Przyspieszenie rolnictwa przyjaznego klimatowi jest konieczne

Królewski Holenderski Instytut Meteorologiczny (KNMI) zanotował najcieplejszy zimowy dzień w historii tego tygodnia. Odpowiedzialność za tę sytuację ponoszą zmiany klimatyczne i globalne ocieplenie. Sektor rolnictwa jest szczególnie dotknięty. Rozwiązaniem powinno być rolnictwo przyjazne klimatowi, ale innowacje rozwijają się zbyt wolno. Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) opowiada się obecnie za polityką zachęt.

Sektor rolniczy odpowiada za 1/3 całkowitej emisji gazów cieplarnianych na świecie. W Holandii sektor ten odpowiada za 16% całkowitej emisji gazów cieplarnianych. Produkcja żywności musi w najbliższych latach tylko wzrosnąć, ponieważ światowy popyt na żywność wzrośnie o około 2050–40% (do 60 r.). Jest to wynik wzrostu liczby ludności na świecie i wyższych dochodów.

Nadążanie za popytem na żywność
Sektor rolniczy musi się rozwijać, aby sprostać zapotrzebowaniu na żywność, co może prowadzić do jeszcze większych emisji i mieć poważne konsekwencje dla klimatu. Zmiany klimatyczne mają szereg konsekwencji dla sektora. Wywiera to jeszcze większą presję na uprawy i zwierzęta gospodarskie, szczególnie z powodu zmian w dostępności wody, jej jakości, wahań temperatury, uporczywych szkodników i chorób, potencjalnych szkód wyrządzonych przez wiatr i wyższego ryzyka pożarów.

Sektor rolniczy jest sektorem gospodarki najbardziej narażonym na zmiany klimatu. Rolnictwo przyjazne klimatowi ma na celu rozwiązanie tego problemu poprzez opracowanie technik produkcji żywności i upraw dostosowanych do zmian klimatu. Cele dotyczące klimatu, rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego muszą zostać osiągnięte poprzez dobrą współpracę nauki i praktyki.

(Tekst jest kontynuowany pod tweetem)

Nazwa zbiorowa
Koncepcja rolnictwa przyjaznego klimatowi została po raz pierwszy zaprezentowana w 2010 r. na konferencji rolniczej. Stało się to z inicjatywy rządu holenderskiego, we współpracy z FAO i Bankiem Światowym. Jest to zbiorcza nazwa wszystkich technik i działań łączących rolnictwo z klimatem.

Przykładami takich technik są m.in. technika „zerowej uprawy” (brak orki na polach), uprawa roślin bardziej odpornych na ciepło i suszę, intensyfikacja rolnictwa, ostrożne nawadnianie i ograniczenie stosowania pestycydów.

Trzy filary rolnictwa przyjaznego klimatowi to:

1. Zwiększanie produkcji żywności w sposób zrównoważony, a tym samym także dochodów rolników.
2. Praca nad produktywnością i odpornością różnych systemów rolniczych.
3. Redukcja emisji gazów cieplarnianych.

(Tekst jest kontynuowany pod tweetem)

Porozumienie klimatyczne
Po podpisaniu Porozumienia paryskiego w sprawie klimatu w 2015 r. wiele krajów włączyło rolnictwo przyjazne dla klimatu do swoich strategii klimatycznych. Należy ograniczyć emisję gazów cieplarnianych i ograniczyć globalne ocieplenie do 1,5–2 stopni Celsjusza. Ważną rolę do odegrania w tym przypadku ma bardziej ekologiczne rolnictwo.

Jednakże od tego czasu zaszło niewiele innowacji. Bruce Campbell, dyrektor CGIAR- Food Security (Program badawczy dotyczący zmian klimatu, rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego), twierdzi, że w sektorze rolniczym panuje niewielki entuzjazm dla innowacji. „Kiedy ludzie myślą o rozwiązaniach klimatycznych, szybko myślą o samochodach elektrycznych i energii wiatrowej. Sektor rolniczy musi działać lepiej i lepiej komunikować się na temat innowacji, które mają miejsce”.

Polityka pozostaje w tyle
Decydenci polityczni odgrywają rolę w stymulowaniu innowacyjności w sektorze rolnym. W następstwie Porozumienia Paryskiego w sprawie klimatu opracowano strategie wspierające technologie przyjazne klimatowi, jednak teraz konieczne jest podjęcie szerszych działań. „Można to zrobić na przykład wprowadzając zachęty podatkowe, które obniżą koszty i zwiększą zyski dla rolników” – powiedziała w komunikacie prasowym Federica Matteoli, kierowniczka projektu w Departamencie Zmian Klimatu i Środowiska FAO w Rzymie.

Globalny koszt innowacji klimatycznych w rolnictwie wynosi od 7 do 13 miliardów dolarów rocznie. Obecnie jedynie 2,5% budżetu państwa przeznaczane jest na sektor rolny, w związku z czym większa część finansowania będzie musiała pochodzić ze źródeł prywatnych. Aby stymulować te inwestycje, polityka musi pozostać stabilna przez co najmniej 10–20 lat.

(Tekst jest kontynuowany pod tweetem)

Niewystarczające
Obecne środki nie są wystarczające do wprowadzenia zmian strukturalnych. Unia Europejska (UE) może wziąć przykład z Australii, która jest o wiele bardziej zaawansowana w zakresie polityki zachęt dla rolnictwa przyjaznego klimatowi. Od 2011 r. obowiązuje ustawa mająca na celu zachęcenie rolników do przejścia na rolnictwo przyjazne klimatowi. Rolnicy otrzymają pomoc finansową od rządu, jeśli udowodnią, że zapobiegli emisji gazów cieplarnianych lub ją wychwycili.

UE mogłaby wykorzystać reformę Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) do pobudzenia innowacyjności poprzez zapewnienie dotacji uzależnionych od zużycia energii, nawozów i wody.

Rola Holandii
Holandia może odegrać kluczową rolę w dalszym rozwoju sektora rolniczego w przyszłości, ponieważ mamy dostęp do wiedzy na najwyższym poziomie. Nigdzie na świecie nie produkuje się tak dużych ilości żywności, wykorzystując tak ograniczone zasoby. Nie bez powodu wiedza jest jednym z największych produktów rolnych eksportowanych przez nasz kraj.

W 2017 roku ta wiedza rolnicza przyniosła nam 8,8 miliarda euro. Ponadto w Wageningen znajduje się najlepszy uniwersytet rolniczy na świecie. Ten uniwersytet prowadzi już wiele badań nad rozwiązaniami przyjaznymi dla klimatu i w 2017 r. otworzył biuro ds. klimatu.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.