Aktualności Susza
Wiosenna susza bije wszelkie rekordy
Jeszcze nigdy nie było tak sucho na początku roku. Przynajmniej od czasu rozpoczęcia pomiarów w 1978 roku. Firma satelitarna VanderSat podsumowuje to na podstawie danych satelitarnych, które wskazują, ile wilgoci jest w glebie. W 2018 i 2019 roku susza zaczęła się znacznie później, zgodnie z rozwojem wydarzeń historycznych.
Razem z RTL News zrobiony VanderSat to interaktywna mapa, która pokazuje, ile wilgoci w glebie jest jeszcze obecne w Twoim miejscu zamieszkania. Holenderska firma wykorzystuje dane z różnych danych satelitarnych do określenia poziomu wilgoci. Wyraża się to w metrach sześciennych wody na metr sześcienny gleby. RTL Nieuws przekłada to na wartości procentowe. Wilgotność 10% to 0,1 metra sześciennego wody na metr sześcienny gleby.
Nowy rekord
„Średnia krajowa w maju to 13% wilgotności”, mówi założyciel i dyrektor ds. technologii, Richard de Jeu. „To rekord, bo stary rekord z 1988 roku wynosił 16%. Teraz jest o 50% bardziej suchy niż przeciętny”. To niezwykłe. Na przykład na początku lipca 2018 r. było o 30% bardziej sucho niż przeciętnie, powiedział wtedy De Jeu wiem aan Boerenbusiness.
50
procent
Rok 2020 właśnie zaczął przesiąkać wilgocią i w wielu miejscach było wystarczająco dużo wilgoci, jak pokazują również dane z VanderSat. W kwietniu widoczny jest jednak gwałtowny zwrot. Według współzałożyciela, Robberta Mica, wynika to z kilku czynników: „Przede wszystkim ze względu na stosunkowo wysokie temperatury w tym miesiącu, które spowodowały znaczny wzrost parowania. Ale takie rzeczy, jak promieniowanie słoneczne i wiatr mogą również odgrywać pewną rolę. " VanderSat wykorzystuje satelity do pomiaru ilości wilgoci w górnej warstwie od 0 do 15 centymetrów. Wykorzystuje modele obliczeniowe do określenia, ile wilgoci znajduje się w strefie korzeniowej (do 50 centymetrów).
Inna metoda pomiaru
Mica wyjaśnia: „To nowy sposób podejścia do suszy.Wszyscy znamy mapy deficytu opadów. potencjalny deficyt opadów? To jest różnica między ilością opadów a tym, co potencjalnie wyparowuje. ten podejście do wilgotności gleby jest alternatywą. Na podstawie obserwacji satelitarnych mierzy się bezpośrednio, ile wilgoci znajduje się w górnej warstwie gleby, biorąc pod uwagę warunki glebowe oprócz opadów i parowania. Na przykład ubezpieczyciele na całym świecie wykorzystują nasze dane do ubezpieczenia od suszy. Służy również do doradztwa w zakresie nawadniania i ochrony upraw”.
Naukowcy wykorzystują tę technologię od lat 70., ale głównie do badań nad klimatem. Pięć lat temu VanderSat to zmienił. Porównując dane z kilku lat, łatwo zobaczyć, jak rozwija się sytuacja. Wyraźnie wyróżniają się wyższe gleby piaszczyste. W Zelandii jest też bardzo sucho. W glebie wzdłuż wybrzeża Wattowego jest więcej wilgoci. „Na mapie nie wygląda to zbyt ekstremalnie, ale inny odcień brązu oznacza dużą różnicę w stanie nawilżenia” – mówi Mica.
Nawadnianie
Nawadnianie to coś, co technologia pomiarowa uwzględnia w ograniczonym zakresie. Mica: „Jest to dla nas bardzo trudne do wykrycia. Ponieważ, czy satelita przechodzi po nawadnianiu, czy też jest kilka godzin pomiędzy nimi? Parowanie jest również wyższe po nawadnianiu. Szczyt w górnej warstwie szybko znika. nasze dane ma wymiary 100x100 metrów, to brzmi jak dużo, ale pamiętaj, że klimatolodzy używają danych o rozdzielczości 25x25 kilometrów, więc nasze dane mają bardzo wysoką rozdzielczość”.
Firma nie może powiedzieć, czy gleba będzie dalej wysychać. Nie tworzą prognoz pogody. Dane z ostatnich 5 lat pokazują, że sytuacja nieznacznie się poprawia w czerwcu, by w lipcu wyschnąć. Średnio jest to najsuchszy miesiąc, po którym mapa ponownie zmienia kolor na jasnobrązowy, a wilgotność gleby wzrasta.
Nielsa van der Booma
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.