Aktualności buraki cukrowe
Turystyka buraczana nadal zajmuje plantatorów
Suiker Unie rozpoczął spotkania hodowlane dla swoich hodowców w 50. tygodniu. Jednym z najczęściej poruszanych tematów jest tak zwana „turystyka buraczana”. W tym roku spółdzielnia zapewniła jasność i zasady w tym zakresie, ale czy jest to zgodne z potrzebami plantatorów buraków?
Podczas pierwszego w tym sezonie spotkania uprawowego, które odbyło się w Dronten, dużo mówiono o turystyce buraczanej i wyborach, jakich dokonał w tym zakresie Suiker Unie. Czy jest bardziej żywy we Flevoland niż gdzie indziej w Holandii?
Zjawisko we Flevolandzie
Gert Sikken, dyrektor ds. rolnictwa Suiker Unie, nie ma odwagi wypowiadać się na ten temat w sposób stanowczy: „Mogę podążać za tokiem rozumowania. Flevoland ma dobrą glebę, na której możliwe jest wiele alternatywnych upraw. Co więcej, plony są często bardzo dobre, nawet w tym wyjątkowym roku, ale turystyka buraczana jest nadal praktykowana w całym kraju”.
Sikken nie chce posuwać się tak daleko, by mówić o ożywionej dyskusji. „Wiele osób ma pytania. Najczęstszą reakcją jest to, że uważają, że polityka jest zbyt rygorystyczna. Muszę jednak uważać, ponieważ dopiero rozpoczęliśmy krajowe spotkania. jest jeszcze za wcześnie, by wyciągać z tego wnioski”.
Zasady turystyki buraczanej
Do tego sezonu przenoszenie ładunku cukru (buraków) między 2 plantatorami odbywało się w cieniu spółdzielni. To się zmieniło, bo Suiker Unie odszedł ułatwiać? W tym celu stawiane są wymagania. Na przykład hodowca musi przynajmniej być w stanie spełnić swoje zobowiązanie do dostawy (mierzone w ciągu 5 lat); Zbyt ostry siew i kupowanie dodatkowych ładunków nie wchodzą w grę. Ponadto, gdy wskazujesz miejsce załadunku, należy wcześniej określić, czy chcesz uczestniczyć w turystyce buraczanej.
To wąskie gardło dla hodowców. Dopiero podczas żniw dowiadują się, że 1 ładunek buraków został zebrany za mało. Oczywiście, jeśli sąsiad ma wystarczającą nadwyżkę buraków (c-cukier), to kwaśne jest, gdy nie ma w tym czasie możliwości przeniesienia obciążenia z plantatora na plantatora.
Powód tych zasad nie ma nic wspólnego z identyfikowalnością produktu. „Jeśli hodowca źle wykorzysta sytuację, otrzyma premię członkowską za buraki, których sam nie uprawiał. Spółdzielnia ma z tym trudności”, mówi Sikken. „Odbywa się to kosztem kolektywu. Z tego powodu dyrektorzy interweniowali i ustalali zasady. Każdy, kto zasiał wystarczająco dużo, może skorzystać z programu. Szacuje się, że od 65% do 70% członków kwalifikuje się do tego”.
Zwolnienie z obowiązku dostawy
W magazynie Cosun, prezes Dirk de Lugt, mówi, że 365 plantatorów zasiało w tym roku za mało (w oparciu o ich obowiązek dostawy). Muszą ubiegać się o zwolnienie. Sikken podkreśla, że ta grupa może nie być w stanie wywiązać się z obowiązku dostawy. Grupa reprezentuje około 4% wszystkich członków. „Liczba hodowców, którzy dostarczają za mało, może wynosić kilkudziesięciu” – mówi. „Z pewnością nie chodzi o setki firm, ale o kategorię ryzyka. Tylko ci hodowcy ryzykują grzywnę”.
W tym samym przedmowie De Lugt zapowiada, że obowiązek dostawy nie zostanie zwiększony w 2019 roku. W listopadzie spółdzielnia dostosowała przydział na nadchodzący sezon z 95% do 100%. Zdając sobie sprawę, że plan budowy dla niektórych firm został już ustalony, postanowiono nie majstrować przy obowiązkach dostawy. Jest to ustalane proporcjonalnie; to zwykle 85% obowiązku dostawy przy 100% alokacji. Na rok 2019 obowiązek dostawy wynosi 80,75%.
Zakupy lub uprawa
Każdy, kto chce skorzystać z turystyki buraczanej, musi w tym roku osiągnąć przydział 95%. Sikken nie może jeszcze powiedzieć, czy zmniejszony obowiązek dostawy zmniejszy udział hodowców, którzy sieją zbyt ostro. „Uważamy, że jest niewielka liczba hodowców, którzy świadomie robią zakupy w sezonie, aby kupić buraki”, mówi.
„To jest metoda pracy, co do której spółdzielnia nie jest pozytywnie nastawiona. Wydzierżawienie ziemi pod uprawę buraków (i wcześniejsze zgłoszenie tego Cosunowi) to jedna z opcji. Plantator musi zadeklarować ten obszar i jest oczywiście również odpowiedzialny za uprawa i rejestracja upraw.Nawet jeśli poletka znajdują się w innym regionie, a uprawa jest wykonywana jako praca kontraktowa.Ostateczną odpowiedzialność za określenie powierzchni i miejsca załadunku ponosi właściciel Certyfikatów Dostawy Członka (LLB).Nie jesteśmy zaangażowani w jego dalsza dzierżawa”.
Suiker Unie surowo traktuje tylko hodowców, którzy celowo sieją ostro, a tym samym narażają na szwank obowiązek dostawy. Jeśli plon jest znacznie niższy z powodu ekstremalnych warunków pogodowych, to jest to inna historia. Dlatego Suiker Unie wydał „ogólne ułaskawienie” latem tego roku, kiedy okazało się, że plony (z powodu suszy) będą znacznie niższe. Zgodnie z najnowszym harmonogramem, wydajność cukru wyniesie 13,2 tony z hektara, w porównaniu z wcześniejszymi szacunkami 14,3 tony z hektara.
Nielsa van der Booma
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.