Ceny cukru powoli rosną na rynkach kontraktów terminowych. Jednak nastroje wśród uczestników rynku wciąż się nie poprawiają. Wynika to głównie z nadwyżki na światowym rynku cukru, prognozowanej przez ISO. Więcej optymistycznych wiadomości napływa z Indii, które mają mniej cukru do eksportu, niż wcześniej przewidywali analitycy.
Po spadku na początku listopada, kiedy ceny cukru na nowojorskich i londyńskich rynkach terminowych gwałtownie spadły, obecnie obserwujemy umiarkowane ożywienie. Cukier wzrósł do najwyższego poziomu od ponad miesiąca. Analitycy nie wierzą jeszcze w do końca przekonujący wzrost na rynkach terminowych. Szacuje się, że produkcja cukru w nadchodzącym sezonie przewyższy konsumpcję.
Międzynarodowa Organizacja Cukru (ISO) prognozuje nadwyżkę cukru w sezonie 2025/26 na poziomie 1,6 mln ton. W sezonie 2024/25 deficyt wyniósł nadal 2,9 mln ton. Według organizacji, globalna produkcja cukru wzrośnie o 3,2% do 181,8 mln ton. Konsumpcja cukru będzie rosła wolniej, o 0,6% do 180,2 mln ton. Większe zbiory wynikają głównie z lepszych zbiorów w Indiach, Pakistanie i Tajlandii. W swojej poprzedniej prognozie z sierpnia ISO zakładała nadwyżkę cukru w sezonie 2025/26 na poziomie 231 000 ton. W związku z tym prognoza została znacząco zrewidowana.
Eksport cukru z Indii przedstawia się nieco inaczej. Handlowcy spodziewali się, że Indie ustalą kwotę eksportową w wysokości 2 milionów ton. Kwota ta okazała się jednak nieco niższa. Rząd ogłosił na początku tego miesiąca, że z Indii może zostać wyeksportowanych 1,5 miliona ton cukru. Kwoty eksportowe wprowadzono kilka lat temu, ponieważ Indie borykały się z niedoborem cukru na rynku krajowym.
Chociaż eksport cukru jest już oficjalnie dozwolony, indyjscy producenci nadal wykazują niewielkie zainteresowanie wysyłką cukru za granicę. Problemem jest niska cena cukru na rynku globalnym. Na rynku indyjskim cena jest nieco wyższa. Agencja Reuters, opierając się na informacjach od różnych traderów, podaje, że indyjski cukier jest sprzedawany po 450 dolarów za tonę FOB (z dostawą statkiem). To oznacza, że indyjski cukier jest o około 25 dolarów droższy za tonę niż cena bazowa, czyli kontrakt terminowy na giełdzie Liffe w Londynie.
Kolejnym czynnikiem wpływającym na indyjski przemysł cukrowniczy jest produkcja etanolu. Indyjskie Ministerstwo Żywności i Rolnictwa podobno rozważa podniesienie cen etanolu. Zwiększyłoby to atrakcyjność dla przetwórców trzciny cukrowej, którzy mogliby produkować więcej etanolu zamiast cukru. Ma to bezpośrednie konsekwencje dla dostępności cukru na eksport, a w konsekwencji dla globalnego bilansu cukrowego.
Słaby real napędza brazylijski eksport
Brazylia, kolejny znaczący globalny eksporter cukru, cieszy się stosunkowo dobrymi perspektywami. Real brazylijski jest pod presją, co korzystnie wpływa na brazylijski eksport. Według prognoz zbiorów, cukier jest dostępny w wystarczającej ilości. 4 listopada Conab podniósł prognozę produkcji na sezon 2025/26 do 45 milionów ton. Unica poinformowała, że produkcja trzciny cukrowej w centralnej i południowej Brazylii była o 16,4% wyższa w drugiej połowie października niż w roku ubiegłym. W całym sezonie, do października włącznie, produkcja wzrosła o 1,6% do 38 milionów ton.