Normy rolnicze sukcesem w uprawie roli

Pod koniec listopada normy rolnicze mogły zostać ustanowione po raz dwudziesty piąty. Stało się to pod czujnym okiem Hansa Leijtensa, dyrektora generalnego Administracji Podatkowej i Celnej, i Léona Faassena, tymczasowego przewodniczącego LTO Nederland. Ale w jaki sposób sektor rolniczy zbiera korzyści? 

To „wyjątkowe”, że coroczne negocjacje między Administracją Podatkową i Celną a sektorem rolniczym są owocne od dwudziestu pięciu lat. Być może jeszcze bardziej wyjątkowe jest to, że strony uczestniczące w konsultacjach w imieniu sektora rolniczego, VLB i TAAK, wnoszą swoją wiedzę i doświadczenie do konsultacji od ponad dwudziestu pięciu lat. SRA, jako organizacja parasolowa dla księgowych, dołączyła do konsultacji pod koniec 2010 r. Ponadto wykorzystywane są dane zbierane i przetwarzane przez inne organizacje z sektora rolniczego.

Niewielu przedsiębiorców prawdopodobnie zastanawia się, kiedy otrzymują od księgowego roczne sprawozdania finansowe swojej firmy, w jaki sposób ustalane są Narodowe Standardy Rolnicze. Dla większości jest to informacja, którą ich księgowy z wdzięcznością wykorzystuje każdego roku. W końcu bez standardowych kwot każdy księgowy musi określić wartość różnych aktywów i akcji dla każdej indywidualnej firmy na dzień bilansowy. Jeśli księgowy nie korzysta z Narodowych Standardów Rolniczych, musi wykonać dodatkową pracę. Może to również prowadzić do dyskusji z Urzędem Skarbowym na temat prawidłowości wyceny.

Ale jak właściwie powstają krajowe normy rolnicze? W przeszłości Administracja Podatkowa i Celna oraz sektor rolniczy prowadzili regionalne konsultacje na temat norm. Jednak podczas jednej z wielu reorganizacji w ramach Administracji Podatkowej i Celnej zdecydowano, że zawieranie regionalnych porozumień nie jest już dozwolone. Jednolitość musiała zostać osiągnięta w Holandii. To był powód, dla którego członkowie VLB i TAAK, w porozumieniu z LTO Nederland oraz Administracją Podatkową i Celną, przeprowadzili krajowe konsultacje na temat wyceny bilansowej przedsiębiorstw rolnych.

Określenie kwot standardowych
Standardowe kwoty dla różnych sektorów są ustalane corocznie w dziesięciu grupach roboczych. Skład grupy roboczej zawsze składa się z kombinacji pracowników Administracji Podatkowej i Celnej oraz pracowników członków VLB, TAAK lub SRA. Administracja Podatkowa i Celna zapewnia przewodniczącego grupy roboczej. Łącznie w skład grup roboczych zaangażowanych jest około czterdziestu pięciu osób. W zależności od złożoności tematu członkowie grupy roboczej spotykają się raz lub kilka razy w roku. Następnie omawiają zebrane informacje i ich przetwarzanie w celu ustalenia standardowych kwot akceptowalnych dla obu stron. Wyniki dyskusji i ustalone standardowe kwoty są centralnie zbierane przez Administrację Podatkową i Celną na początku listopada. Pod koniec roku standardy są ostatecznie ustalane na spotkaniu w Ministerstwie Finansów.

Odstępstwo od standardów rolniczych
Normy te są wiążące dla całej administracji podatkowej i celnej w Holandii. Przedstawiciele sektora rolniczego nie otrzymali od przedsiębiorcy upoważnienia do ustalania norm. Dlatego też indywidualny podatnik może odstąpić od ustalonych norm. Musi on wówczas spełnić określone warunki. Jednym z tych warunków jest to, że przedsiębiorca lub jego księgowy musi być w stanie przedstawić uzasadnione wyliczenie wykazujące, że kwoty standardowe nie mogą mieć zastosowania do danej firmy. Ponadto oświadczenie musi wskazywać, że przedsiębiorca rolny odstąpił od krajowych norm rolniczych podczas sporządzania sprawozdań rocznych. 

Krajowe Normy Rolnicze zawierają standardowe kwoty, które są ustalane w celu uzyskania prawidłowej wyceny bilansu i ustalenia rocznego zysku w sposób praktyczny. Normy te dotyczą wyłącznie przedsiębiorców i wyłącznie działalności rolniczej w Holandii. Przedsiębiorcy muszą korzystać ze standardów w celu ustalenia rocznego zysku firmy i zadeklarowania go w zeznaniach podatkowych od dochodów i podatku dochodowego od osób prawnych. Krajowe Normy Rolnicze są ustalane przez Platformę Rolniczą, partnerstwo między Administracją Podatkową i Celną a LTO Nederland, w porozumieniu z sektorem rolniczym, w tym VLB. 

Zasady obliczania norm szczególnie istotnych dla rolnictwa polowego: 
- Rok budżetowy. W przypadku podatku dochodowego i podatku od osób prawnych, normy rolne 2016 mają zastosowanie do roku kalendarzowego 2016 i do roku budżetowego, który rozpoczyna się w 2016 i kończy w 2017. W przypadku roku budżetowego, przedsiębiorca rolny musi zatem również stosować normy do zeznania podatkowego za 2017 rok i zeznania podatkowego za 2017 rok. Normy rolne ogłaszane są pod koniec lub po zakończeniu roku kalendarzowego, co oznacza, że ​​przedsiębiorca rolny mógł stosować normy z 2016 roku w swojej administracji za 2015 rok. Przedsiębiorca rolny (lub jego doradca finansowy) musi to skorygować w swoim zeznaniu za 2016 rok, chyba że występuje rok budżetowy, w którym nastąpił rozbicie. 
- Inwentaryzacja polowa: dotyczy wydatków poniesionych w tym roku finansowym w celu uzyskania zbiorów w następnym roku finansowym. Zapewnia to, że koszty i przychody mieszczą się w jednym i tym samym roku finansowym. Dotyczy to na przykład kosztów nasion i sadzeniaków ziemniaków, kosztów własnego lub wynajętego personelu, nawozów i kosztów maszyn.
- Uzgodniono, że zakupiona kwota cukru może zostać odpisana w okresie od zakupu do 31 października 2017 r. włącznie. W roku podatkowym 2016 lub 2016/2017 może to być maksymalnie 20% kosztów zakupu. Pozostała część będzie w ostatnim roku podatkowym, w którym przypada data 31 października. 
- Uzgodniono, że późniejsze płatności za dostawę buraków muszą być ustalane na podstawie ostatecznego rozliczenia. Jeśli rolnik rolny nie ma go w momencie sporządzania bilansu, wówczas należy dokonać szacunków tak dokładnych, jak to możliwe. 
- Zawarto porozumienia z Urzędem Skarbowym w kwestiach, które nie powinny być uważane za część samego budynku, narzędzi. Narzędzia nie są ograniczone amortyzacją według wartości gruntu (= 50% wartości WOZ). Przykłady obejmują wentylatory i demontowalne chłodnie. 
- Zawarto porozumienia z Urzędem Skarbowym w sprawie amortyzacji maszyn rolniczych, zarówno nowych, jak i używanych. Zapobiega to (niekończącym się) dyskusjom na temat wartości rezydualnych i okresu użytkowania. 
- Maszyny rolnicze mogą być amortyzowane według metody wartości księgowej lub metody liniowej. Metodę wartości księgowej można stosować tylko wtedy, gdy można wykazać, że składnik aktywów jest bardziej użyteczny w pierwszych kilku latach niż w latach późniejszych (a rozwój techniczny może być tego oznaką). W przypadku metody wartości księgowej amortyzacja jest wyższa w pierwszych kilku latach i niższa w latach późniejszych niż w przypadku amortyzacji liniowej. W przypadku amortyzacji liniowej co roku amortyzuje się tę samą kwotę, w oparciu o cenę zakupu, wartość rezydualną i okres użytkowania. Przy zakupie maszyny za 60.000 10.000 EUR o wartości rezydualnej 10.000 1 EUR i okresie użytkowania pięciu lat, roczna amortyzacja wynosi 9 12 EUR. Amortyzacja musi być dokonywana proporcjonalnie do czasu. Jeśli Twój rok finansowy jest taki sam jak rok kalendarzowy i oddasz maszynę do użytku od 1 kwietnia, amortyzacja w pierwszym roku wynosi zatem 1/XNUMX normalnej amortyzacji. Jeśli składnik aktywów jest wykorzystywany przez cały sezon (w tym przykładzie sezon trwa od XNUMX kwietnia do XNUMX października), nadal można go amortyzować przez cały rok.
- Na przykład ciągnik ma okres amortyzacji 7 lat. Przy metodzie wartości księgowej amortyzacja wynosi 20% wartości księgowej. Przy metodzie liniowej amortyzacja (przy wartości rezydualnej 25%) wynosi 10,7% ceny zakupu rocznie.
- Główne kategorie. Nie wszystkie maszyny są wymienione w normach rolniczych, ale wybrano szereg głównych kategorii, takich jak ciągniki, narzędzia uprawowe, (samobieżne) kombajny. W tych głównych kategoriach wymieniono szereg maszyn. Jeśli maszyna nie jest wymieniona z nazwy, możesz użyć wymienionych maszyn, aby określić, jakie procenty i terminy należy zastosować. Na przykład okres amortyzacji wynoszący 7 lat z wartością rezydualną 25% dotyczy nowych ciągników, 6 lat z wartością rezydualną 15% dla sprzętu magazynowego, 7 lat z wartością rezydualną 15% dla kombajnu, wywrotki lub rozsiewacza nawozów itp. Ten sam okres amortyzacji dotyczy systemów GPS w ciągniku. Te procenty i terminy zostały skoordynowane z firmami i organizacjami mechanizacyjnymi oraz samą „praktyką”, aby mieć jak największą pewność co do ich poprawności.   
- W przypadku maszyn używanych, które są młodsze niż podstawowy okres amortyzacji dla nowych maszyn, amortyzację można wykonać w ciągu liczby pozostałych lat podstawowego okresu amortyzacji zwiększonej o 5 lat, ale wtedy z wartością rezydualną wynoszącą 10%. Na przykład: kupujesz używany ciągnik, który ma 4 lata za 50.000 7 €. Podstawowy okres amortyzacji wynosi 7 lat. Tak więc dla tego ciągnika będzie obowiązywał okres amortyzacji wynoszący (4-5) + 8 = 5.000 lat z wartością rezydualną wynoszącą 5.625 €, tak że XNUMX € będzie amortyzowane rocznie. 
- W toku. W tej chwili sektor rolniczy wciąż negocjuje z Urzędem Skarbowym kwestię, przez ile lat po 1 stycznia 2016 r. będzie można amortyzować nowo wybudowane budynki w sektorze rolnictwa. Dotyczy to amortyzacji „gołego” budynku. Goły oznacza: bez „narzędzi”. Zawarto również porozumienia z Urzędem Skarbowym dotyczące tego, co należy uznać za „narzędzie”. Ogólnie rzecz biorąc, uzgodniono, że w tym kontekście „narzędzie” można określić jako składnik aktywów, który służy procesowi produkcyjnemu w budynku i nie służy funkcjonowaniu budynku jako budynku. Na przykład wentylatory do chłodzenia produktów. Magazyn magazynowy może funkcjonować jako budynek bez wentylatorów, które służą procesowi przechowywania w budynku. Sektor rolniczy i Urzędy Skarbowe dążą również do uzgodnienia norm dla sprzętu zainstalowanego w budynku, przy czym preferowany jest pojedynczy ogólny procent.  
- Istnieją również „normy” ustalone dla prywatnego użytku produktów wyhodowanych we własnym gospodarstwie, takich jak ziemniaki, cebula itp. Prywatne użytkowanie skutkuje brakiem „obrotu”, a ta korekta decyduje o prawidłowym wyniku operacyjnym. 
- Uzgodniono, że wycena akcji AVEBE może wynosić zero. Natomiast wartość ujemna jest niedopuszczalna. 
- Nie zawarto jeszcze żadnych porozumień w sprawie praw do płatności. Władze podatkowe uważają, że płatności oparte na prawach do płatności są częścią zysku. Władze podatkowe są również zdania, że ​​koszty nabycia muszą zostać aktywowane, ale nie można ich później amortyzować ani ubiegać się o wkłady inwestycyjne. Jeśli wartość na „rynku” jest niższa w kolejnym dniu bilansowym, można dokonać amortyzacji do tej niższej wartości. Jeśli jednak wartość ta następnie ponownie wzrośnie, oznacza to, że należy ponownie uzyskać zysk do maksymalnej kwoty pierwotnie zapłaconej za nią. 

Na koniec, jeśli chodzi o National Agricultural Standards, to: zawierając umowy, pojawia się mniej pytań, dzięki czemu księgowość może być przetwarzana szybciej, a dyskusje, które mogą kosztować dużo czasu i pieniędzy, są unikane. Daje to już pewność z góry, gdzie stoisz.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.