Zarówno przyjaciele, jak i wrogowie od dawna byli zgodni, że producenci ziemniaków w czterech krajach UE zasadzą w tym roku więcej ziemniaków. Żadna uprawa nie może równać się potencjalnym plonom ziemniaka. Wzrost może jednak okazać się niższy, niż szacowano na początku roku. Znaczący spadek popytu na ziemniaki ma oczywisty wpływ.
Niemcy i Francja opublikowały już oficjalne dane dotyczące ziemniaków, choć nie są one jeszcze kompletne. W przypadku Holandii i Belgii musimy zadowolić się dobrymi szacunkami. Utrudnieniem jest to, że sytuacja w marcu jest zupełnie inna niż w maju. Na początku sezonu sadzenia w krajach UE-4 spodziewano się jeszcze znacznego wzrostu, ale gdy przetwórcy zaczęli zmniejszać wolumeny kontraktów, miało to niewątpliwie wpływ na te obszary. Ostateczny efekt tego zjawiska pozostaje niejasny.
Holandia: Możliwy niewielki wzrost
W Holandii nie ma jeszcze prognozy pogody. W ubiegłym roku całkowita powierzchnia uprawy ziemniaków nieznacznie się zmniejszyła. CBS podaje liczbę 154.710 3.000 hektarów, co stanowi spadek o 1,9 hektarów w porównaniu z rokiem poprzednim i spadek o 5.000%. Głównie z powodu mniejszej konsumpcji ziemniaków (6,5 tys. hektarów, czyli XNUMX%). W tym roku wszystko poszło gładko, a dostępność gleby jest stosunkowo dobra. Największym konkurentem jest cebula, ale obie rośliny zachowują lepszą równowagę. Zwiększająca się dostępność dawnych pastwisk ze względu na przechodzenie hodowców zwierząt gospodarskich na emeryturę również przyczynia się do zwiększenia tego obszaru.
DCA Market Intelligence szacuje, że w zeszłym roku całkowita powierzchnia wynosiła 156.510 158.900 hektarów, a w tym roku 2.390 1,5 hektarów. To o 159.630 hektarów więcej, co daje wzrost o XNUMX%. Jest to o pół procenta mniej niż średnia pięcioletnia wynosząca XNUMX XNUMX hektarów.
Belgia: Niepewność tempa wzrostu
W przypadku Belgii musimy opierać się na danych opublikowanych przez Viaverdę i Fiwap na początku tej wiosny, opartych na badaniu przeprowadzonym wśród ponad 200 plantatorów. Łączna powierzchnia użytkowa wzrosła do 106.000 tys. hektarów, co oznacza wzrost o 6%. Oznacza to największy obszar, jaki kiedykolwiek powstał u naszych południowych sąsiadów. DCA Market Intelligence szacuje, że wzrost powierzchni upraw ziemniaków w Belgii wyniesie 2.5%.
Badanie przeprowadzono zanim przetwórcy i handlowcy zaczęli zmniejszać wolumeny kontraktów. Dlatego też jest bardzo prawdopodobne, że pułap 6% nie zostanie osiągnięty. Jest jednak plus, który wskazuje na to, że zmierza w stronę rekordu.
Niemcy: Największy producent
Dane urzędu statystycznego Destatis wskazują, że powierzchnia uprawy ziemniaków (ziemniaków konsumpcyjnych, skrobiowych i sadzeniakowych) wynosi 296.000 tys. hektarów. Jest to 13.500 4,8 hektarów, czyli o 9% więcej niż obsiano w ubiegłym roku. Jest to największy obszar od dwudziestu pięciu lat. Nadrenia Północna-Westfalia nadal odnotowuje dynamiczny wzrost powierzchni – wzrost wyniósł 145.800% i wynosi 46.200 3,1 hektarów. To prawie połowa wzrostu! wszystkich niemieckich ziemniaków w naszym sąsiednim kraju związkowym. Na drugim miejscu znalazła się Dolna Saksonia z powierzchnią 1,4 35.600 hektarów, co oznacza wzrost o 15,4%. Bawaria ponownie zmniejszyła swój obszar o zaledwie 15.700%, do XNUMX XNUMX hektarów. Pod względem procentowym Saksonia-Anhalt znajduje się na szczycie. Powierzchnia tego obszaru wzrosła o XNUMX% do XNUMX XNUMX hektarów.
Destatis ma opinię prawdziwego matematyka. W latach 2023 i 2024 dokonano istotnych korekt, ponieważ pierwotny szacunek okazał się nieprawidłowy. Obie wiosny były mokre i sadzenie odbyło się bardzo późno. W tym roku wszystkie ziemniaki szybko trafiły do ziemi. Można więc przypuszczać, że liczba zaledwie 5% jest dość bliska prawdy. Niestety, służby statystyczne nie dokonały jeszcze podziału na segmenty ziemniaka. Największy wzrost odnotowano prawdopodobnie w przypadku ziemniaków frytkowych, które poczyniły ogromne postępy w Nadrenii Północnej-Westfalii i Dolnej Saksonii.
Francja: Wzrost gospodarczy znacząco się cofa
W połowie kwietnia wydawało się, że Francja będzie musiała w tym roku zmierzyć się ze zmniejszeniem upraw ziemniaków. Miesiąc później Ministerstwo Rolnictwa, Agreste, podało nowe dane, z których wynikało, że posadzono o 1,4% więcej ziemniaków konsumpcyjnych w porównaniu z rokiem 2024. Oznacza to, że powierzchnia upraw wzrosła do 172.000 XNUMX hektarów, jeśli będziemy kierować się danymi dotyczącymi powierzchni z ministerstwa. Oczywiste jest, że francuscy plantatorzy zasadzili mniej, niż wcześniej sądzono, co jest głównie wynikiem mniejszych wolumenów kontraktów z przetwórcami i sprzedawcami ziemniaków.
DCA Market Intelligence wyliczył nieco wyższe wartości. W zeszłym tygodniu powierzchnia uprawy ziemniaków konsumpcyjnych osiągnęła 178.000 tys. hektarów. Jeśli założymy wzrost na poziomie 1,4%, otrzymamy około 180.500 233.900 hektarów. DCA MI szacuje, że w tym roku całkowita powierzchnia upraw, wliczając skrobię i sadzeniaki, wyniesie 5,3 XNUMX hektarów. Dość silny wzrost na poziomie XNUMX%. Powierzchnia uprawy ziemniaków skrobiowych prawdopodobnie w ogóle nie rośnie w kraju. Sadzeniaki to coś.
Wnioski: Nowy rekord, ale czy też plon?
Jeśli zsumujemy wszystkie obszary, okaże się, że łączna powierzchnia w UE-4 wynosi 795.500 26.000 hektarów, co jest rekordem. Jest to prawie 3,4 tys. hektarów, czyli o 4% więcej niż obsiano w ubiegłym roku. Jeśli nastąpi korekta tej liczby, to najprawdopodobniej będzie ona w dół. Sam ten wzrost nie jest zaskakujący, biorąc pod uwagę dodatkowe moce produkcyjne, jakie powstały w UE-XNUMX.
Przy średnich pięcioletnich plonach wynoszących 42 ton z hektara (dla wszystkich gatunków), całkowity plon dla tego obszaru wynosi 33,41 mln ton. W ubiegłym roku zebrano 32,55 mln ton. Jeśli susza będzie się utrzymywać, może to mieć wpływ na ostateczne plony. Dotyczy to zwłaszcza odmian wczesnych i średniowczesnych. W przypadku głównego zbioru nie ma to większego znaczenia, chociaż mała liczba łodyg i bulw może oznaczać mniejszą liczbę kilogramów. Rekordowy obszar nie oznacza koniecznie rekordowych zbiorów.