Tło nastrój azotowy
Polityczna cisza po rozpoczęciu noty, tłum wściekły i zaniepokojony
Stosunkowo ładna pogoda i długa przerwa majowa mogą być powodem, dla którego po publikacji raportu przez długi czas panował spokój polityczny. Notatka startowa Holandia od śluzy, który rząd opublikował dwa tygodnie temu. Być może krytycy potrzebują czasu, aby oswoić się z wpływem wydarzeń, lub też trzeba ich zaktualizować.
Tymczasem wiele organizacji pozarządowych i grup działania nie potrzebowało dwóch tygodni, a media od lewa do prawa już uznały, że nowe plany są puste i nie przynoszą żadnych efektów. Nawet umiarkowanie prawicowy magazyn Elsevier nie przywiązuje do tego większej wagi.
Pozostań w pułapce!
W przypadku „MOB and friends” też tego nie ma, ale być może z innego powodu. Johan Vollenbroek grozi nawet podjęciem nowych kroków prawnych, jeśli rząd w ciągu kilku tygodni nie podejmie nowych decyzji (egzekwowania) w oparciu o obecną politykę azotową, najwyraźniej pod hasłem: „Rządzie, płyń dalej w pułapkę, którą dla ciebie zastawiliśmy!”
Właśnie tego rząd najwyraźniej nie chce zrobić w ramach nowego podejścia do kwestii azotu i środowiska. Stwierdzono to w dokumentach dołączonych do pierwszej notatki i potwierdzono to również w odpowiedzi na pytanie posłanki Lidewij de Vos. Rząd chce przejść do szerszej oceny przyrody niż tylko na podstawie wrażliwości na azot i – wywodzących się z tego – krytycznych wartości depozycji, a także chce uregulować hodowlę zwierząt w inny sposób, bardziej za pośrednictwem fosforanów (choć to ostatnie jest mniej wyraźnie określone). Tak więc ogólnie rzecz biorąc, jest bardziej zrównoważona.
Stara i nowa szkoła azotowa
MOB i inne organizacje ekologiczne uważają, że sytuacja jest niewłaściwa i chcą, aby pozostała taka jak dotychczas. Znani naukowcy tej „szkoły azotowej”, tacy jak Jan Willem Erisman, Wim de Vries i inni, również popierają to stanowisko. Jednakże w konsultacjach w ramach Ministerialnego Komitetu ds. Gospodarki i Odnowy Przyrody (Komitetu Schoofa) muszą uczestniczyć również inni eksperci, tacy jak Wouter de Heij. Wydaje się, że odniosło to skutek, choć nadal panuje duża niechęć do wychodzenia ze starych, utartych szlaków, zwłaszcza w kręgach oficjalnych.
Nie oznacza to jednak, że od teraz sytuacja w rolnictwie stanie się łatwiejsza. Wdrożenie innej polityki nie jest łatwe, a sektor rolny w dalszym ciągu zmaga się z poważnymi wyzwaniami. Wiele kwestii wciąż pozostaje do wyjaśnienia na różnych poziomach. Np. o emisjach i depozycjach. Model Aerius RIVM szacuje, że około dwie trzecie wszystkich osadów to osady suche, a ich łączna ilość jest dość wysoka. Częściowo dzięki pracom De Heija, a także wcześniejszym publikacjom zagranicznym, znów zaczęto się zastanawiać, jak duże są w rzeczywistości te suche osady i czy da się je udowodnić.
Nerwy brokera lieftinghsbroekera
Zespół badawczy pod kierownictwem Martina Scholtena z Lieftinghsbroek w Groningen ustalił, że depozycja przypadająca na hektar jest tam znacznie niższa, niż wcześniej zakładano. Coś, co bardzo zdenerwowało wielu administratorów i polityków w regionie i poza nim, a w efekcie doprowadziło do gruntownej edycji wyników. Badania nad azotem i wszystko, co się z nimi wiąże, wydaje się czasem miarą wszystkiego na obszarach wiejskich.
Tańsze strefowanie
Z praktycznego punktu widzenia wciąż pozostaje wiele do wyjaśnienia. Minister Wiersma napisał, że 250 firm musi zniknąć z 2000-metrowych stref buforowych wokół obszarów Natura 1.800. Pytanie jednak brzmi: czy w tej strefie jest naprawdę tak wiele takich obszarów? Ze sprawozdania Holenderskiej Agencji Oceny Środowiska z 2012 r. wynika, że dotyczy to zaledwie około 1.200 firm, a od tego czasu nie dodano żadnych nowych. Inne badania podają odmienne liczby. Powiedziałbyś: im mniej firm na tych terenach, tym lepiej, bo rząd zaoszczędzi sporo na kosztach wykupu, a przyroda nie poniesie żadnego dodatkowego obciążenia, bo w pobliżu jest mniej firm, niż się spodziewano.
I prawdopodobnie nikt nie jest w stanie pokazać, jakie to ma konsekwencje dla zanieczyszczenia powietrza. Jan Cees Vogelaar, prezes Nitrogen Claim Foundation (SSC), niedawno zauważył, że nawet w czasie poważnych kryzysów związanych z chorobami zwierzęcymi (mór świń, FMD) oraz w wyniku gwałtownego spadku pogłowia zwierząt gospodarskich w ostatnich dekadach, nie zaobserwowano żadnego zauważalnego wpływu na jakość powietrza. Nie ma jeszcze naukowego wyjaśnienia. Czy czasami poszukuje się niewłaściwych przyczyn?
Podążaj za smrodem
Gdy tylko poruszony zostanie jeden punkt, inny klub krytykujący rolników znajduje nowy sposób, by ich pokonać. Follow the Money uważa, że rząd łamie prawa człowieka nie rozwiązując problemu nieprzyjemnych zapachów generowanych przez działalność rolniczą. Mówi się, że tysiące firm dopuściło się naruszenia. Cóż, smród nigdy nie jest przyjemny, ale najwyraźniej jest najgorszy poza miastem, więc dlaczego nie traktuje się surowiej kawiarni lub brudu na ulicach, który śmierdzi i przyciąga szczury? Problem polega na tym, że nie są w to zaangażowani żadni rolnicy.
Van der Wal opuszcza środowisko
Mimo że w ostatnich tygodniach na scenie politycznej panował względny spokój, minister Wiersma podjął jednak kilka decyzji. Po odmowie udzielenia MOB informacji o statusie zezwoleń wszystkich gospodarstw rolnych, odrzuciła również prośbę o dostęp do danych I&R (dane dotyczące zwierząt) od hodowców zwierząt gospodarskich, ponownie przedstawiając uzasadniony argument, że hodowcy zwierząt gospodarskich zostali wysłuchani w tej sprawie zbyt rzadko. Była minister VVD i członkini parlamentu Christianne van der Wal zmienia karierę i, podobnie jak wcześniej Diederik Samsom, zamienia ochronę środowiska na sektor paliw kopalnych. Van der Wal zostaje prezesem BOVAG.
Świat Cyklu Równoległego
Poza polityką zapanowało poruszenie opublikowane dokumenty o Wskaźniku Cyklu (KLW) dla gospodarstw mlecznych. Zarządzaniem tym instrumentem zajmuje się stowarzyszenie handlowe ZuivelNL, a właścicielem rdzenia obliczeniowego jest WUR. Celem jest zwiększenie efektywności hodowli bydła mlecznego i uczynienie jej bardziej przyjazną dla środowiska dzięki wykorzystaniu danych. Okazuje się, że problem polega na tym, że zapewnienie dobrego bezpieczeństwa jest trudne. KLW jest i pozostanie instrumentem sektora. Wiele osób, w tym administratorzy, nie wie, że istnieje także grupa sterująca PPS ds. rozwoju gospodarki o obiegu zamkniętym (PPS oznacza partnerstwo publiczno-prywatne), która jest częściowo własnością ZuivelNL, a częściowo rządu. Jego finansowanie w całości leży w gestii LVVN. Dla ZuivelNL ten dalszy rozwój służy temu samemu celowi, co pierwotny projekt KLW, ale nie dla rządu, co wynika z opublikowanych dokumentów.
Wyszukaj nawiasy
Przez lata (od 2016 r.) urzędnicy odpowiedzialni za rolnictwo starali się przede wszystkim wykorzystać wiedzę z konsultacji Kringloopwijzer w celu powiązania instrumentów z własną polityką rządową. Podejmowano także próby zalegalizowania KLW, lecz ze względu na słabe zabezpieczenia danych, próby te kończyły się niepowodzeniem. Formalnie ZuivelNL nie może ponosić odpowiedzialności za intencje rządu, ale niepokojące jest to, że udostępniono dane sektorowe i że dyrektorzy ZuivelNL uczestniczą w konsultacjach, ale najwyraźniej z ograniczonym zakresem obowiązków. Zapytania kierowane do organizacji nie wyjaśniają dokładnie, jakie są obowiązki. Podano szczegółowe wyjaśnienie procesu.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
