Wiadomo było już, że plantatorzy ziemniaków w Kanadzie spodziewają się w tym roku dobrych zbiorów ziemniaków, ale w tym roku spodziewano się, że będą one rekordowe. Dzieje się tak nie tylko dzięki zwiększonemu areałowi, ale także wysokim plonom. Przetwórcy mogą pracować nad przetworzeniem wszystkich ziemniaków i muszą polegać na nowo nabytych możliwościach eksportowych.
Według oficjalnych danych Urzędu Statystycznego Kanady, w tym roku w kraju uprawiano 160.632 2.800 hektarów ziemniaków. Największy wzrost odnotowano w prowincji Kolumbia Brytyjska, ale w liczbach bezwzględnych największym producentem jest Alberta. Powierzchnia wzrosła o 10 hektarów, czyli o prawie 2022% do 32.375 roku, i łącznie wynosi XNUMX XNUMX hektarów. Przyczyna tego jest jasna. Podobnie jak w Stanach Zjednoczonych, przetwórcy ziemniaków skupili się na zwiększeniu produkcji, aby ostatecznie móc usmażyć więcej frytek. Nadwyżka ziemniaków będzie w tym roku nie lada wyzwaniem.
Rekordowa ilość
Opinie o sumie wielkość zbiorów latem nieco się wahał, ale szybko stało się jasne, że nie zawiedzie. Teraz, gdy zebrano znaczną część ziemniaków, można uzyskać lepszy obraz sytuacji. Insiderzy zakładają, że ponad 125 milionów centów; przerobiono 5,67 mln ton, czyli o 8% więcej od średniej. Dotyczy to ziemniaków konsumpcyjnych (stołowych z frytkami) oraz sadzeniaków. W ubiegłym roku zbiory wyniosły 5,57 mln ton. Jeśli faktycznie uda się osiągnąć tę liczbę, będą to największe zbiory w historii. Średni plon z hektara szacuje się na 36,52 ton. Ponad 500 kilogramów więcej niż w roku ubiegłym, co również było rekordem.
Organizacja plantatorów United Potato Growers of Canada (UPC) szacuje, że zbiory w kraju są nieco większe i wynoszą 5,76 miliona ton. Powierzchnia obsadzona tej wiosny jest zgodna z oficjalnymi danymi, ale organizacja zakłada, że jesienią nie zostanie wykarczowanych ponad 3.000 hektarów. Ma to dwie przyczyny. Z jednej strony z powodu nadmiernych opadów na Wyspie Price Edwarda, największym obszarze upraw we wschodniej Kanadzie. Między 1 czerwca a 15 września spadło tam dobre 500 milimetrów opadów. Wątpliwy rekord opadów. Spowodowało to zgniliznę bulw i wysoką presję Phytophthora. Plony z hektara są zatem nieco niższe od średnich, chociaż biorąc pod uwagę ciemną i mokrą pogodę, nie jest to takie złe. Szacuje się, że całkowity plon będzie o 3% niższy.
Ziemniaki niedopracowane
Na liczbę zebranych hektarów wpływa również fakt, że w prowincjach Manitoba i Alberta ziemniaki są niedostatecznie uprawiane. Przynajmniej tak twierdzą znawcy, ale potwierdzenie jest trudne do znalezienia. Miałoby to zająć nie mniej niż 2.800 hektarów. Przyczyn tego należy szukać w przepełnionych magazynach, braku popytu i, co za tym idzie, niskich cenach wolnorynkowych. UPC nie wspomina o niedostatecznym przetworzeniu zbiorów ziemniaków.
Sprzedaż dodatkowych ziemniaków do USA nie jest w tym roku możliwa opcja ponieważ sam kraj ma doskonałe zbiory, które zasilają linie produkcyjne. Ma to również wpływ na sprzedaż produktów końcowych za granicą kanadyjską. Dzięki dwóm słabym latom zbiorów w USA kanadyjski przemysł mógł skorzystać na wyraźnym popycie na rynku. W tym roku karty zostały potasowane inaczej.
Kanada vs. USA
Po wschodniej stronie kraju obszary upraw borykają się ze skutkami szkód spowodowanych przez wodę. Oczekuje się krótszego okresu przechowywania i niższych plonów. Jakość jest również problemem. Dlatego na wschodzie mogą być potrzebne nadwyżki ziemniaków z zachodnich stanów, aby linie działały optymalnie. Kanadyjscy eksporterzy chipów pozyskali w ostatnich latach klientów amerykańskich, takich jak Japonia i Meksyk. Pytaniem jest, czy w sezonie 2023-2024 te kraje powrócą do frytek amerykańskich, czy też pozostaną przy frytkach kanadyjskich.
Jeśli ma zastosowanie pierwszy scenariusz, zmniejszenie wielkości zbiorów i sprzedaż ich po opłacalnych cenach może stanowić nie lada wyzwanie. Podobnie jak w USA będzie to miało nieodwracalne konsekwencje dla wolumenów i cen kontraktów w przyszłym roku.