Stabilność to coś, czego cena cukru, podobnie jak cena wielu innych surowców, w ostatnim czasie niemal nie doświadczyła. Właśnie wtedy, gdy sytuacja na przegrzanym rynku zaczęła się w końcu poprawiać, zjawisko El Niño okazało się kolejnym impulsem wywołującym wahania na rynku.
Cena cukru na rynkach terminowych w Londynie i Nowym Jorku utrzymuje się od kwietnia na najwyższym poziomie od jedenastu lat i wzrosła do tego poziomu z kilku powodów. Ostatecznie wszystko sprowadza się do dostępności surowca, która w ostatnich miesiącach znalazła się pod coraz większą presją na całym świecie.
Na rynku spot w Europie cukier handluje się obecnie po średniej cenie 812 euro za tonę, co stanowi wzrost o 82% w porównaniu z kwietniem 2022 r. Patrząc wstecz na kwiecień 2020 r., cena była jeszcze niższa i wynosiła średnio 350 euro za tonę. Rynek kontraktów terminowych nieco odstaje od rynku spot, ale daje jasny obraz tego, co się dzieje i jaki wpływ mają różne kwestie, takie jak zbiory trzciny cukrowej w Brazylii.
Pod koniec maja wydawało się, że na rynku cukru wreszcie zapanował spokój, dzięki dobrym i obfitym zbiorom trzciny cukrowej w Brazylii. Obawy dotyczące ograniczenia dostaw i dostępności cukru – zwłaszcza w krótkim okresie – zostały w ten sposób częściowo złagodzone. Jako największy eksporter cukru na świecie kraj ten wywiera istotny wpływ na dostępność i dostawy cukru na świecie. Jednak podobnie jak w poprzednich miesiącach, wzrost cen nastąpił z innej strony, co ponownie zwiększyło presję. Doniesienia o zjawisku El Niño w zeszły weekend sprawiły, że straty z początku miesiąca zamieniły się w duży zysk.
Według meteorologów z amerykańskiej Narodowej Agencji Meteorologicznej (NOAA) zjawisko El Niño oficjalnie się rozpoczęło. Ogłoszenie to spowodowało wzrost kontraktów terminowych na cukier surowy na nowojorskim rynku terminowym o 4% do 25,48 centów za funt, podczas gdy cena spadła o 1% od otwarcia. Kontrakt na biały cukier w Londynie wzrósł nieco mniej gwałtownie, o 3%, do 689 dolarów za tonę.
Wpływ El Niño
Zjawisko to często wiąże się z ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi i wyższymi temperaturami, których skutki są zazwyczaj najsilniejsze w grudniu. Na przykład jesienią i zimą w USA przewiduje się znacznie więcej opadów podczas El Niño, podczas gdy w Ameryce Południowej panuje większa susza. W Australii i Azji ryzyko suszy jest również znacznie wyższe, a spekulacje te już przekładają się na rynek kontraktów terminowych.
Może to wywrzeć dodatkową presję na dostępność cukru, a kraje produkujące go w dużych ilościach, takie jak Indie, Tajlandia i oczywiście Brazylia, będą eksportować mniej. Dostępność cukru i zapasów już jest pod presją.
Indie, które w tym roku ograniczyły swój kontyngent eksportowy cukru do 6,1 miliona z powodu słabej produkcji cukru w ubiegłym roku, obecnie również podejmują środki mające na celu przeciwdziałanie zjawisku pogodowemu. Dziś (poniedziałek, 13 czerwca) agencja prasowa Reuters poinformowała, że rząd Indii rozważa zezwolenie na eksport cukru dopiero na początku nowego sezonu przetwórczego, który rozpocznie się 1 października. Oznacza to, że kraj nie będzie już niczego eksportował w nadchodzących miesiącach, dopóki popyt na cukier będzie duży. Indie nie chcą narażać się na ryzyko niedoboru cukru i nie chcą dopuścić do gwałtownego wzrostu cen krajowych.
Nordzucker przewiduje większy areał upraw buraków
Fakt, że produkcja cukru w ubiegłym sezonie była rozczarowująca, potwierdzają również dane niemieckiego producenta cukru Nordzucker. Firma ogłosiła w zeszłym tygodniu, że plony buraków cukrowych w 2022 r. spadły ogółem o 10% z powodu rozczarowujących plonów. Dzięki temu na linii produkcyjnej powstała wolna przestrzeń, którą częściowo rekompensowano importowanym surowym cukrem trzcinowym. Mimo że sezon dopiero się rozpoczął, Nordzucker spodziewa się znacznie wyższej produkcji cukru, wynoszącej 2023 mln ton w 16,6 r.
Nordzucker potwierdza, że zasiewy buraków w Europie są niższe niż w innych latach, ale przewiduje wzrost w regionie europejskim. Oczekuje się, że Francja, będąca największym producentem buraków w Europie, ponownie mocno zmniejszy swoją pozycję w tym sezonie. Pierwsza prognoza to 2,7% wzrost powierzchni, co ma być spowodowane zwiększeniem upraw w Polsce, Wielkiej Brytanii, ale także w krajach, w których uprawa buraków jest nieco mniejsza. Mnożąc tę wartość przez długoterminową średnią wydajność buraków, otrzymujemy wolumen po przetworzeniu buraków cukrowych wynoszący 16,6 mln ton cukru. Producent cukru nie uwzględnił jednak w prognozie obecnych zaległości wynikających z późniejszego terminu zasiewu.