Sędzia zamyka prawie wszystkie legalne trasy azotowe

Deweloper projektu z Amsterdamu zaplanował tam mieszkania we współpracy z gminą Bergen, tuż przy rezerwacie Noordhollands Duin w. Sprawę dotyczącą planowanego mieszkania wniosło dziewięciu mieszkańców samego Egmond aan de Hoef. Aby zapobiec „poważnym” skutkom dla przyrody, deweloper projektu i gmina uznali, że wystarczy odnieść się do ograniczenia prędkości do 100 kilometrów, o którym rząd zdecydował pod koniec 2019 roku. Wielo izba w Haarlemie zignorowała ten argument w umotywowany sposób.

Johan Vollenbroek z MOB już podniósł flagę w ostatni weekend. Według niego sąd zamknął teraz ostatnią ścieżkę dla kozła.

W ostatnim czasie bardzo utrudniono również wewnętrzne kompensowanie poprzez zastosowanie niskoemisyjnych technik mieszkaniowych przez: orzeczenie przeciwko gospodarstwie mlecznym w Luyksgestel stwierdzenie, które zostało mniej więcej potwierdzone w inna sprawa przeciwko farmie mlecznej na Texel. Możliwość zewnętrznego nettingu została już podważona w ostatnich miesiącach przez różne wypowiedzi sprowokowane przez: spółdzielnia MOB, zwłaszcza w Brabancji Północnej, a ostatnio także w Overijssel.

Konsekwencją tych orzeczeń jest nie tylko zamknięcie legalnych dróg dalszego budowania i dalszej przedsiębiorczości za pomocą „redukcji azotu” przez ruch drogowy czy rolnictwo, instrumenty, które zostały zbudowane na tych ścieżkach prawnych, takie jak bank azotu a teraz zwolnienie budowlane, są nagle do dyskusji. Ewentualnie to samo dotyczy instrumentu wywłaszczenia, jeśli jest on stosowany w odniesieniu do redukcji azotu.

Z wyroków sądowych nie wynika jasno, że możliwości redukcji emisji zostały wyczerpane. Jednak coraz wyraźniej widać, że rozwiązania prawne, oparte na mniej niż twardych dowodach, są jedno po drugim odrzucane. W przypadku rozwiązań dających się udowodnić, opartych na nowych technikach, to już inna historia, np.: emerytowany profesor Rudy Rabbinge w wywiadzie spełnione Boerenbusiness wskazany.