Po mocnym zakończeniu roku międzynarodowy rynek cukru nadal znajduje się pod presją na początku 2023 r. To, co płata UE figle, to silny kurs euro. Występuje również większa produkcja cukru na poziomie światowym, co powoduje spadek cen. Europejscy plantatorzy buraków są zadowoleni z tegorocznych upraw. Oferowane ceny gwałtownie wzrosły.
Notowania londyńskiego cukru białego na rynku kontraktów terminowych Liffe uległy znacznemu obniżeniu w połowie września, kiedy kontrakt wrześniowy został zmieniony na kontrakt listopadowy. Cena ponownie nieznacznie wzrosła pod koniec grudnia, po czym ponownie spadła w pierwszym miesiącu tego roku. Poziom cen oscyluje wokół 500 euro za tonę i jest nieco wyższy. To wciąż znacznie powyżej średniej z pięciu lat, która wynosi 386,85 euro za tonę.
Rynek fizyczny trzyma się nieźle
Fizyczny rynek cukru w UE ma wbudowany efekt opóźniający w porównaniu z rynkiem kontraktów terminowych. Ceny wywoławcze są nadal wysokie, zwłaszcza w Europie Południowej. W listopadzie średnia cena sprzedaży wyniosła 622 euro za tonę. To o około 120 euro więcej niż ówczesny rynek kontraktów terminowych. W zależności od regionu dostawy cena waha się od 513 do 815 euro za tonę, w zależności od tego, czy występuje niedobór czy nadwyżka. Fizyczna cena sprzedaży w listopadzie nadal była o 200 euro wyższa niż rok wcześniej.
Europejska Komisja ds. Cukru szacuje, że w bieżącym sezonie (2022/23) w UE-15,02 z 27 mln hektarów wydobędzie się 1,348 mln ton cukru. Sezon wcześniej z 16,28 mln hektarów zebrano 1,48 mln ton cukru.
Presja na rynku globalnym
Z notatek z ostatnich konsultacji w Brukseli w sprawie cukru wynika, że presja na kształtowanie cen będzie się chwilowo utrzymywać, a przynajmniej tak się oczekuje. W Tajlandii zbiory cukru trzcinowego są korzystniejsze niż wcześniej sądzono. Ponadto Brazylia przetwarza mniej cukru trzcinowego na etanol, dzięki czemu jest on bardziej dostępny do spożycia. Indie – dzika karta na rynku cukru – na razie nie będą zwiększać poziomu eksportu. Na kontynencie europejskim Ukraina sprzedała w tym sezonie znacznie więcej cukru, niż wcześniej sądzono.
Uprawa buraków cukrowych napotyka trudności, zwłaszcza w krajach europejskich, gdzie istnieje duża presja na grunty rolne. Holandia i Belgia to dwa kraje, w których jest to widoczne. Jednak prezentowane ceny buraków – zwłaszcza w Holandii – powodują, że plantatorzy patrzą na uprawy inaczej. Dla poziomy cen Wielu rolników zajmujących się uprawą roli chce uprawiać buraki w cenie od 40 do 50 euro lub więcej. Oczekiwania zawarte w cenach kontraktowych na nadchodzący sezon są dobre. Europejscy rolnicy zajmujący się uprawami rolnymi posiadający ekstensywny plan upraw mogą zatem utrzymać rozsądną uprawę.
Oczekuje się jednak, że obszar w UE w roku 2023/24 pozostanie stosunkowo niski. W ramach WPR rolnicy zajmujący się uprawami są szybko karani za spóźnione zbiory buraków. Z pewnością odgrywa to rolę w Holandii. Wiele zależy także od ceny zbóż/pszenicy, która wciąż jest stosunkowo wysoka, ale daje też pole do popisu alternatyw.
Ceny buraków pozostają dobre?
Na początku lutego Royal Cosun ogłosi ostateczną cenę buraków na rok zbiorów 2022. Od pewnego czasu wiadomo, że będzie ona znacznie wyższa (powyżej 50 euro). Cosun Beet Company sprzedaje większość swojego cukru w ostatnich miesiącach roku i niewielką część w nowym roku. Jeśli teraz firma zastosuje tę strategię, prawdopodobnie się to opłaci. Oznaczałoby to, że spółka notowana była w najwyższym punkcie rynku. Zapewnia to plantatorom buraków, że cena na przyszły sezon jest solidna.