Tło Dyrektywa azotanowa
Wiele otwartych końców w dyrektywie azotanowej
Organizacje branżowe zareagowały umiarkowanie pozytywnie na siódmy Program Działań Dyrektywy Azotanowej, który w piątek 26 listopada przedstawiła minister Carola Schouten. Usunięto najostrzejsze krawędzie, ale wiele jeszcze wymaga dopracowania. Oczywiste jest, że utrzymane zostaną daleko idące środki, a niepokoje w sektorze jeszcze nie zniknęły.
Jedną z najważniejszych zmian jest zniesienie obowiązkowych upraw rekreacyjnych na glebach gliniastych i torfowych. Ponadto zrezygnowano z twardego terminu siewu międzyplonów 1 października. Zostanie to zastąpione „plonami ozimymi”, po których nie trzeba siać międzyplonów, a w przypadku innych upraw będzie obowiązywać zniżka na normę stosowania na kolejny sezon. Jako kryterium wyznaczania pasów buforowych brana jest pod uwagę lokalna jakość wody. Uzgodniono również, że „podejście dostosowane” (inicjatywa kilku organizacji z sektora, w tym LTO Nederland, BO Akkerbouw, Rabobank i Cumela) będzie dalej rozwijane.
Otwarte końce
Jednak wiele pozostaje niejasnych. Na przykład lista upraw ozimych musi zostać sporządzona, a zniżka na standardy użytkownika nie została jeszcze ustalona. Doradza w tej sprawie Komitet Ekspertów ds. Ustawy o Nawozach (CDM). Szczegóły stref wolnych od upraw zostaną również omówione z komisjami ds. wody, powiedział rzecznik Ministerstwa Rolnictwa, Przyrody i Jakości Żywności. „Opracowane wytyczne zostaną podane do wiadomości publicznej. Planowane wejście w życie szerszych stref wolnych od upraw to 1 stycznia 2023 r.”
Obawy sektora dotyczące programu działania nie są zatem bezpodstawne. Wykonalność środków w dużej mierze zależy od tego, jak te otwarte końce są wypełnione. LTO Nederland ogłosiło w komunikacie: „Siódmy program działań na rzecz dyrektywy azotanowej nadal ma duży wpływ na przedsiębiorców rolnych. Nie wszystkie obawy zostały usunięte w odniesieniu do korekt po konsultacjach. najnowsze opracowania (takie jak przeglądy upraw ozimych i upraw które można nawozić przed 15 marca)."
Działania prawne
Fundacja Nitrogen Claim bardziej krytycznie reaguje na obecny plan. Przewodniczący John Spithoven donosi: „Stara koncepcja jest nadal w dużej mierze nienaruszona. Przedsiębiorcy rolni na obszarach, na których jakość wody jest w porządku, wciąż są obarczeni dodatkowymi środkami, które nie są konieczne ze względu na standardy jakości”. Ponadto, zdaniem Spithoven, w zbyt małym stopniu uwzględnia się dopływ azotu do punktów pomiarowych w regionach rolniczych spoza sektora rolniczego.
Według Nitrogen Claim centralne pytanie brzmi: czy rząd może zobowiązać przedsiębiorców rolnych do podjęcia działań, gdy cele w tym konkretnym obszarze zostały już osiągnięte lub gdy przyczyna naruszenia normy nie jest jasna? Roszczenie dotyczące azotu rozważa zatem podjęcie działań prawnych w ramach zasady ostrożności. W środę 1 grudnia przedstawiciele fundacji spotkają się z prawnikami, aby omówić strategię.
Jurphaasa Lugtenburga
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.