Tło Nastrój azotu
Lekcje dla nowej umowy rolnej
Od czasu upadku porozumienia rolnego toczy się wiele dyskusji na temat tego procesu. Zwolennicy porozumienia nigdy nie zapominają o straconej szansie, wątpiący nadal robią to, co robili i nadal zadręczają się pytaniem: „co by było, gdyby…?” Na razie rywale są zadowoleni. Są opóźnienia i pojawiają się nowe możliwości.
Prezes „Independent” Chris Kalden ma teraz naprawdę wolne ręce i bierze udział we wspomnianej grze towarzyskiej. W jego raport końcowy, który trafił do Izby Reprezentantów na początku tego tygodnia, on również zastanawia się nad tym procesem. Mówi, że Kalden ustawił to inaczej i wyraźniej zdefiniował z góry. Jest to obserwacja, która była również częściej czyniona w poprzednich epizodach Azotowego Nastroju.
Stoły życzeń i stoły negocjacyjne
Kalden twierdzi, że układ ze stołami sektorowymi, na których sporządzano listy życzeń, oraz ze stołem głównym, przy którym miały się następnie odbywać negocjacje, nie sprawdził się. Tajemnica, a co za tym idzie brak pozwolenia/możliwości zabrania ze sobą kibiców, również utrudniały ten proces. No i oczywiście podział w sektorze rolniczym, który jest zawsze (ale to kierowcy LTO widocznie nie zauważył lub nie chciał widzieć). Kalden podaje dość długą listę. Kalden nie miał problemu z szeroką reprezentacją przed „wymagającymi” stronami (różnymi zarządcami terenu i/lub organizacjami zajmującymi się ochroną przyrody i władzami lokalnymi). W raporcie prawie ich nie ma.
Kalden zrobiłby to inaczej
Gdyby kiedykolwiek doszło do nowych konsultacji w sprawie umowy rolnej – Kalden najwyraźniej nie wyklucza takiej możliwości – wtedy podszedłby do tego zupełnie inaczej, po prostu, bardziej zwięźle, bardziej otwarcie.
Jego uwagi na temat gwarancji finansowych dla rolników na oczekiwane zarobki po Umowie Rolnej zostały szeroko podchwycone przez inne media. Słusznie zauważa, że powinno tu chodzić o możliwości zarobkowe rolników, a nie o gwarancje dochodów, ale jego wypowiedzi o spodziewanej zdolności do zarobkowania brzmią bardzo jak projekcje urzędnika czy polityka, który sam nie doświadcza rzeczywistości.
Prognozy polityczne i oficjalne
Coś podobnego można znaleźć m.in raport z rozmowy, którą minister rolnictwa Piet Adema odbył z komisarzem europejskim Fransem Timmermansem pod koniec ubiegłego roku. poinformował NOS Na początku tego tygodnia unijna komisarz ostrzegała, że w 2023 r. nadal będą napływać złe wieści nawozowe z Brukseli dla rolników. Adema zaprzeczył temu i jako dowód przesłał częściowo czytelny raport z rozmowy.
Zawierał również skargi Timmermansa dotyczące rolnictwa ekologicznego. Według komisarza europejskiego czuł się „porzucony” przez holenderski rząd. Ignorowanie faktu, że to głównie konsument nie potrzebuje droższego produktu ekologicznego. Najwyraźniej nie zdawał sobie sprawy, że konsumenci nawet masowo rezygnują z droższych produktów konwencjonalnych (marki A) na rzecz tańszych produktów marek własnych.
Timmermans miał jednak wiele pochwał za jeden przypadek. Chodziło o zintegrowane holenderskie podejście do wody. Nazwał to genialnym.
Derogacja i wody gruntowe
W jakiś sposób wydaje się to trochę dziwne, podczas gdy Adema właśnie została zlekceważona o ciągłym „niedostarczaniu” Holandii w dziedzinie legislacji. W końcu w grę wchodzą również (prawa i przepisy dotyczące) jakości wody.
Jeśli chodzi o derogację i jakość wody, jest jeszcze coś uderzającego. Według raportów z Holandii i Brukseli, sama Holandia nie spełnia norm i dotyczy to również wód powierzchniowych, ale jeśli chodzi o jakość wód podziemnych, derogacja nie zagraża ich jakości od 2006 roku. RIVM w raporcie opublikowanym również w tym tygodniu.
Gleba chora i pełna pozostałości
Jednak w przypadku Timmermansa i podporządkowanego mu funkcjonalnie komisarza ds. środowiska Virginiusa Sinkeviciusa szklanka (mówiąc obrazowo) nie jest łatwa do połowy pełna. W przemówienie w Brukseli w tym tygodniu po raz kolejny podnieśli alarm dotyczący klimatu, środowiska i gleby. Szczególnie ucierpiało rolnictwo, chociaż Timmermans potępił również ogromne marnotrawienie żywności w UE. Każdego roku 59 milionów ton żywności jest wyrzucanych, a nie wykorzystywanych. „Gdyby odpady żywnościowe były państwem członkowskim, byłyby piątym co do wielkości emitentem CO2 w UE pod względem objętości”.
Sinkevicius poinformował, że aż 70% gleb rolniczych nie jest zdrowych, a 83% z nich jest skażonych pozostałościami pestycydów. Według niego powoduje to szkody w wysokości 50 miliardów euro rocznie. Same szkody spowodowane suszą kosztują rocznie 9 miliardów euro. Zapytania Komisji Europejskiej nie wyjaśniły jeszcze, w jaki sposób Sinkevicius dochodzi do swoich obliczeń.
W Hadze politycy z D66 i GroenLinks są zaniepokojeni ilością upraw przeznaczonych wyłącznie do hodowli zwierząt i zastanawiają się, czy więcej upraw bezpośrednio do spożycia przez ludzi nie byłoby bardziej wydajne. Spowodowałoby to również, że wiele hodowli zwierząt stałoby się przestarzałymi. Wageningen UR zorientował się i prawdopodobnie nieco ich zawiedzie. Zdaniem badaczy z WUR w Holandii nie ma prawie żadnych korzyści z tego.
Konkurencyjna oferta?
Wprawdzie rząd upadł i nie wiadomo, co będzie dalej, ale wykup gospodarstw rolnych, aw szczególności szczytowców już się rozpoczął i ten proces będzie trwał. Nie ma jeszcze wielu wyników, które można by zgłosić w tej sprawie, ale różne oznaki wskazują, że proces nie będzie przebiegał gładko. Minister Christianne van der Wal nie będzie jedyną zainteresowaną stroną w różnych lokalizacjach. Z 20% przebijaniem tylko kilku wybranych części firm i prawdopodobnie długim oczekiwaniem na rozliczenie finansowe, nie jest od razu dobrze wstępnie posortowana lub pierwsza w kolejce, co słychać w terenie.
Miliardy czy nie, rząd nie jest zwinnym nabywcą. Prawa i przepisy nie zmieniają się tak łatwo. Być może byłoby pouczające, gdyby główny negocjator programu wycofywania się podatków w szczytowym okresie napisał również we właściwym czasie raport końcowy na temat tego, co z perspektywy czasu poszło dobrze, a co nie poszło dobrze w ramach tego planu.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
