Notowania pszenicy na Matifie i CBoT zamknęły się na najwyższym poziomie od dwóch tygodni. Częściowo jest to spowodowane wojną na Ukrainie. Chociaż uwaga skupia się również na rozwoju sytuacji w innych regionach. Jednym z nich jest raport Crop Progress przygotowany przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych.
Majowy kontrakt na Matif w Paryżu wzrósł w poniedziałek (11 kwietnia) do 379,50 euro za tonę. To o 6,75 euro więcej niż cena zamknięcia w weekend i jest to jednocześnie najwyższa cena od dwóch tygodni. Rosną także kontrakty na nowe zbiory. Kontrakt wrześniowy wzrósł o 7,50 euro do 358,25 euro za tonę, a kontrakt grudniowy wzrósł do 351,50 euro za tonę. Kontrakty na drugą połowę roku coraz bardziej zbliżają się do limitu 350 euro za tonę. w marcu 2023 r. – 348,25 euro za tonę, a w maju 2023 r. – 346,50 euro za tonę.
Na CBoT w Chicago majowy kontrakt wzrósł do 1.081,25 dolarów za buszel. To około 366 euro za tonę. Oznacza to wzrost o 2,8% w porównaniu do poprzedniego notowania zamknięcia. O prawie 3% wzrosły także kontrakty na nowy zbiór.
Umiarkowane oczekiwania
Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych podaje, że wysiewy pszenicy jarej i jęczmienia jarego przekraczają średnią z pięciu lat. W przypadku pszenicy 6% planowanej powierzchni znajduje się pod ziemią, w porównaniu do 5% w porównaniu ze średnią z pięciu lat. W przypadku jęczmienia jest to 11% w porównaniu z 8%. Rozwój pszenicy ozimej kształtuje się dotychczas na poziomie zbliżonym do ubiegłego roku, jednak pozostaje nieco poniżej średniej. W dniu referencyjnym 5% znajdowało się w uchu, w porównaniu ze średnią 6%. Jeszcze ważniejszy jest warunek. Spośród pszenicy ozimej 32% ma status „dobry” lub „doskonały”, a 36% „zły” lub „bardzo słaby”. Średnia pięcioletnia pokazuje, że odsetek „dobrych” lub „doskonałych” wynosi 53%, a „złych” lub „bardzo słabych” 17%.
Analitycy twierdzą, że liczby te stanowią wyraźny sygnał niższych plonów pszenicy. Plony z hektara są częściowo niższe, ale pojawiają się też ostrzeżenia, że część obszaru może w ogóle nie zostać zebrana. Zwłaszcza na rozległych obszarach południowych prerii, gdzie ludzie są przyzwyczajeni do niskich plonów z hektara, nie warto zbierać plonów, jeśli utrzymuje się susza. Koszty omłotu (robocizna, paliwo i maszyny) są wówczas wyższe niż plony, mimo stosunkowo wysokich cen zbóż.