Wiosną ubiegłego roku dostępność nasion czerwonej cebuli była pod silną presją. Francja, gdzie produkuje się znaczną część nasion cebuli, w szczególności ucierpiała z powodu słabych zbiorów. Ponadto popyt na nasiona czerwonej cebuli znacznie wzrósł ze względu na szybko rosnący areał jej upraw. Niedobory rynkowe tej wiosny zostały uzupełnione głównie odmianami z zagranicy. Pytanie brzmi: jaki jest obecnie stan tych odmian?
W Holandii uprawa odmian przeznaczonych do segmentu „bardzo długiego dnia” ma kluczowe znaczenie dla uzyskania dobrych plonów. Odmiany oferowane z zagranicy wiosną ubiegłego roku często nie były uprawiane w Holandii. Są to odmiany pierwotnie przeznaczone do uprawy o innej długości dnia. Dostawcy nasion niechętnie stosowali tego typu odmiany. Odmiana holenderska otrzymuje sygnał do rozpoczęcia tworzenia cebul dopiero po około 16 godzinach światła dziennego. Jednak niektóre odmiany zagraniczne reagują już po 12 godzinach, co powoduje, że w Holandii zaczynają tworzyć cebule o wiele za wcześnie.
Konsekwencje wydają się być mniejsze niż oczekiwano
Konsekwencje stosowania odmian zagranicznych wydają się jak dotąd ograniczone. Kilku ekspertów wskazuje, że w praktyce nie ma praktycznie żadnej różnicy między popularnymi odmianami holenderskimi a tymi przeznaczonymi do uprawy w okresach krótszego dnia. „Wczesny początek sezonu sprawił, że oferowane odmiany na krótki dzień dobrze się do tej pory utrzymały i nie były nieodpowiednie” – mówi ekspert. „W swoich pierwotnych regionach uprawy odmiany te reagują nawet przy 12 godzinach światła dziennego, czyli długości dnia osiąganej wczesną wiosną w Holandii. W roku, w którym długość dnia szybko rośnie (np. wczesną wiosną), cebula osiąga ten punkt wcześniej, co powoduje, że formowanie cebul rozpoczyna się punktualnie lub nawet nieco wcześniej niż zwykle. Dodajmy do tego fakt, że wiele działek zostało obsianych wcześnie, a plony rozwijają się szybko i równomiernie dzięki łagodnej pogodzie, a staje się zrozumiałe, dlaczego różnice w porównaniu z tradycyjnymi odmianami są teraz ledwo zauważalne”. W mniej idealnych warunkach, na przykład późną wiosną, różnice te mogłyby stać się widoczne.
Wątpliwości co do dojrzewania i jakości przechowywania
Kluczowym pytaniem jest, jak te odmiany będą się rozwijać w miarę zbliżania się zbiorów. Fakt, że jak dotąd nie widać wyraźnej różnicy we wzroście w porównaniu z tradycyjnymi odmianami holenderskimi, nie oznacza, zdaniem informatorów, że reszta sezonu przebiegnie bez problemów. Pozostaje pytanie, jak te odmiany dojrzeją, na przykład czy wzrost zatrzyma się w odpowiednim momencie. I co równie ważne: czy będą się dobrze przechowywać? Wiele z tych odmian krótkiego dnia zostało opracowanych z myślą o cieplejszych regionach uprawy, gdzie nacisk kładzie się na szybką sprzedaż, a nie na długotrwałe przechowywanie, jak twierdzi informator.
Wątpliwości dotyczące właściwości przechowalniczych sprawiają, że przetwórcy są bardziej ostrożni. Na rynku krążą pogłoski, że przetwórcy aktywnie starają się obecnie pozyskać czerwoną cebulę, co do której mają pewność, że nie jest odmianą dnia krótkiego. Wynika to nie tylko z bezpośrednich problemów z jakością, ale przede wszystkim z chęci uniknięcia ryzyka długoterminowego. Znane holenderskie odmiany oferują po prostu większą pewność co do okresu przydatności do spożycia i przetwórstwa, jak podkreślono.
Jak odmiany dnia krótkiego będą się rozwijać w dłuższej perspektywie, dopiero się okaże. W tym sezonie problemy wydają się ograniczone do momentu wytworzenia cebul, częściowo dzięki wczesnemu okresowi wegetacji. Nie ma jednak żadnych gwarancji na przyszły rok, jak podkreśla ekspert.