Wywiad Gerard Ros (WUR)
Innowacje mogą ugryźć chmurę azotu
Politycy obawiają się innowacji, jeśli chodzi między innymi o ich zastosowanie w rozwiązywaniu problemu azotu. Jednak przy pomocy innowacji i przy znacznie niższych kosztach, niż się często twierdzi, można bardzo wiele. Na przykład proponowana redukcja inwentarza żywego o 50% może być ograniczona do 25%, przy takiej samej redukcji emisji.
Naukowcy z Wageningen Environmental Research i Uniwersytetu Wageningen obliczyli to za pomocą modelu Inicjatora. Zawiera wszystkie aktualne dane z gospodarstw holenderskich, ponieważ są one również dostarczane między innymi do spisu rolnego, mówi badacz Gerard Ros. Na podstawie aktualnej wiedzy nakreślono, co może osiągnąć maksymalne rolnictwo dzięki wykorzystaniu innowacji i Dobrej Praktyki Rolniczej. Obejmuje to takie środki, jak dostosowanie paszy, właściwe nawożenie i innowacje techniczne, takie jak Lely Sphere i lepsze systemy utrzymania.
Dajesz jasno do zrozumienia, że dzięki innowacjom można wiele osiągnąć. Mówisz jednak, że konieczne jest również ograniczenie inwentarza żywego.
„To prawda, że nie możemy osiągnąć tego dzięki samym innowacjom, ale możemy zajść z tym bardzo daleko, co wyraźnie stwierdzono w tym badaniu. Pokazujemy, że dzięki innowacjom można zapobiec 50% emisji amoniaku, pod warunkiem, że wszyscy rolnicy stosują to, co najlepsze. załóżmy bardziej realistyczny scenariusz, w którym niektóre działania są mniej skuteczne lub nie wszyscy rolnicy uczestniczą, emisja amoniaku spada tylko o 36%, co oznacza, że innowacje muszą być prawidłowo wdrażane, wyniki z ostatnich 10 lat pokazują, że w przeciwnym razie są mniej skuteczne."
W jakich obszarach same innowacje nie pomogą?
"M.in. w odniesieniu do mniejszych strat wód powierzchniowych i klimatu. Aby osiągnąć te cele, potrzebne są dostosowania w użytkowaniu gruntów. Ponadto, aby osiągnąć proponowane cele klimatyczne do 2050 r., konieczne jest kurczenie się inwentarza żywego."
Czy to o to chodzi?
„Nie, zintegrowane podejście pozostaje kluczowe. Środki muszą być wdrażane w taki sposób, aby wzmacniały się nawzajem tam, gdzie to możliwe. To coś więcej niż tylko amoniak. Weź również pod uwagę jakość wody, jakość gleby i klimat”.
Czy wszystkie cele środowiskowe są w każdym razie osiągalne?
„Nie wszystko jest możliwe wszędzie, mówi raport Remkesa. Na przykład możesz chcieć podnieść poziom na zachodzie kraju, aby zapobiec zasiedlaniu łąk torfowych, ale nie osiągniesz celów dotyczących fosforanów przez podniesienie poziomu. będzie wtedy o wiele za dużo. fosforanów wolnych od gleby."
Być może nie wszyscy o tym pomyśleli. Czy jest więcej tych mniej lub bardziej zaskakujących spostrzeżeń, z którymi się spotkałeś?
„Bardzo łatwo powiedzieć: zamierzamy zmniejszyć pogłowie bydła, a tym samym osiągnąć cele dotyczące przyrody, wody i klimatu, ale nie zostało to wyliczone na przykład na podstawie eksportu obornika. Ilość stosowanego obornika nie też się nie zmienia.
Patrzysz nie tylko na hodowlę zwierząt gospodarskich, ale na emisje i zadania dla rolnictwa jako całości. Czy jest coś do powiedzenia na ten temat?
„Zarówno zadania, jak i perspektywy zarządzania emisjami różnią się znacznie w Holandii. Dlatego też ogólne zasady nie działają. Pomyśl na przykład o uprawie warzyw na otwartym polu na suchych, piaszczystych glebach. Z pewnością potrzebne są dodatkowe środki, aby ograniczyć wymywanie azotanów. Dlatego musimy bardziej dążyć do rozwiązań szytych na miarę, które pasują do tego obszaru”.
Czy w modelu Inicjator uwzględniłeś również emisje spoza rolnictwa?
„Niniejsze badanie koncentruje się na zadaniu i możliwych rozwiązaniach dla rolnictwa. Inni aktorzy również muszą wnieść swój wkład w to zadanie.
Model Initiator z daleka wygląda trochę jak Aerius. Jakie są różnice?
„Inicjator oblicza straty węgla i składników odżywczych na firmę i nie podaje żadnych oświadczeń na temat dystrybucji azotu w powietrzu i późniejszej depozycji. Aerius mapuje ten rozkład i depozycję azotu. Kilka badań wykazało, że modele te można wykorzystać wpływ środków na poziomie obszaru; wyniki nie mogą być wykorzystane do obliczenia emisji dla pojedynczego przedsiębiorstwa. Jako takie są również wykorzystywane do obliczania środków w NPLG (Narodowy Program dla Obszarów Wiejskich). każdy obszar. Zadania i perspektywa działania są różne dla każdego obszaru, a działania należy podejmować odpowiednio.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
