Z pewnością nie możemy nazwać drugiej połowy sezonu cebulowego nudną. Rynek ten nabrał w ostatnich miesiącach rozpędu po nieco ponurym nastroju w lutym. Podczas gdy w zeszłym tygodniu wyraźnie widać było rundę zakupów, w tym tygodniu można powiedzieć, że zarówno kupujący, jak i sprzedający znów ruszyli do akcji. Nie ułatwia to w żaden sposób handlu.
Regionalne giełdy odnotowały w tym tygodniu niewielki wzrost cen cebuli. Jednak w rękach plantatorów nie ma już zbyt wiele darmowej cebuli. Nic dziwnego, że zarówno Emmeloord, jak i Middenmeer ogłosiły w tym tygodniu, że kończą karierę w tym sezonie. Nie oznacza to jednak, że zniknęły wszystkie cebule. Wciąż jest sporo zapasów wśród spekulantów i sortowników, którzy dysponują dużymi dostawami. Z pewnością pierwsza kategoria ma już sporo zarezerwowanych dostaw w czerwcu, w kwotach pod koniec lat 40. i na początku lat 50. Co się z tym stanie, wciąż pozostaje niepewne.
Wśród firm sortujących cebule widać wyraźny podział na firmy, które są zadowolone z sytuacji i pozbywają się zapasów, a następnie przechodzą do konserwacji, oraz firmy, które kontynuują pracę do czasu, aż pojawią się nowe zbiory. Jednakże sortownicy ze stałymi zobowiązaniami pokryli już znaczną część tych dostaw, jeśli nie całość, cebulą. Teraz, gdy wielu graczy działających głównie na rynku jednodniowym wycofuje się, pula podmiotów, którym można sprzedawać cebulę, staje się coraz mniejsza. W zeszłym tygodniu wielu plantatorów pożegnało się z cenami, które spadły do poziomu 40 euro. „Teraz zostali tylko naprawdę twardzi ludzie” – powiedział jeden z sortujących. Wśród nich jest całkiem sporo spekulantów, którzy nie są jeszcze gotowi sprzedawać ze stratą.
Jeśli rynek produktów rolnych ma się rozwijać, cena bel musi jeszcze coś zrobić. W tym tkwi ból. Niektórzy sortownicy nadal chcieliby coś zrobić, ale ceny muszą być odpowiednie, a cena wywoławcza za plony polowe nie powinna być, jak to ma miejsce obecnie, w przybliżeniu taka sama jak cena beli. Jeśli chcesz związać koniec z końcem jako sorter, mając plony polowe w cenie 50 euro, cena za belę powinna w rzeczywistości wynosić 60 euro, a na razie nie wydaje się to prawdopodobne. Po części dlatego, że w Europie Południowej powoli zaczynają się zbiory nowej cebuli. Jeśli chodzi o jakość, cebula holenderska z magazynu nie musi być gorsza, ale nowe zbiory są po prostu łatwiejsze do sprzedania.
Oszczędzanie nagrodzone
Można powiedzieć, że w tym sezonie producentowi udało się przechować plony przez długi czas. Średnia cena cebuli od zbiorów do lutego wynosiła około 15 euro lub mniej. Od tego czasu cena cebuli wzrosła ponad dwukrotnie, a do końca roku prawie trzykrotnie.
Tymczasem cebula w Holandii generalnie rośnie dobrze. Zwłaszcza jeśli w najbliższych dniach spadnie trochę deszczu, zbiory wczesnych odmian wyglądają obiecująco. Niektórzy eksperci spodziewają się, że zbiory wczesnej cebuli zimowej rozpoczną się za około trzy tygodnie. Ceny cebuli sadzonkowej wahają się znacznie, podobnie jak ceny ostatnich cebul siewnych z magazynów. Niektóre oferty na cebulę ozimą mieściły się w przedziale cenowym od 35 do 40 euro. Jednak w przypadku większości cebuli zimowej przygotowania zostały już dokonane z wyprzedzeniem. Za cebulę przeznaczoną do wcześniejszego sadzenia - zbieraną około połowy lipca - można spodziewać się cen rzędu 25–30 euro. Jeśli w najbliższych dniach odnotujemy znaczne opady, opady mogą nieco spaść, ale jeśli nadal będzie sucho, wzrost cebuli może pójść jeszcze o krok dalej. Za w pełni wyrośnięte cebule podaje się ceny rzędu 20 euro.
W tym tygodniu DCA Baalprijs Onions poczyniło duży krok naprzód. Nie jest to spowodowane wzrostem popytu, lecz raczej spadkiem podaży. Kilka sortowni wstrzymało pracę na ten sezon, a te, które pozostały, uważają, aby nie zaczynać od cebuli nieco gorszej jakości. Zapasy cebuli, która zbyt długo zalegała w sortownikach, również zaczynają się kończyć. W rezultacie odczuwa to głównie dolny segment rynku.
Osad oto wyjaśnienie z DCA Market Intelligence w sprawie nowych notowań.