Oczekuje się, że w tym sezonie w Unii Europejskiej wyprodukowanych zostanie ponad milion ton cukru więcej. Jednak nie jest to zauważalne w cenach. Średnia cena cukru białego osiągnęła ostatnio najwyższy poziom od czasu zniesienia europejskich kwot cukru.
W Holandii plantatorzy są obecnie nadal zajęci wyławianiem buraków cukrowych z ziemi. Według Cosun Beet Company na początku tego tygodnia pozostało jeszcze do zebrania 28%. Kampania buraczana chodzi bez problemu i jakość jest dobra. Można to wywnioskować także ze stosunkowo niskiej zawartości tary (dotychczas średnio 9,5%) oraz wysokiego udziału cukru, który nadal wynosi 17,1%.
Jednak łączna wydajność w tym roku jest najprawdopodobniej nieco poniżej średniej. Według tymczasowych szacunków zbiorów z holenderskiego urzędu statystycznego będzie 2,3% mniej buraki cukrowe zebrane w 2020 roku. Cosun w dalszym ciągu zakłada plon na poziomie 13,6 tony z hektara. Przy nieco zmniejszonym obszarze (80.720 1,1 ha) oznacza to produkcję cukru na poziomie prawie XNUMX mln ton cukru.
Europa produkuje o 8% więcej
W przeciwieństwie do Holandii, w całej Europie można zaobserwować wzrost produkcji cukru. Według najnowszych danych Komisji Europejskiej w tym sezonie wyprodukowanych zostanie 15,7 mln ton cukru. To o ponad 8% więcej niż w latach 2020-2021, kiedy produkcja wyniosła 14,5 mln ton. Zwiększa się także import z 2,2 mln ton do 2,5 mln ton. Konsumpcja i eksport cukru w UE rosną znacznie wolniej, co powoduje, że według szacunków ostateczne zapasy wzrosną do 1,2 mln ton.
Dostępny wolumen nie ma jednak wpływu na średnią cenę cukru w Europie. We wrześniu po raz pierwszy od zniesienia europejskich kwot cukru w 2017 r. przekroczyła ona 400 euro za tonę, czyli 408 euro za tonę. Oznacza to, że cukier znajduje się powyżej ceny referencyjnej wynoszącej 404 euro za tonę ustalonej przez UE po raz pierwszy od czterech lat. Poniżej tego poziomu Komisja Europejska może interweniować, wprowadzając środki regulujące rynek. Pomimo szczególnie niskich cen, nie zdarzyło się to w ostatnich latach.
Niedobór na całym świecie
Rynek cukru otrząsnął się już z lat kryzysu. Bo choć w Europie szacuje się, że plony są nieco wyższe, to na całym świecie przewiduje się, że w tym roku zabraknie cukru. Międzynarodowa Organizacja Cukru (ISO) spodziewa się, że światowe dostawy cukru spadną o 3,8 mln ton, pozostawiając je na poziomie 2021 mln ton do końca 2022–95,3.
U podstaw tego leżą różne wydarzenia. Na przykład największy na świecie eksporter cukru, Brazylia, wpompuje w tym sezonie mniej cukru na świat ze względu na rozczarowujące zbiory. Również z Indii, numer 2 na świecie mniej cukru oczekiwany. Chociaż tę lukę wkrótce wypełni tajski przemysł cukrowniczy, który, jak się oczekuje, będzie miał większą dostępność cukru.
Wpływ dolara na realny kurs
Innym ważnym czynnikiem wpływającym na międzynarodowe ceny cukru jest wysoki popyt na etanol, co oznacza, że mniej trzciny cukrowej przeznacza się na cukier na rzecz produkcji entanolu. Wreszcie, stosunkowo niska wartość dolara amerykańskiego w porównaniu z realem brazylijskim wpływa hamująco na sprzedaż cukru. Widać to na Liffe w Londynie. Cena zamknięcia w tym tygodniu ponownie wzrosła do poziomu powyżej 460 euro za tonę.