Aktualności Azot
Izba Reprezentantów chce pozbyć się „karty strefowej” Remkesa
Izba Reprezentantów nie popiera planu Johana Remkesa, który zakłada podział Holandii na cztery strefy, w których, w zależności od koloru strefy, może być prowadzona mniej lub bardziej intensywna uprawa roli. Większość w Izbie Reprezentantów uważa również, że termin 2030 r. dotyczący azotu nie powinien być „dogmatyczny”.
Wczoraj (wtorek, 8 listopada) odbyło się głosowanie nad wnioskami zgłoszonymi podczas czwartkowej debaty, za radą Remkesa. Wniosek o nieopracowywanie dalszej polityki na podstawie mapy strefowej – zgodnie z opinią Remkesa Co jest możliwe - poparła zdecydowana większość. Przeciwko głosowali jedynie GroenLinks, Volt, Denk i PvdA. Porada ta nie zawiera faktycznej „karty”. „Nie chcę w tym raporcie wchodzić w kwestię, jakich dokładnie obszarów to dotyczy. Jest to delikatna kwestia, którą należy odpowiednio zbadać i rozstrzygnąć w ramach normalnego dialogu z sektorem” – pisze Remkes w swoim raporcie.
W tej poradzie stwierdza, że powinien istnieć podział na strefy obejmujący cztery obszary. Obszary czerwone, na których może odbywać się rolnictwo o wysokiej produkcji; obszary pomarańczowe, na których możliwe jest jedynie rolnictwo uwzględniające naturę; oraz obszary zielone i żółte wokół i w obrębie sieci Natura 2000, gdzie jedynie w bardzo ograniczonym zakresie możliwe jest prowadzenie ekologicznej działalności rolniczej w połączeniu z zarządzaniem środowiskiem naturalnym.
Zapobiegaj polowaniom na farmy
Remkes radził również, aby nie zamieniać NH3 na NOx. Izba popiera tę decyzję. Według większości, w poszukiwaniu rzadkich zasobów azotu nie powinno obowiązywać prawo silniejszego i należy zakazać polowań na tereny rolnicze. Izba uważa, że rząd powinien przejąć większą kontrolę i udostępnić przestrzeń azotową na potrzeby projektów za pośrednictwem banku azotu.
Badania nad redukcją za pomocą technik
Izba chce również przeprowadzić badania na temat tego, w jaki sposób stosowanie najlepszych dostępnych technik we wszystkich gospodarstwach hodowlanych w Holandii może przyczynić się do redukcji azotu i opracowania solidnego podejścia. Tjeerd de Groot (D66) zaproponował ten wniosek, opierając się na wymogu Brabancji, zgodnie z którym najpóźniej do 2024 r. wszystkie gospodarstwa hodowlane (z wyjątkiem gospodarstw uwzględniających środowisko naturalne) będą konsekwentnie stosować najlepsze dostępne techniki o najniższym współczynniku emisji, a jedną trzecią celu można osiągnąć, stosując najlepsze dostępne techniki we wszystkich gospodarstwach hodowlanych w Holandii.
Redukcja emisji od 2018 r.
Wniosek złożony przez Caroline van der Plas (BBB) również uzyskał poparcie większości. Publikacja nieaktualnych danych dotyczących emisji z 2018 r. prowadzi do niepotrzebnych dodatkowych niepokojów w sektorze rolniczym, podczas gdy w niektórych obszarach, takich jak okolice Peel, w 2021 r. nastąpiła znacząca redukcja liczby zwierząt w porównaniu z rokiem 2018. Dlatego Izba chce jak najszybciej zobaczyć najnowsze dane CBS dotyczące redukcji emisji od 2018 r., uwzględniające stabilne systemy.
Deprecjacja kredytów Rabobank
Izba chce również, aby rząd zbadał, w jaki sposób część kredytów rolnych (w przypadku których Rabobank wymieniony jest jako główny podmiot finansujący z niespłaconą kwotą około 39 miliardów euro) może zostać umorzona, „a oszczędności, jakie to wygeneruje, mogą zostać wykorzystane na rzecz zrównoważonego rozwoju rolnictwa”.
Izba wzywa również rząd do wypracowania wspólnego podejścia w porozumieniu z krajami sąsiadującymi, w celu ograniczenia depozycji azotu. Ponadto chce zbadać, czy i w jaki sposób rolnicy prowadzący działalność w pobliżu obszarów Natura 2000 mogą uzyskać wsparcie finansowe w celu dostosowania swojej działalności gospodarczej.
Lindy van Eekeres
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
