Po zeszłotygodniowym spadku o 22,5% ceny gazu nadal ostrożnie spadają. Jest dodatkowa podaż z Norwegii, a ze względu na ciepłą pogodę popyt jest mniejszy niż oczekiwano. Jednak istnieje również ryzyko. Japoński premier Fumio Kishida został zauważony w Katarze, aby zabezpieczyć dodatkowe partie LNG.
Po wzrostowej presji cenowej w czerwcu, cena gazu niemal powróciła do poziomu z końca maja. 12 lipca TTF odnotowało odczyt na poziomie 26,64 euro za megawatogodzinę. Spadek trwał do poniedziałku, 17 lipca. W tamtym czasie cena gazu wynosiła 25,10 euro.
Szczególnie energiczne prace nad norweską siecią gazową powodują spadek ceny gazu. Jak ogłosił operator Shell, instalacja gazowa w Nyhamna została uruchomiona zgodnie z planem w sobotę 15 lipca. Wielki łut szczęścia, bo do niedawna terminy różnych projektów utrzymaniowych były przesuwane. Ma to poważne konsekwencje dla europejskich możliwości importowych, ponieważ przez ten obiekt transportowane jest nie mniej niż 25% całego norweskiego gazu. Ponadto usunięto kilka mniejszych zakłóceń. W wyniku tych wydarzeń podaż w Norwegii była najwyższa od połowy kwietnia.
Ponadto wydaje się, że dodatkowy popyt wynikający z fali upałów w Europie Południowej powoduje wzrost ceny gazu w mniejszym stopniu niż oczekiwano. Po części nieoczekiwany zysk jest wynikiem wzrostu wykorzystania energii słonecznej w Europie. Kolektory słoneczne są najbardziej produktywne w godzinach pracy i są w stanie pochłonąć większość dodatkowego zapotrzebowania. Ponieważ wiele domów w Europie Południowej tradycyjnie buduje się w celu zatrzymywania ciepła, w szczególności budynki biurowe są wyposażone w klimatyzację.
Japoński konkurs
Spadek został przełamany we wtorek, 18 lipca. Tego dnia cena TTF nieznacznie wzrosła po ogłoszeniu wizyty premiera Japonii Fumio Kishidy w Katarze w celu zawarcia nowych kontraktów na LNG. Według Reutersa wizyta jest następstwem utrzymujących się żądań lobby gazowego zawarcia nowych, długoterminowych kontraktów na import LNG do kraju arabskiego.
W latach 2021 i 2022 Japonia zdecydowała się na wygaśnięcie kilku katarskich kontraktów gazowych. Okazało się to strategią ryzykowną, gdyż coraz więcej krajów azjatyckich i europejskich zawiera duże kontrakty z krajem arabskim. Aby spełnić wszystkie te nowe kontrakty, Katar musi wygenerować co najmniej 60% dodatkowego gazu. Jest w tym spore ryzyko. Jeśli Japonii uda się zawrzeć kontrakty terminowe, może to mieć wpływ na rynek europejski. Unia Europejska jest w dalszym ciągu w dużym stopniu uzależniona od codziennego rynku zakupu gazu. Jeśli Japonii uda się skontaktować z gazem w dłuższej perspektywie, może to uderzyć w międzynarodowe dostawy gazu.