Powierzchnia uprawy ziemniaków konsumpcyjnych zmniejszy się w tym roku o 2%, ale jest to liczba spłaszczona. A co z ruchami w obrębie prowincji? Figurki Drenthe w szczególności ukazują specjalny ruch z ogonem. Czy ziemniaki są „ponownie krojone”, aby uniknąć ostatecznego terminu zbiorów? Wyraźny ruch można zaobserwować także w Groningen.
„Oficjalne” dane opublikowane przez Holenderski Urząd Statystyczny wciąż są niedostępne z powodu opóźnienia w tegorocznej Deklaracji Łączonej. Boer&Bunder opublikował już dane RVO na swojej platformie. Dane te przedstawiają granice BRP określone w spisie powszechnym z maja. Możesz przeczytać o zmianach we wszystkich uprawach przeczytaj więcej tutaj.
Mniej ziemniaków w Holandii
Jaka jest konkretna sytuacja w kwestii uprawy ziemniaków w Holandii? Powierzchnia uprawy ziemniaków konsumpcyjnych w 2023 roku wyniesie 75.764 2 hektarów. Stanowi to spadek o 40.000% w porównaniu z ubiegłym rokiem. W porównaniu ze średnią pięcioletnią, uprawa pozostała mniej więcej na tym samym poziomie. Uprawa ziemniaków skrobiowych utrzymuje się na bardzo stabilnym poziomie XNUMX XNUMX hektarów. Największy spadek odnotowaliśmy już od pewnego czasu w przypadku ziemniaków sadzeniakowych. wiem. Zadeklarowano 42.300 45.950 hektarów, podczas gdy w ubiegłym roku było to 8 XNUMX hektarów. Spadek o XNUMX%.
NAK obliczył przy okazji, że do kontroli zgłoszono 38.776 XNUMX hektarów. Dotacje w ramach WPR są obliczane w sposób znacznie bardziej hojny.
Pomiędzy jedenastoma prowincjami, w których uprawia się ziemniaki, widoczne są stosunkowo niewielkie różnice (Utrecht ma 35 hektarów ziemniaków). Brabancja Północna zajmuje powierzchnię 18.900 14.870 hektarów, a Zelandia 44 9.220 hektarów, co czyni te prowincje zdecydowanie największymi pod względem konsumpcji. Te dwa państwa kontrolują XNUMX% powierzchni kraju. Flevoland zajmuje kolejne miejsce, zajmując powierzchnię XNUMX hektarów.
O ćwierć mniej ziemniaków w Drenthe
W ujęciu procentowym największy wzrost odnotowuje się w Holandii Północnej. Powierzchnia wzrosła o 5%, co stanowi 130 hektarów z 2.913 hektarów ogółem. Bardziej uderzający jest odstający wynik w dół: w Drenthe. Tam obszar zmniejszy się o prawie jedną czwartą, do 3.400 hektarów. Rok temu było to 4.476 hektarów.
Nie jest żadną nowością, że północno-wschodnia Holandia jest regionem wzrostu upraw konsumenckich. Choć nie odzwierciedla to w pełni statystyk dotyczących tego obszaru, ponieważ są one jak ping-pong we wszystkich kierunkach. Dziesięć lat temu obszar ten zanotował wzrost, a w 2017 r. nastąpił podobny wzrost, po czym nastąpiły pewne wahania. W 2022 r. odnotowano wartość odstającą i drugi co do wielkości obszar od 2018 r.
Według informatorów ta niezwykła zmiana jest spowodowana:termin zbiorów„który obecnie zaplanowano na 1 października. Plantatorzy powinni rejestrować swoje ziemniaki konsumpcyjne jako skrobiowe, ponieważ – w przeciwieństwie do ziemniaków konsumpcyjnych – ziemniaki skrobiowe można zbierać później, bez narażania się na redukcję azotu w kolejnym sezonie.
Powierzchnia skrobi stale się zmniejsza
Powierzchnia uprawy ziemniaków skrobiowych w prowincji rzeczywiście się zmniejsza, ale tylko o jeden procent do 21.000 2.500 hektarów. Nawiasem mówiąc, jest to najmniejszy obszar w najnowszej historii. Dziesięć lat temu uprawiano o XNUMX hektarów więcej ziemniaków skrobiowych. Liczby te nie potwierdzają opowieści o tym, że uprawa konsumencka zmieniła się na papierze.
Podobny obraz, lecz w pochylonej formie, można zobaczyć w Groningen. Powierzchnia uprawy ziemniaków konsumpcyjnych zmniejszy się o 7% do 1.625 hektarów. To o ponad 600 hektarów mniej niż w 2022 r. i o jedną trzecią mniej niż średnia pięcioletnia. Także i w tym przypadku to nie uprawa skrobi zyskuje dodatkowe hektary. Powierzchnia ta zmniejszy się o 2% do 14.272 XNUMX hektarów.
Wybór cebuli
Czym są te hektary ziemniaków uprawiane? Częściową odpowiedź można znaleźć w uprawie cebuli, która zostanie omówiona bardziej szczegółowo w dalszej analizie. Dane Boer&Bunder pokazują, że w dwóch północno-wschodnich prowincjach uprawia się więcej zbóż.
Wróćmy do dużych prowincji z punktu widzenia upraw konsumenckich. Tutaj uprawa nieznacznie wzrasta. Na przykład w Brabancji Północnej w tym roku zostanie objętych uprawą o 363 hektary więcej. Flevoland zajmuje drugie miejsce z 243 hektarami. Oprócz Drenthe i Groningen, uprawy zmniejszają się również w Holandii Południowej i Overijssel, po 330 hektarów.
O 22.000 XNUMX hektarów mniej upraw
Spadek upraw nie zawsze można powiązać z uprawą alternatywną. Zwiększenie powierzchni pasów buforowych, nieproduktywnych gruntów rolnych, ugorów i zielonych ugorów. Powoduje to zmniejszenie powierzchni upraw netto na terenie całej Holandii. Jeśli zsumujemy powierzchnię dziewiętnastu największych upraw, w tym roku otrzymamy 1,65 miliona hektarów w porównaniu do 1,67 miliona hektarów w roku ubiegłym. Spadek o prawie 22.000 XNUMX hektarów. Oczywiście, nie można tego wszystkiego przypisać pasom buforowym i odłogowanym obszarom, ale również wycofaniu gruntów z rolnictwa.