Światowe ceny cukru znacznie wzrosły w zeszłym tygodniu pomimo wznowienia indyjskiego eksportu cukru i chińskiego zakazu importu tajskiego syropu cukrowego. Większe znaczenie miała niższa produkcja cukru w Brazylii i wyzwania handlowe w Azji. W Holandii Cosun zakończył kampanię burakową rozczarowującymi plonami i niższą zawartością cukru.
Firma Cosun Beet zakończyła przerób ostatnich buraków cukrowych w Holandii. Sezon wegetacyjny charakteryzował się niekorzystnymi warunkami pogodowymi, ulewnymi deszczami na początku i suszą pod koniec sezonu. W połączeniu z pojawieniem się pleśni na liściach doprowadziło to do spadku plonów buraków cukrowych i zawartości cukru.
Plony są o 11,6% niższe od średniej pięcioletniej i wynoszą 12,2 ton z hektara. Jednak plony z hektara Cosuna pozostają wyższe niż średnia UE w sezonie 2024/25 (przy obecnie dostępnych informacjach) wynosząca 11,1 tony z hektara (według danych Komisji Europejskiej). Kampania buraczana w Niemczech zakończy się na początku lutego.
Ceny cukru na świecie rosną
Ceny cukru gwałtownie wzrosły od 21 stycznia, co stanowi najniższy poziom od sierpnia. Zamknięcie cen w Londynie 28 stycznia wyniosło 511,50 dolarów za tonę, co oznacza wzrost o 9,7% w ciągu tygodnia. W Nowym Jorku ceny cukru surowego wzrosły o 8,1% do 423,95 dolarów za tonę.
Wzrost cen jest zauważalny, ponieważ Chiny zawiesiły import tajskiego syropu cukrowego, a Indie wznowiły eksport. Wzrostowi sprzyjają wyższe ceny krajowe w Indiach i spadek produkcji cukru w Brazylii.
W Brazylii na produkcję cukru nadal wpływają susza i wcześniejsze pożary lasów. Według najnowszych danych brazylijskiego stowarzyszenia cukrowniczego Unica, całkowite zbiory trzciny cukrowej w sezonie 2024/25 spadną o 4,9% do 1.228 miliardów ton. Oznacza to, że produkcja cukru spada o 5,5% w porównaniu do poprzedniego okresu do 79,6 mln ton.
Wyższe ceny w Indiach po wznowieniu eksportu
Od czasu, gdy rząd Indii zatwierdził eksport 1 miliona ton cukru, indyjscy handlowcy mają problemy z zawieraniem kontraktów. Indyjskie cukrownie pobierają ceny znacznie powyżej londyńskiego benchmarku, a potencjalni nabywcy odmawiają płacenia tych cen. Według agencji Reuters w zeszłym tygodniu handlowcy podpisali kontrakty na cukier biały po cenach FOB (dostawa na statek w porcie wyjścia), które są o 10–15 dolarów za tonę wyższe niż na londyńskich rynkach kontraktów terminowych.
Lokalne ceny w Indiach wzrosły o prawie 10% po zatwierdzeniu eksportu, zmniejszając presję na cukrownie, aby eksportowały. Ponieważ eksport został zatwierdzony do września, indyjscy producenci wydają się pewni, że ceny będą nadal rosły. Ponadto indyjski przemysł cukrowniczy zwraca się do rządu z prośbą o podwyższenie ceny minimalnej cukru.
Chociaż eksport jest dozwolony, stowarzyszenie indyjskich producentów cukru i bioenergii ISMA spodziewa się spadku produkcji cukru o 2024% rok do roku do 25 mln ton w sezonie 13,8/27,6. To najniższa produkcja od pięciu lat.
Rząd Indii chce jednak zwiększyć budżet rolny, aby pobudzić produktywność m.in. sektora cukru. Reuters podaje, że rząd Indii przeznaczy 20 miliardów dolarów do budżetu rolnego na rok 2025/26 na wsparcie dochodów obszarów wiejskich i walkę z inflacją. Kwota ta przeznaczona jest m.in. na rozwój odmian nasion, poprawę infrastruktury magazynowo-dostawczej oraz zwiększenie produkcji rolnej. Ponadto oczekuje się, że limit rządowych pożyczek dla rolników zostanie zwiększony do 500.000 5.775 rupii (66,7 euro), czyli o XNUMX% więcej niż obecnie.
Tajski przemysł cukrowniczy pod presją chińskiego zakazu
Od grudnia chiński rząd zakazał importu tajskich syropów i mieszanek cukru, przez co dostawy utknęły w chińskich portach. Tajlandzkie stowarzyszenie producentów cukru TSEA spodziewa się strat w wysokości 29,5 mln dolarów w wyniku zakazu.
Choć chińskie władze wskazują, że import został wstrzymany ze względu na obawy o higienę w fabrykach, TSEA podejrzewa, że chiński rząd chce w ten sposób chronić krajową produkcję cukru. Zarówno TSEA, jak i Thai Sugar Millers Corporation wysłały list do władz Tajlandii, wzywając je do przyspieszenia negocjacji z Chinami. Rząd chiński podtrzymuje jednak żądanie przeprowadzenia inspekcji kilku fabryk przed rozpoczęciem negocjacji.
Jeżeli porozumienie nie zostanie szybko osiągnięte, sprzedaż cukru w Tajlandii prawdopodobnie spadnie o 1 mln ton. W przypadku magazynów pełnych cukru zarówno lokalny popyt, jak i ceny znajdą się pod presją. Ponadto oczekuje się, że tajska produkcja cukru wzrośnie o 2024% do 25 mln ton w sezonie 18/10,4, co jeszcze bardziej zwiększy presję cenową.