Aktualności Nastrój azotu
Omówiono Remkes II, pożar torfu trwa
Z punktu widzenia ochrony środowiska jest to niepoprawne porównanie, ale dokumentacja dotycząca azotu ma wszystkie cechy charakterystyczne dla pożaru torfu. Czasami płomienie buchały na zewnątrz, jak to miało miejsce pod koniec ubiegłego tygodnia, gdy Overijssel egzekwowało prawo wobec reporterów PAS. Rolnicy wychodzą na ulice, politycy i inne zainteresowane strony zwiększają swoje wysiłki, a pożar znów trafia pod ziemię, ale nie zostaje ugaszony.
W Overijssel hodowcom bydła grożono koniecznością znacznego ograniczenia działalności pod groźbą wysokiej grzywny (zazwyczaj) z powodu posiadania zbyt małej liczby uprawnień do emisji, ale nie była to ich wina. Piłka jest po stronie rządu centralnego, który wciąż zawodzi. Na razie nie wydaje się prawdopodobne, aby ta sytuacja uległa zmianie, ale biorąc pod uwagę całe zamieszanie, rozwiązania można szukać w Overijssel. W tym celu przeprowadzono konsultacje m.in. z ministrem Van der Walem.
Mało chęci i kreatywności Van der Wal
Jak dotąd nie wykazała ona chęci działania w duchu Remkesa ani wykazywania się własną dobroczynną kreatywnością, mimo że gabinet „przyjął” najnowsze rady powiernika Rutte’a (Co jest możliwe).
A w kwestii sytuacji w Brabancji Północnej nie zrobiono nic, gdzie hodowcy bydła również znaleźli się w pułapce między władzami krajowymi i prowincjonalnymi. Tu właśnie tkwi większy problem, ze względu na obowiązkowe stajnie niskoemisyjne.
Próby nakłonienia ministra Van der Wala do działania podejmowano także w Izbie Reprezentantów. Duża większość tam zgodził się z wnioskami aby przestać rzucać wszelkiego rodzaju mapami i strefami w dyskusji o ochronie wrażliwej przyrody i zaprzestać korzystania z danych, które są już znacznie nieaktualne, przy obliczaniu emisji pochodzących z hodowli zwierząt gospodarskich. Izba chce również zapobiec polowaniom na gospodarstwa rolne przez rządy i deweloperów, a tym samym ustanowić barierę między emisjami NH3 i NOx. Minister może się na to przespać i nie ma obowiązku przychylania się do wniosków.
Partia i frakcja VVD
W jej własnej partii VVD taki strzał, a tym bardziej ingerencja w porozumienia koalicyjne dotyczące azotu, wciąż jest kwestią drażliwą. Większość członków partii ogłosiła kilka miesięcy temu, że nie zgadza się z linią Rutte’a i Van der Wala. Partia chce również służyć branży budowlanej i dużym przedsiębiorstwom. Wiele mówi w tym względzie gwałtowna reakcja członka parlamentu Thoma van Campena na rzekome potknięcie się ministra Ademy we Fryzji (Adema rzekomo nie uznał celów dotyczących azotu za święte). Po tym, jak Adema wyjaśnił swoje słowa, Van Campen przeprosił za swoją reakcję, ale oczywiste jest, że frakcja VVD jest często niemal tak rygorystyczna w kwestii azotu jak D66.
Podsumowując, był to kolejny tydzień pełen dyskusji, ale znów z niewielką liczbą rozwiązań i nowych perspektyw, poza raport z Wageningen na temat możliwości innowacji. Ale to również wymaga omówienia. Rozprzestrzeniający się pożar w Overijssel został na razie opanowany. Czekamy, co będzie dalej. Jeśli minister Van der Wal nie zechce się ruszyć, miejsce to będzie musiał zająć jej kolega Adema. Być może będzie w stanie otworzyć nowe możliwości dzięki swojemu „Listowi Rolniczemu”.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
