.
Wciąż wydaje się to odległe, ale za sześć miesięcy negocjacje w sprawie umów na rok żniw 2022 rozpoczną się ponownie. Rozwiązaniem zapewniającym wystarczającą podaż może być kontraktacja większej części ziemniaków i po wyższej cenie. Jednak dalsze przejmowanie przez przemysł przetwórczy ryzyka (cenowego) od plantatorów nie wpisuje się jak dotąd w strategię większości przetwórców.