Niemcy znacznie rozszerzają w tym roku uprawę cebuli. Rolnicy lubią uprawiać rośliny, ponieważ rynek ten oferuje dobre możliwości. W szczególności wielu hodowców ziemniaków rozpoczyna uprawę po raz pierwszy w tym sezonie.
Podobnie jak w Holandii, w zeszłym roku zbiory cebuli w Niemczech były słabe z powodu suszy. Plony spadły z 46 ton z hektara (2017) do 36 ton w 2018. Rok 2019 również nie będzie dobry ze względu na utrzymującą się suszę. Tam, gdzie możliwe jest nawadnianie, plony są znacznie wyższe. Niemieccy rolnicy są zadowoleni z uprawy i znacznie się rozwijają.
Plus po spadku
W zeszłym roku niemiecki obszar cebuli spadł nieznacznie o 3%. Łączna powierzchnia letniego siewu cebuli wynosiła wówczas 10.700 7 ha. W tym roku nastąpił znaczny, bo 11.400-procentowy wzrost powierzchni zasiewów cebuli. Szacunkowa powierzchnia wynosi zatem 2016 XNUMX hektarów. Nie ma jeszcze oficjalnych danych. Powierzchnia ta jest mniejsza od powierzchni w roku XNUMX.
Dane za 2019 rok na powyższym wykresie opierają się na szacunkach.
Oprócz siewu cebuli posadzono także kolejne dwuroczne sadzonki cebuli. Znawcy szacują, że powierzchnia uprawy czerwonej cebuli nasiennej wzrośnie w tym sezonie o 2%. Udział ten znacznie wzrósł w ostatnich latach, dzięki czemu wzrost w 2019 r. był mniejszy. Z całkowitej powierzchni Niemiec 7% (800 hektarów) to tereny czerwone. Ceny cebuli organicznej gwałtownie wzrosły, o 20% w ujęciu procentowym. W sumie 5% powierzchni letnich siewów cebuli jest obecnie uprawianych ekologicznie (570 hektarów). Jakość tego wyraźnie wzrosła w ostatnich latach.
Różnice regionalne
Dane te pochodzą z niemieckiej firmy nasiennej Bejo. „Regionalnie występują różne wzrosty powierzchni” – mówi dyrektor Pieter Gabriëls. Zapytania wśród plantatorów Boerenbusiness dowiaduje się, że w Nadrenii Północnej-Westfalii powierzchnia ta wzrasta o 10% do 15%. Gabriëls może się zgodzić z tymi liczbami: „W tym stanie z pewnością uprawia się więcej cebuli nasiennej, ale sprzedaliśmy również więcej cebuli sadzonkowej. Teraz ten segment rynku jest wypełniony cebulą z Nowej Zelandii. Na pewno jest na nią popyt”.
Największy udział w uprawie cebuli ma Dolna Saksonia (2.500 hektarów w 2018 r.), a za nią plasują się Bawaria i Nadrenia-Palatynat. Nadrenia Północna-Westfalia (NRW) znajduje się na 4. miejscu, Gabriëls widzi rozwój upraw tylko wtedy, gdy możliwe jest nawadnianie. „W Niemczech Wschodnich, mniej więcej na wzór Magdeburga, Lipska, Kalbe, znów jest wyjątkowo sucho. W zeszłym roku zaorano tam pola cebulowe. W tym roku jest nieco lepiej, ale tylko wtedy, gdy może padać deszcz. To nie jest możliwe. wszędzie. „Szacuję plony na wschodzie na 30 do 40 ton z hektara, w porównaniu do 0 do 35 ton w zeszłym roku”.
Różne plony
Na zachodzie jest lepiej. „W zeszłym roku po 80 nawadnianiach zaobserwowaliśmy tam również plony do 6 ton. Cebula cebulowa radziła sobie w tym roku dobrze, osiągając plony od 60 do 70 ton na hektar. Dlatego spodziewam się, że sadzeniaki cebuli również przyniosą dobry plon, chociaż utrzyma się poniżej średniej ze względu na suszę.
Coraz więcej plantatorów ziemniaków decyduje się na uprawę cebuli. Powody tego są jasne, wyjaśnia Gabriëls. „Pod względem uprawy i marketingu plony są zbliżone do ziemniaków. Firmy handlujące ziemniakami to często te same firmy, które handlują cebulą. Firmy te mogą również nawadniać i w to inwestowały. Zmiana uprawy odciąża ziemniaki rynku, aby powierzchnia nie rozwijała się zbyt szybko. Klienci postrzegają to zatem jako dobrą alternatywę.”
Ogromny import warzyw
Po pomidorach i marchwi, cebula jest najczęściej spożywanym warzywem w kraju liczącym prawie 83 miliony mieszkańców. Niemcy są dalekie od samowystarczalności i importują duże ilości warzyw. Kraj spożywa rocznie 3,5 mln ton warzyw, podczas gdy import wynosi 3,2 mln ton. Zdecydowanie największym dostawcą jest Holandia, posiadająca 1,2 miliona ton. Z 230.000 5 ton cebula jest piątą najczęściej importowaną rośliną. Marchew jest nieco wyższa i wynosi 240.000 42.000 ton. W ubiegłym roku Holandia zebrała XNUMX XNUMX ton.
Regionalność staje się coraz ważniejsza na rynku niemieckim. Supermarkety i konsumenci przywiązują dużą wagę do produktów uprawianych w regionie. Tworzy to zdrowy rynek, z którego mogą skorzystać niemieccy hodowcy. Według Gabriëlsa lubią zaopatrywać niemieckie sieci. Pomimo dyskontowego wizerunku Aldi i Lidla, hodowca może ogólnie uzyskać dobrą cenę. Z plantatorami zawierane są umowy, lecz zazwyczaj nie uwzględnia się umów o stałej cenie. Pozostaje wolny rynek.
Cebula pozostaje popularna
Ten ruch na rynku jest niekorzystny dla Holandii. Szczególnie segment organiczny zauważa, że Niemcy w pierwszej kolejności zamawiają produkty z własnego regionu. Niemniej jednak Gabriëls widzi możliwości dla naszych produktów, chociaż należy włożyć więcej wysiłku w znalezienie nowych możliwości dostaw. Nie spodziewa się on strukturalnego spadku konsumpcji, a raczej stabilnego trendu wzrostowego.
„Pracuję w Niemczech już od 12 lat i widzę, że plantatorzy cebuli i marchwi poczynili ogromne postępy” – wyjaśnia. „Jakość produktu jest obecnie doskonała. Problem występował kilkadziesiąt lat temu. Najwyższe plony osiąga się w NRW i Dolnej Saksonii. W byłych Niemczech Wschodnich nadal pozostaje wiele do zrobienia. Wydajność jest strukturalnie zbyt niska ze względu na długotrwałe susza. Inwestycja w nawadnianie jest możliwa, wnieś tam coś ekstra, choć nie zawsze jest to możliwe. Duże, dawne przedsiębiorstwa państwowe skupiają się na kosztach upraw. W wielu przypadkach tę zmianę należy jeszcze zmienić. Porównanie przeprowadzane jest z pszenica i kukurydza. Wymagają niższych kosztów nakładów, bo np. opryski i nasiona nie są aż tak drogie. Jednak w roku suchym te uprawy też nie przynoszą zysków."