Produkcja cukru w Unii Europejskiej (UE) jest w tym roku znacznie niższa niż w latach ubiegłych. Na lata 2020-2021 przewidywana jest produkcja 16 mln ton cukru surowego. Tymczasem cena cukru rośnie bardzo ostrożnie.
Jeżeli sprawdzą się szacunki na poziomie 16 mln ton, produkcja cukru w UE w tym roku gospodarczym będzie o ponad 6% niższa niż w latach 2019-2020 i o ponad 12% niższa niż w latach 2018-2019. Jak wynika z raportu Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA), w porównaniu z wcześniejszą prognozą, plony obniżono o ponad 1,5 miliona ton. Powodem jest niższy średni plon buraków cukrowych przewidywany dla UE.
Sytuacja oddziaływania Francja
Najnowszy biuletyn MARS Komisji Europejskiej (z września) zakłada plon buraków cukrowych w UE średnio na poziomie 73 ton z hektara. To o 2,1% mniej niż średnia z 5 lat. Szczególnie istotny wpływ ma sytuacja we Francji, największym producencie buraków w UE. Zbiory będą zgodne z tym najnowsze dane francuskiego Ministerstwa Rolnictwa są o 20% niższe od poziomu z poprzedniego sezonu. Znaczące straty w tym roku odnotowują także takie kraje jak Polska, Rumunia i Belgia.
Oprócz niewielkiego spadku powierzchni upraw w UE, plantatorzy buraków w wielu krajach ucierpieli z powodu suszy. Wirus żółknięcia również powoduje poważne problemy. Powód, dla którego francuski parlament zgodził się na jeden tymczasowe zwolnienie dla neonikotynoidów. Czas pokaże, czy Holandia również będzie mogła liczyć na odstępstwo w odniesieniu do stosowania nasion powlekanych bardzo wątpliwe.
Mniej bioetanolu
Całkowita produkcja cukru buraczanego w UE na lata 2020-2021, łącznie z produkcją na cele przemysłowe, szacowana jest na 17,8 mln ton. To o 1,2 mln ton mniej niż w zeszłym sezonie. Oczekuje się w szczególności spadku produkcji bioetanolu, gdyż popyt gwałtownie spadł od wybuchu epidemii koronaawirusa.
Zużycie cukru w UE w ubiegłym sezonie wyniosło 18,3 mln ton. Oznacza to spadek o 1,6% w porównaniu z poziomem konsumpcji przed kryzysem koronowym. Oczekuje się, że konsumpcja utrzyma się na obecnym poziomie, ponieważ konsekwencje kryzysu są nadal odczuwalne.
Konsekwencje Brexitu dla handlu cukrem
W efekcie niższej produkcji cukru w latach 2020-2021 pod uwagę brany jest także większy import cukru. Szacuje się, że jest to 3 miliony ton, co oznacza wzrost o nie mniej niż 43%. Z drugiej strony niższy jest eksport o 1 mln ton (-17%). Głównym niepewnym czynnikiem w tych prognozach jest brexit. Wszelkie cła importowe między UE-27 a Zjednoczonym Królestwem mogą znacząco wpłynąć na wymianę handlową.
Oczekuje się, że w latach 2020–2021 całkowite zasoby cukru w UE będą dalej spadać. Do końca 2019-2020 wielkość zapasów będzie już poniżej 1 mln ton. Może to być jedną z przyczyn lekkich wzrostów na rynku cukru w ostatnich tygodniach. Cena zamknięcia Liffe w Londynie wynosi obecnie 329 euro za tonę. Jest to dalekie od poziomu sprzed kryzysu koronowego, kiedy 12 lutego osiągnięto szczyt wynoszący 413 euro za tonę, ale stanowi jasny punkt w niepewnych czasach.