Każdy, kto spojrzy na liczbę spraw związanych z azotem wniesionych w tym roku przez Coöperatie MOB, Vereniging Leefmilieu, Bureau het Groene Schild i inni operatorzy tej samej formuły przeciwko hodowcom bydła, może ostrożnie stwierdzić, że szczyt mamy już za sobą.
W ostatnim czasie część z wyżej wymienionych organizacji złożyła kolejny sprzeciw wobec lotnisk w Eindhoven i lotniska w Rotterdamie, jednak nie dotyczy to bezpośrednio rolników.
Znowu 170 przypadków
Faktem jest również, że ostatnio kluby rzadziej wymierzały sprawiedliwość rolnikom. Ich kontrahenci stają się bardziej dostrojeni do organizacji. Jak wynika jednak z archiwów holenderskich, w tym roku sądy holenderskie wydały jeszcze ponad 170 orzeczeń w kwestiach związanych z azotem. orzecznictwo.nl.
W dużej mierze można było temu zapobiec, gdyby do przepisów dotyczących azotu w Holandii podejść w bardziej realistyczny sposób. Zapobiegłoby to również wielu szkodom gospodarczym, nie szkodząc przyrodzie. Poprzednie głosowanie azotem pokazało, jak postrzegają to eksperci zewnętrzni.
Początek przez Wiersmę
Wydaje się, że nowy gabinet powoli stara się czynić postępy, choć konkretnych przesłanek wciąż jest mizernie. W tym tygodniu ogłoszono, że minister Wiersma z LVVM nie trzyma już województw do dnia 1 października w celu przygotowania regionalnych planów azotowych. Według części polityków BBB jest to bardzo mały początek, zbyt mały, aby zwracać na niego uwagę. Mówi się, że lepiej byłoby zdjąć ze stołu te całe plany. Niemniej jednak jest to początek. Plany rządowe nadal wymagają doprecyzowania. Być może mówi to także coś o bardziej realistycznej krytycznej wartości osadzania (KDW).
Wilk lub senator wilk
Tymczasem nadszedł także czas wakacji. Wydaje się, że w tym roku będzie to podwójny prezent dla wielu polityków prowincji. Teraz nie muszą już nic mówić o narastającym problemie wilków. Burmistrzowie wielu gmin również dbają o to, aby proszek był suchy (dosłownie). Burmistrzowie Leusden, Zeist i Ede są uprawnieni do wydania nadzwyczajnego zarządzenia, aby położyć kres panice związanej z wilkiem i, jeśli to konieczne, nakazać zastrzelenie niebezpiecznych zwierząt. Ci jednak milczą i wydają się być pod większym wrażeniem senatora-wilka Niko Koffemana i jego świty niż zatroskanych rodziców z małymi dziećmi.
Niejasne dowody i fałszywe ekspertyzy
Wracając do MOB i przyjaciół. W miarę malejących sukcesów w dziedzinie azotu wydawało się, że kluby te zaczęły bardziej skupiać się na środkach ochrony roślin lub pestycydach. Ale i tam o sukcesy nie jest łatwo. W Holandii Północnej dowody w wielu sprawach okazały się wątłe, jeśli nie wątpliwe, w innych sprawach przeciwko, na przykład plantatorom lilii, przyjazny emerytowany profesor rzekomo przedstawił opinię biegłego, która po bliższym zbadaniu nie okazała się skuteczna. w ogóle nie zajęli się tą kwestią, co udowodniła specjalistyczna wiedza. Sądowi „nie było do śmiechu”.
Glifosat lub proszek do prania
A kampania przeciwko glifosatowi – zwykle zawsze dobra i wymagająca trochę zamieszania – nie jest już opłacalna, ponieważ niemiecka grupa badawcza wykazała, że produkt do konwersji AMPA może również pochodzić z detergentów. Oczywiście istnieje wiele głosów, które w to wątpią. Niezbędna jest także dyskusja naukowa na ten temat i dalsze badania, jednak warto mieć na uwadze, że nie zawsze musi to być wina rolnika.
Niuanse utracone
Jednak dla wielu działaczy to już przeszłość. Wynika to również z dyskusji wokół PFAS. Substancje z tej rodziny występują także w środkach ochrony roślin, ale nie głównie i dlatego nie tylko w nich. Ten niuans wydaje się już dawno zapomniany dla powyższych grup. Kiedy w grę wchodzi rolnictwo i rolnictwo, wzrok skupia się na nich, jak wilk na owcy.