Uprawa cebuli nasiennej charakteryzuje się wyraźną tendencją. Na tradycyjnych obszarach upraw w południowo-zachodniej Holandii areał zmniejsza się, aw północno-wschodniej części Holandii silnie rośnie. Widać to również w tym roku. Szczególnie w Zelandii uprawa znajduje się na śliskim zboczu. Czy Drenthe i Groningen rosną razem?
Używamy tego do mapowania ruchu według prowincji, regionu rolniczego, a nawet poziomu gmin Rolnik i Bunder. Ta aplikacja internetowa zapewnia wgląd w dane dotyczące działek wszystkich działek rolnych w Holandii, dla których wykorzystywane są dane z zestawienia połączonego.
Wiodąca pozycja we Flevoland
Całkowita powierzchnia cebuli w tym roku wynosi 37.354 2.000 ha, czyli praktycznie tyle samo co rok wcześniej i o 2018 ha więcej niż w 27.218 roku. Prawie trzy czwarte powierzchni (2019 200 ha) jest przeznaczone pod siew cebuli. Prowincja Flevoland obejmuje jedną czwartą tego obszaru. W 9.295 roku najmłodsze województwo naszego kraju osiągnęło absolutny szczyt w uprawie cebuli sadzeniakowej. W tym roku powierzchnia zmniejszy się o XNUMX ha, do XNUMX ha.
Zelandia zajmuje drugie miejsce na liście z ponad 2 hektarami. Tutaj także powierzchnia siewów cebuli zmniejsza się najbardziej – o 4.000%. To dobrze, bo cebuli jest o prawie 15 hektarów mniej. Nie jest to największy spadek, ale już trzeci rok z rzędu spadek upraw. W 750 r. powierzchnia osiągnęła szczyt i wynosiła 2017 ha, a następnie uległa jedynie zmniejszeniu. W ciągu tych lat uprawa straciła 6185 hektary.
Znaczące zmiany regionalne
W Groningen i Drenthe uprawy ponownie rosną, odpowiednio o 9% i 19%. Nie jest to największy wzrost, ale bardzo znaczący. W liczbach bezwzględnych wzrost jest mniejszy niż spadek w Zelandii. W tym roku w tych dwóch województwach dodano 2 hektarów zasiewów cebuli.
Po największy procentowy wzrost musimy udać się do Limburgii. W tym roku wysiano tam prawie o jedną czwartą cebuli więcej. Dodano dodatkowe 265 hektarów, co oznacza, że uprawa wynosi obecnie znacznie ponad 1.000 hektarów (1.336 hektarów). Kolejnym zauważalnym spadkiem jest Holandia Północna, w której wysiew cebuli był o 18,5% mniejszy. Dzięki temu jest najmniejszym graczem w uprawie cebuli sadzeniakowej wśród prowincji rolniczych. Tylko w Utrechcie, Geldrii i Overijssel uprawia się mniej cebuli.
Czy dwuroczne zbiory cebuli częściowo wypełniają tę lukę? W tym roku areał wynosi 6.484 6141 ha, wobec 5,5 40 ha rok wcześniej (+8,5%). Wyróżniają się dwie prowincje: Zelandia i Holandia Północna. Zwłaszcza w tym ostatnim uprawy wzrosły o prawie 3.076%. W Zelandii jest to 2%, co czyni ją bezwzględnym największym producentem cebuli. Dobre na 2.174 hektarów. Brabancja Północna zajmuje drugie miejsce z powierzchnią 6 hektarów. Tutaj również powierzchnia zwiększa się o 720%. W Holandii Północnej odsetek ten jest szczególnie wysoki i wynosi łączną powierzchnię 400 hektarów. Uderzające jest również to, że w Drenthe uprawia się stosunkowo dużo sadzonek cebuli. Teraz prawie XNUMX hektarów. Ten krok został podjęty głównie w zeszłym sezonie.
Regiony trudne w uprawie
Przejście na większą ilość cebuli jest dobrze znanym ruchem w świecie cebuli. W ostatnich latach uprawa cebuli sadzeniakowej uległa zniszczeniu ze względu na trudne warunki uprawy. Szczególnie w Zelandii, ale także Wieringermeer. Hodowcy, którzy kontynuują uprawę cebuli, częściej przestawiają się na mocniejsze zestawy cebuli. W Holandii Północnej uprawy skupiają się na polu Wieringermeerpolder, gdzie hodowcy często muszą mierzyć się z ekstremalnymi warunkami pogodowymi.
Dotyczy to również Zeeuws-Vlaanderen, gdzie w Zeeuws-Vlaanderen stosunkowo znacznie wzrosła powierzchnia sadzonek cebuli. W tym roku tutejsze gminy zajmują 37% obszaru, w porównaniu do 35% całkowitej powierzchni Zelandii w zeszłym roku.
Wracamy do siewu cebuli. W Limburgii uprawa rośnie najbardziej w ujęciu procentowym, ale gdzie dokładnie w prowincji? W północnej Limburgii, pomiędzy Weert i Roermond, uprawa wyraźnie wzrosła. W tym regionie – gminie Leudal – powierzchnia upraw cebuli wzrośnie w tym roku o nie mniej niż 66%. Na południu plantatorzy również musieli w ostatnich latach mierzyć się z ekstremalnymi warunkami pogodowymi. Ponownie w tym roku. Uprawa nie zwiększa się ani nie zmniejsza znacząco.
Rosną na glebie piaszczystej
W Drenthe uprawa została rozszerzona na całą prowincję, chociaż skupiono się na gminach Emmen i Midden-Drenthe. Jeśli chodzi o Groningen, nadal dominuje Het Hogeland, choć w tym roku widać spadek upraw. Na 2. miejscu znajduje się gmina Westerwolde, w której uprawa cebuli wzrosła o 63%. Uprawy rosły nie tylko na glebach piaszczystych. W Oldambt zauważalny jest 20% wzrost upraw. Ogólnie obszar siewu cebuli na glebie piaszczystej pozostał prawie taki sam. W tym roku na tym typie gleby znajduje się 17% powierzchni w porównaniu z 18% w roku ubiegłym i 11% w 2018 r.
Zmiany opisane w tym artykule są szczególnie widoczne na przestrzeni ostatnich 3 lat. Obszar cebuli w Zelandii przeszedł okres wzlotów i upadków, a następnie gwałtownie spadł. Nasuwa się pytanie: gdzie się to kończy? To samo dotyczy wzrostu na północnym wschodzie, gdzie nadal są możliwości i miejsce w planie budowy. W szczególności powierzchnia zbóż musiała się zmniejszyć ze względu na pojawiającą się uprawę cebuli. Dopóki uprawa będzie się opłacać, wzrost jest prawdopodobny. Za 3 lata będzie widoczne osunięcie się ziemi w uprawach, którego powierzchnia w Zeeland sięgnie 2.500 hektarów, a w Drenthe aż 2.800 hektarów.
Jako subskrybent Boerenbusiness możesz skorzystać ze specjalnej akcji rabatowej dla Boer&Bunder. Otrzymasz 10% zniżki na cenę abonamentu Boer&Bunder. Kliknij tutaj po więcej informacji.