Światowy rynek cukru jest obecnie zdominowany przez kraje produkujące trzcinę cukrową, takie jak Indie, Brazylia i Tajlandia. Warunki uprawy były niekorzystne. Ponadto rośnie zapotrzebowanie na etanol, do którego zużywa się dużo soku z trzciny cukrowej. Czy to stwarza możliwości dla cukru buraczanego z Europy?
Analitycy cukru Rabobank spodziewają się, że ceny cukru nieznacznie wzrosną do 2019 euro za tonę w czwartym kwartale 261 r. W ciągu najbliższych sześciu miesięcy spodziewany jest stabilny poziom cen na poziomie 265 euro za tonę. W 2020 r. może to jeszcze nieznacznie wzrosnąć.
Rynki futures spadają
Notowania cukru białego w Londynie nadal spadały przez 1 miesiąc. Cena kontraktu październikowego wynosi 280 euro za tonę, a kontraktu grudniowego 290 euro. Notowania cukru surowego w Nowym Jorku również spadły o około 15 euro za tonę. Średnie ceny sprzedaży w Europie utrzymują się na stabilnym poziomie 320 euro za tonę.
Dotychczas w sezonie eksportowym 2018/2019 z Unii Europejskiej wyeksportowano 1,41 mln ton. To o około 1,53 mln ton mniej niż w tym samym okresie poprzedniego roku gospodarczego. Import, wynoszący 343.000 tys. ton, był znacznie wyższy: 1,48 mln ton. Dotyczy to głównie importu wewnętrznego pomiędzy UE-28.
Susza na obszarach trzciny cukrowej
Na światowy rynek wpływa wiele rzeczy. Przede wszystkim było bardzo sucho np. w Indiach i Tajlandii. Z powodu suszy (20% mniej opadów w Indiach) trzcina cukrowa jest obecnie sprzedawana jako pasza dla zwierząt, której brakuje. Kraj spodziewa się spadku produkcji z prawie 33 mln ton do 28,2 mln ton. Pomimo dużej dotacji rządowej nie można było wyeksportować żądanej ilości. Niski produkt własny powoduje wgniecenie w ogromnym magazynie. Może to mieć pozytywny wpływ na cenę światową.
Brazylia, która handluje groszami z Indiami jako największym światowym producentem cukru, również odnotowuje spadek eksportu. W lipcu eksport cukru osiągnął najwyższy w tym roku poziom (1,82 mln ton), choć jest to liczba poniżej eksportu z ubiegłego roku. W tym sezonie wyeksportowano 6,4 mln ton, w porównaniu do 6,9 mln ton w poprzednim sezonie.
Znacznie mniejszy eksport
Normalnie eksport cukru rośnie i są to miesiące szczytowe. Jednak kupujący mają wystarczające zapasy i nie są obecnie na rynku. W 2018 roku eksport brazylijski osiągnął najniższy poziom od 10 lat. Ten trend będzie kontynuowany w tym roku, a eksport będzie o ponad 20% mniejszy w pierwszych 6 miesiącach 2019 roku.
Analitycy spodziewają się, że produkcja cukru spadnie o 11%, a zapasy znacznie spadną. Chiny, które również produkują mniej, są potencjalnie głównym nabywcą etanolu. Kraj ma 332 miliony samochodów, a od 2020 roku do chińskiego paliwa zostanie dodany 10% etanol, co nieco zwiększy popyt. Zniesienie muru taryfowego dla brazylijskiego cukru stwarza możliwości eksportowe dla tego kraju. Ponieważ Brazylia eksportuje dużo kukurydzy, więcej etanolu produkuje się z soku z trzciny cukrowej. Stany Zjednoczone również odnotowują wzrost eksportu etanolu.
Bilans cukru się zmienia
Analitycy spodziewają się wzrostu cen cukru pod koniec 2019 roku. Światowe spożycie jest wyższe niż produkcja, głównie dlatego, że jest mniej cukru trzcinowego i buraczanego. To sprowadza światowy bilans do minus 2,95 miliona ton. W minionym sezonie osiągnięto nadwyżkę 2,5 mln ton. Największą rolę w tej historii odgrywają Indie.