Wymówki od Christianne, Renure korona dla Pieta

Van der Wal nie sprawiał wrażenia osoby, która lubi się brudzić i było to widać. Jej obrona była również dość drewniana i formalistyczna. Częściowo z tego powodu pozostało pytanie, czy naprawdę nie mogła trafić lepiej. Van der Wal również broniła się argumentem, że nadal musi to skoordynować i że naprawdę zależy jej najpierw na reakcji rządu.

Izba może ocenić sama
Jednakże Izba Reprezentantów jest w pełni zdolna do wyrobienia sobie własnej opinii, jak słusznie zauważyła posłanka NSC Rosanne Hertzberger (NSC). Caroline van der Plas (BBB) ​​stwierdziła, że ​​słyszała głównie wymówki.

Pytanie brzmi, czy dużo by pomogło, gdyby Van der Wal przesłał wcześniej parlamentowi przedmiotowe dokumenty. Czy głosowanie nad Europejską Ustawą o przywracaniu przyrody (oficjalnie rozporządzeniem) potoczyłoby się inaczej, czy może coś innego wypadłoby bardziej pozytywnie?

Nowy pokój, stare podejście
Może wcale nie o to chodziło. Wydaje się też, że obecną Izbę Reprezentantów coraz bardziej irytuje wciąż działający, ale odchodzący gabinet oraz to, że ministrowie często nie przejmują się parlamentem. Nie byli do tego przyzwyczajeni także wtedy, gdy sprawowali jeszcze pełny urząd. Teraz jednak wieje inny wiatr.

To, czy krótka, ale zacięta debata jest dobra dla dyskusji (in)formacyjnych, to inna sprawa. Członek VVD Thom van Campen musiał kilkakrotnie stawać w obronie Van der Wala, podczas gdy Hertzberger i Van der Plas zdejmowali rękawiczki, przy czym pierwszy raz za wyraźną zgodą lidera partii Pietera Omtzigta.

Dochody agencji konsultingowej
Poseł D66 Tjeerd de Groot próbował odwrócić uwagę, sięgając do samych dokumentów i szeroko mierząc korzyści płynące z rozporządzenia w sprawie odtwarzania przyrody. W badaniu na ten temat van Berenschota i Arcadisa bilans kosztów i korzyści zdecydowanie przemawia na korzyść tego drugiego. Rolnicy i ich przedstawiciele zauważają gwałtownie rosnące koszty w obliczu zbliżającej się przyszłości firmy konsultingowe zobaczą w zamian wiele dziesiątek miliardów dodatkowych świadczeń socjalnych. Korzyści te nie są wymiernymi pieniędzmi, ale stanowią pewnego rodzaju doświadczenie przeliczone na przewidywane koszty.

Selektywne koszty środowiskowe
Każdemu, kto chce wiedzieć, jak są one obliczane, zaleca się to zrobić Podręcznik cen środowiskowych 2023 przez CE Delft. Zawiera on wykaz kosztów za kilogram substancji niebezpiecznych dla środowiska wyemitowanych lub którym udało się zapobiec, ze zdumiewającą przejrzystością, bez uwzględnienia kosztów np. stosowania leków u ludzi. Jest to zawsze problem podczas pomiaru zanieczyszczenia wody. Wszystko jest badane do granicy wykrywalności, chyba że pochodzi od samych ludzi.
Naturalnie De Groot i Bromet nie mieli problemów z powolnością Van der Wala. Nie przeszkadza im wszystko, co może jeszcze bardziej ograniczyć rolnictwo.

Dużo zachodu, mało efektów
Swoją drogą, ostatni tydzień i tak był tygodniem raportów. Holenderska Agencja Oceny Środowiska (PBL) opublikowana wspólnie z innymi instytutami analizę ex-ante planów NPLG Van der Wala, w którym zauważono, że nie wszystko będzie działać w dotychczasowy sposób i że więcej instrumentów potrzebne. Było jeszcze więcej przed nami kolejny raport od PBL i innych instytutów, że podejście azotowe nie sprawdza się szczególnie dobrze od 2021 r.: dużo planowania i kłopotów, ale niewielkie rezultaty.

Sprawa spotkała się z szerokim zainteresowaniem (medialnym), ale wśród góry doniesień znalazł się także inny fragment, na który, o dziwo, mało kto zwrócił uwagę: hRamy analizy efektywności i efektywności polityki azotowej i przyrodniczej. Również z PBL i Wageningen UR.  

Chcieć i nie móc
Spośród wszystkich typowych akademickich „bzdur” związanych z badaniami politycznymi, ta wyróżnia się, jeśli chodzi o troskliwość i krytyczne myślenie. To bardzo dobrze wyjaśnia, dlaczego wszystkie wielkie plany rolne i azotowe Rutte IV są tak nieskuteczne w rozwiązywaniu problemów. Krótko mówiąc, wyjaśniono, że tworzenie planów i przekazywanie ich przez parlament nie jest sztuką, ale ważne jest, aby najpierw dokładnie przemyśleć, co dokładnie chcesz osiągnąć i w jaki sposób może to być możliwe. Co więcej, przydatna jest okresowa ocena sposobu realizacji zamierzeń, jednak – jak zauważono w raporcie – nie przeprowadza się prawie żadnych ocen.

Odzyskać koronę dla Ademy?
W międzyczasie minister rolnictwa Piet Adema w dalszym ciągu próbuje znaleźć sposób na rozwiązanie problemu nawozu i azotu, w jakim znajduje się obecnie hodowla zwierząt. Ważną częścią rozwiązania jest zezwolenie Brukseli na stosowanie jako nawozu zamienników nawozów sztucznych (Renure). To trudne dossier, ponieważ wielu polityków się nad tym zawzięło. Dla Ademy przełom mógł mieć nie tylko ogromne znaczenie dla hodowli zwierząt, ale mógł także uwieńczyć koronę jego posługi ministerialnej. Coś, czego nie pozwolono mu osiągnąć podczas konsultacji w sprawie umowy rolnej. Ostatnio częściej gości w Brukseli, m.in. na początku tego tygodnia na Europejskiej Radzie ds. Rolnictwa. Zostało to w dużej mierze zdominowane przez masowe protesty rolników, które nadal trwają poza Holandią. Komisja Europejska poszła już w ich sprawie na wiele ustępstw. Czas pokaże, czy to wystarczy rolnikom. Powoli demontują w coraz większym stopniu dziedzictwo Fransa Timmermana, mimo że rozporządzenie w sprawie odtwarzania przyrody zostało przyjęte i nadal nie zostało pozbawione żądła.

Wracając do planów NPLG. Pod przewodnictwem Fundacji Stikstofclaim (SSC), a następnie Agractie, wielu rolników w ostatniej chwili zdecydowało się przedstawić swoje opinie na temat planów w tym zakresie. Ministerstwo I&W, które otrzymuje opinie, informuje w pierwszej odpowiedzi, że zarejestrowało już ponad sześćset opinii, jednak wydaje się, że nie wszystkie dokumenty zostały jeszcze otrzymane, między innymi z powodu opóźnień w dostawie. Rolnicy bronią akcją swojej pozycji prawnej i jednocześnie dają do zrozumienia, że ​​nie tylko się na to zgadzają.

Ścieżka dla detektorów PAS
Tymczasem w orzecznictwie wydaje się wyłaniać coraz wyraźniejsza ścieżka, na której można pomóc reporterom PAS, choć na przykład MOB temu zaprzecza. The Rada Stanu dopuszcza zewnętrzne kompensowanie pod pewnymi warunkami, jeśli można wykazać, że prowincje zajęły miejsce innym firmom. Prowincje muszą się nad tym zabrać, a nie w sposób Von Martelsa.