Malezja zamierza znacząco zmniejszyć zależność od importowanej cebuli w nadchodzących latach. Wspierany przez rząd program uprawy ma na celu zmniejszenie importu o 30% do 2030 roku, przy jednoczesnym zwiększeniu dochodów rolników.
Malezyjskie Ministerstwo Rolnictwa i Bezpieczeństwa Żywnościowego potwierdziło to w zeszłym tygodniu podczas wizyty terenowej w stanie Kelantan. Obecnie kraj ten importuje prawie 100% swojego zapotrzebowania na cebulę. Roczna wartość importu przekracza 1 miliard ringgitów (ponad 200 milionów euro).
Malezja jest obecnie jednym z największych nabywców holenderskiej cebuli. W pierwszym tygodniu lutego wysłano tam prawie 1.000 ton holenderskiej cebuli. W tym sezonie kraj ten zakupił już 28 000 ton cebuli z Malezji, o 16% więcej niż w tym samym okresie ubiegłego roku.
Od ambicji do realizacji
Cel ograniczenia importu cebuli o 30% nie jest zupełnie nowy. Już we wrześniu 2025 roku Malezyjski Instytut Badań i Rozwoju Rolnictwa (Mardi) wyraził ambicję zmniejszenia zależności od importu czerwonej cebuli poprzez ustrukturyzowany lokalny program nasion. W tamtym czasie nacisk położono na badania, projekty pilotażowe i budowę krajowego łańcucha dostaw nasion.
Nowe raportowanie wyraźnie przesuwa nacisk z badań na wdrożenie. Ministerstwo podkreśla teraz, że konkretne projekty terenowe są w toku i że w ich skalowanie zaangażowanych jest wiele agencji. To nadaje planowi bardziej operacyjny charakter.
Atrakcyjne dla rolników
Według ministerstwa, cebula ma stosunkowo krótki cykl uprawy, wynoszący około dwóch miesięcy. To sprawia, że jest to atrakcyjna uprawa dla rolników poszukujących szybkich zysków. Rząd uważa, że dzięki dwumiesięcznemu cyklowi uprawy cebula może stać się „produktywną i opłacalną komercyjnie” uprawą.
Podczas gdy we wrześniu koncentrowano się głównie na odnoszących sukcesy pionierach, teraz nacisk kładzie się na szerszy potencjał dochodowy rolników i ich wkład w bezpieczeństwo żywnościowe kraju. Uprawa nie ogranicza się już do jednego miejsca pilotażowego. W stanie Sabah obsiewanych jest około 8 hektarów, a w Pahangu realizowane są również projekty przygotowawcze do dalszej ekspansji.
Mardi pozostaje odpowiedzialny za badania i wsparcie technologiczne, podczas gdy agencje wdrażające, takie jak Departament Rolnictwa i organizacje rolnicze, koordynują działania w terenie. Wydaje się, że jest to intencja rządu, aby zapobiec hamowaniu wzrostu przez brak nasion lub wiedzy technicznej – problem, o którym wspominano już we wrześniu, ale teraz jest on wyraźniej powiązany z działaniami na skalę ogólnokrajową.
Szersza polityka bezpieczeństwa żywnościowego
Uprawa cebuli jest częścią szerszej strategii mającej na celu zmniejszenie zależności od importowanych produktów podstawowych. Oprócz cebuli, ministerstwo wymienia również kukurydzę i mięso jako produkty, w przypadku których Malezja jest w dużym stopniu uzależniona od dostaw zagranicznych.
Stopniowo zwiększając produkcję, rząd dąży do ograniczenia ryzyka zakłóceń międzynarodowych i poprawy bilansu handlowego. Podczas gdy we wrześniu koncentrowano się głównie na potencjalnych wynikach i testach, teraz rząd wyraźnie podkreśla „historie sukcesu w terenie”, które powinny przekonać innych rolników.