Indiom nie wolno już stosować wysokich subsydiów na cukier w celu promowania eksportu. Taki wniosek wyciągnęła Światowa Organizacja Handlu (WTO). To dobra wiadomość dla światowego rynku cukru, który już teraz jest w dobrej formie. Ceny cukru surowego idą (znowu) na wysokim poziomie.
W sezonie 2014/2015 rynek cukru po raz pierwszy zetknął się ze szczególnie tanim cukrem z Indii. Produkcja w kraju rosła wielokrotnie szybciej niż konsumpcja krajowa. Aby zapobiec dalszemu pęcznieniu góry cukru, rząd był zmuszony wprowadzić subsydia eksportowe. Powód, dla którego Brazylia, Australia i Gwatemala złożą sprzeciw w Światowej Organizacji Handlu w 2019 r.
Według trzech wymienionych krajów Indie naruszyłyby zasady WTO i zapewniłyby nieproporcjonalne wsparcie plantatorom i fabrykom cukru. Stworzyłoby to nieuczciwą przewagę konkurencyjną. We wtorek 14 grudnia organizacja handlowa wydała orzeczenie na korzyść Brazylii, Australii i Gwatemali. Indie muszą w ciągu 10 dni wycofać dotacje, które według Światowej Organizacji Handlu nie mogą przekroczyć 120% wartości produkcji.
Dotacje niepotrzebne
Jak na ironię, oświadczenie to pojawia się w momencie, gdy Indie planują w tym roku w ogóle nie stosować dotacji. Przy światowych cenach cukru najwyższych od ponad pięciu lat Indie nie potrzebują dotacji na eksport cukru. W dłuższej perspektywie potrzeba dotacji będzie prawdopodobnie minimalna, ponieważ Indie są obecnie... silna polityka dotycząca etanolu głos.
W listopadzie rząd Indii ogłosił, że w nadchodzących latach będzie intensywnie inwestował w produkcję etanolu jako paliwa. W ciągu pięciu lat chce mieć 20% udziału w mieszaniu etanolu z benzyną. Surowcem używanym do produkcji etanolu jest trzcina cukrowa. Oznacza to, że w nadchodzących latach będzie znacznie mniej trzciny cukrowej dostępnej do produkcji cukru.
Mniej dostępnego cukru
Indie spodziewają się wyeksportować w tym sezonie, który potrwa do września 2022 r., około 5,5 mln ton cukru. Oznacza to, że eksport cukru drugiej na świecie zmniejszy się o ponad 20% w porównaniu z ubiegłym sezonem. Największy na świecie eksporter cukru, Brazylia, również wpompowuje w tym roku mniej cukru na rynek światowy. Nie tylko z powodu rozczarowujących zbiorów, ale także z powodu wysokich cen etanolu. Również w tym przypadku atrakcyjne jest przeznaczenie większej ilości trzciny cukrowej na produkcję etanolu zamiast cukru.
Są też kraje i kontynenty, w których dostępnych jest więcej cukru, m.in. Tajlandia (+2,4 mln ton) i Unia Europejska (+0,8 mln ton). Holandia nie ma w tym żadnego udziału. Produkcja jest tu nieco niższa niż przed rokiem, co wynika z mniejszej powierzchni i niższych plonów. Plony są jednak nieco wyższe niż wcześniej przewidywano i wynoszą 16,7 tony cukru z hektara. Na początku tygodnia do zbioru pozostało jeszcze 33% powierzchni buraków cukrowych.
Niedobory utrzymują się i powodują wzrost cen
Kraje, które mają w tym sezonie więcej cukru, nie są w stanie zniwelować luki w stosunku do krajów o kurczącej się podaży. Dzieje się tak również dlatego, że globalna konsumpcja rośnie. Międzynarodowa Organizacja Cukru (ISO) zakłada, że na koniec roku 2021/2022 na świecie zabraknie 2,6 mln ton cukru. Zapewnia utrzymanie cen na całym świecie na wysokim poziomie.
Wariant wirusa omikron wywarł na początku tego miesiąca pewną presję na rynek cukru. Kiedy stało się jasne, że omikron szybko się rozprzestrzenia, ale objawy są mniej nasilone, herstelda rynek znów rozwija się dość szybko. Można to również zobaczyć na Liffe w Londynie. Cena zamknięcia już od tygodnia utrzymuje się znacznie powyżej 450 euro za tonę. Eksperci rynkowi przewidują, że ten wysoki poziom cen utrzyma się w przyszłym roku, co nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę rozwój wydarzeń na arenie międzynarodowej.