W różnych miejscach Europy odbywają się protesty rolników, trudno to zauważyć. We Francji i Niemczech podwyżki podatków były bezpośrednim powodem wyjścia rolników na ulice. Zdaniem demonstrantów w Europie Wschodniej nierówne szanse stwarza wsparcie dla Ukrainy. Gniew w sektorze rolnym jest głębszy.
Są to niemal znajome filmy, jak ten poniżej, na którym rolnicy jadą traktorami na autostradę, blokują drogi lub protestują w pobliżu budynków rządowych.
W Niemczech chłopstwo zbuntowało się przeciwko zniesieniu ulg podatkowych na olej napędowy, we Francji jest to połączenie skomplikowanych i sprzecznych przepisów z podwyższonymi podatkami, a w krajach takich jak Polska i Rumunia jest to import tanich produktów rolnych z Ukrainy. W Holandii powodem masowych demonstracji kilka lat temu było ustawodawstwo dotyczące azotu.
Demonstracje rolników same w sobie nie są niczym nowym. Nieczęsto zdarza się, że protesty zdają się obejmować wszystkie zakątki UE. Niezadowolenie często sięga dalej niż bezpośrednia przyczyna. Rolnicy uważają, że przestrzegają zasad i w nagrodę narzucane są dodatkowe zasady, jednocześnie zmniejszając dochody. Dzieje się tak nie tylko w rolnictwie, ale także na przykład w sektorze transportu. Nic więc dziwnego, że firmy transportowe tu i ówdzie przyłączają się do protestów rolników.
Green Deal jest szefem jut
Europejscy rolnicy uważają, że wymaga się od nich produkcji po cenach na rynku światowym, ale przy wyższych standardach, na przykład w odniesieniu do środowiska, dobrostanu zwierząt i klimatu. Zielony Ład jest postrzegany jako zły, ze względu na m.in. zniżki na stosowanie środków ochrony roślin i nawozów. Obowiązkowe odłogowanie 4% gruntów ornych, a następnie także zmniejszenie premii hektarowej w nowej WPR to kolejny środek, który cieszy się niewielkim poparciem. Okresy niebotycznej inflacji w ostatnich latach jeszcze bardziej osłabiły siłę nabywczą premii hektarowej. Demonstracja rolników, którzy boją się przetrwania swoich przedsiębiorstw.
Tymczasem politycy zmagają się z pytaniem, jak włożyć dżina z powrotem do butelki. Przykładowo niemiecki rząd znacznie złagodził plany podwyżek podatków i chce wdrażać to, co z nich zostało, w wolniejszym tempie. Lider niemieckich rolników Joachim Rukwied powiedział, że „wszystko, co dotychczas obiecano, zamiast uspokoić sytuację, tylko wzburzyło rolników”.
We Francji premier Attal obiecał wczoraj (niedziela, 28 stycznia), że rząd francuski rozważa dodatkowe środki wobec produktów z innych krajów o bardzo odmiennych standardach produkcji. Mimo to 15.000 XNUMX funkcjonariuszy policji pełni dziś służbę, aby utrzymać porządek publiczny w Paryżu i okolicach. Jednak z niewielkim sukcesem.
Polski premier Tusk próbuje ugasić pożar, składając obietnice dotyczące uregulowania handlu z Ukrainą. Nawet przewodniczący Komisji Europejskiej Von der Leyen zapowiedział, że skonsultuje się z europejskimi organizacjami rolniczymi. Zdaniem różnych ekspertów politycznych nie można tego całkowicie oddzielić od czerwcowych wyborów do Parlamentu Europejskiego i powstania prawicowych partii populistycznych w różnych państwach członkowskich.
Wydaje się, że europejscy politycy biorą sprawy w swoje ręce, jednak język pozostaje bardzo niejasny, a zobowiązania mało konkretne. W Holandii ówczesny minister Staghouwer został odwołany półtora roku temu po fiasku wokół jego listu perspektywicznego i próbach osiągnięcia szeroko popieranego porozumienia w sprawie rolnictwa spełzły na niczym. Widziane w tym świetle, holenderskie protesty niewiele osiągnęły. Czas pokaże, czy inne protesty w Europie odniosą większy skutek.