Plan skurczu obornika to trudne zadanie dla hodowli zwierząt

Poniedziałkowe konsultacje pomiędzy stronami sektorowymi (G7, NZO, ZuivelNL) zakończyły się bez konkretnych rezultatów. Strony nie mogły dojść do porozumienia co do treści jednej z najtrudniejszych części planu czasowego wycofania z rynku 2,7 mln kg fosforanów (również prezentowanych jako 7,2 mln kg azotu) z produkcji obornika. Czy należy zakupić lub tymczasowo anulować prawa do fosforanów, czy też 60.000 XNUMX krów mlecznych powinno zniknąć ze sceny na trzy lata?

Żadna z opcji nie może zapewnić pożądanej pewności, ponieważ nad rynkiem wisi także duża liczba niewykorzystanych uprawnień do fosforanów. Istnieje zatem ryzyko, że „powietrze” zostanie wykupione. A ile zakupów potrzeba, aby zapewnić pewność: 100 milionów euro czy 300 milionów euro?

Finansowanie problemu
Jest też inny problem: finansowanie wycofywania produkcji z rynku. Rząd nie może się tym po prostu zająć, bo wtedy byłaby to pomoc państwa. Potrzebne jest więc przynajmniej współfinansowanie. Dzięki planowi redukcji fosforanów na 2018 r. można to łatwo zorganizować za pośrednictwem ZuivelNL, ale tym razem nie będzie to takie proste.

Potrzebny mandat
Zarówno Holenderski Związek Producentów Mleka, jak i Holenderska Rada Producentów Mleczarstwa zwrócą się do swoich członków o mandat. To sprawia, że ​​wynik jest niepewny. Nie oczekuje się, że hodowcy bydła mlecznego LTO będą wyraźnie zwracać się o mandat. Nie jest to praktyka w LTO, ale sama hodowla bydła mlecznego LTO nie jest możliwa w ZuivelNL.

Wykluczony z udziału
Kolejną irytującą kwestią jest to, że około 1 miliard kilogramów mleka w Holandii znajduje się poza zasięgiem ZuivelNL. Dotyczy to dużej części mleka organicznego, ale także mleka od innych niezrzeszonych organizacji i rolników. Nie uczestniczą z wyprzedzeniem w planach redukcji odchodów.

Dobrowolne, tymczasowe wycofanie bydła mlecznego z produkcji to dopiero ostatni krok w całej serii środków mających na celu sprowadzenie Holandii poniżej pułapu produkcji nawozu naturalnego. 

Hodowla bydła mlecznego powinna także obniżyć średnią zawartość białka surowego w koncentratach o 3 gramy na kilogram. W sumie pozwala to zaoszczędzić ponad 8 milionów kilogramów azotu. Ale jak można w tej sprawie dokonać wiążących porozumień, skoro zaangażowana jest w to Nevedi, organizacja zrzeszająca holenderskich producentów pasz dla zwierząt? straciła dwóch swoich największych członków. Agrifirm i ForFarmers pożegnały się z klubem, każde z własnych powodów.

Inne niezbędne działania to: zakup i likwidacja spółek, większe przeróbki nawozu naturalnego oraz dodatkowa korekta produkcji nawozu pod kątem strat gazowych i odtłuszczania fosforanów oraz prawa zwierząt w handlu.

Porozumienia w tej ostatniej kwestii również mogą powodować wiele problemów. Branża hodowli trzody chlewnej i drobiu czuje się tym niesprawiedliwie dotknięta. Każdy komponent, w sprawie którego nie można zawrzeć wspólnych ustaleń, skutkuje wyższym zadaniem resztkowym lub bardziej dobrowolnym ograniczeniem produkcji.

W każdym razie sektor musi ograniczyć własne zasoby, w przeciwnym razie utrzyma się nieuniknione ogólne kurczenie się, chyba że Minister Wiersma uda się wcześniej zapewnić Komisji Europejskiej coś w rodzaju tymczasowego odstępstwa przejściowego. Aby to osiągnąć, musi być w stanie szybko nawiązać współpracę z nową europejską komisarz ds. środowiska Jessiką Roswall. Jej kandydatura zostanie po raz pierwszy omówiona w Parlamencie Europejskim w przyszłym miesiącu.