Tło Nastrój azotu
Izba ignoruje Wiersmę, zapomina o dyrektywie azotanowej
Ostatniego dnia przed przerwą świąteczną nowa Izba Reprezentantów pokazała, kto rządzi w Hadze: minister rolnictwa Femke Wiersma czy jej przeciwnicy polityczni. Oczywiście, to ci ostatni, ponieważ posiadają większość. Nawet VVD, ostatni sojusznik w borykającym się z problemami gabinecie Schoofa, porzuciła minister Wiersmę w głosowaniu nad jej planami dotyczącymi nawozów.
Mogła się tego spodziewać, ponieważ z tą partią toczył się już spór o jakość wody. Pytanie brzmi, co teraz zrobi Wiersma. Faktem jest, że większość w Izbie Reprezentantów zagłosowała za wnioskiem posła Unii Chrześcijańskiej, Pietera Grinwisa. Wniosek ten zakłada kontynuację starego, 7. Programu Działań na rzecz Azotanów, przez pewien czas, a dalsze decyzje pozostawione są nowemu gabinetowi.
Przeczytałeś wytyczne? Czy prezes jest obudzony?
Na pierwszy rzut oka może się to wydawać pytaniem bezsensownym, ale czy Grinwis lub któryś z jego współwyborców tekst dyrektywy azotanowej Sprawdzałeś to? Artykuł 3, paragraf 4 stanowi, że nowy program działań musi być przedstawiany co najmniej co cztery lata. To się nie wydarzy. Czy Izba Reprezentantów zwraca się w ten sposób przeciwko Unii Europejskiej? Przewodniczący Izby Reprezentantów Thom van Campen powinien był podnieść rękę i nas ostrzec.
Nie powinno dziwić, jeśli Bruksela wkrótce wszczyna postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Co więcej, czy po tym zdarzeniu nadal istnieje szansa na nowe odstępstwo? A może intencją było zepsucie wszystkiego? Oczywiste jest, że gabinet Schoofa był daleki od wzorca jasnych i celowych działań, ale działania Izby Reprezentantów w tym tygodniu również nie sprzyjają sektorowi hodowli zwierząt.
Zwolennicy milczą, są rozproszeni
W rzeczywistości problemy tego sektora narastają. Nie będzie złagodzenia wymogów, a wręcz przeciwnie – zaostrzenia przepisów. Kolejnym czynnikiem jest to, że sam sektor rolniczy nie wysyła jasnych i silnych sygnałów. W kwestii polityki nawozowej szczególnie głośne były głosy Agractie i Holenderskiego Związku Hodowców Mleka (NMV), a także indywidualnych ekspertów. Największa holenderska organizacja lobbingowa w rolnictwie, LTO Nederland, jest praktycznie nieobecna w debacie publicznej, ale zdaje się również borykać z problemami wewnętrznymi. Jej dyrektor przechodzi do związku CNV, stowarzyszenie sektora mleczarskiego – już praktycznie niewidoczne – wybiera nowego wiceprzewodniczącego po serii nieudanych rekrutacji, a przewodniczący młodzieżówki (NAJK) również odchodzi. Na napiętych spotkaniach w całym kraju, takich jak w Utrechcie w sprawie Programu Obszarów Wiejskich w Utrechcie, grupa lobbingowa również zmaga się ze swoją pozycją. Entuzjazm i inspiracja wydają się odległe.
Producent chipów zapomina o rolnictwie
Wrażenie to pozostaje nawet po przedstawieniu Raport Wennink, autorstwa byłego dyrektora ASML o tym samym nazwisku. Były szef producenta maszyn do mielenia frytek z Veldhoven otrzymał od rządu zlecenie napisania raportu na temat przyszłych możliwości zarobkowych Holandii i pisząc go, praktycznie pominął sektor rolny, mimo że działa w nim również wiele firm produkcyjnych. Każdy, kto myślał, że te firmy i ich organizacje dadzą o sobie znać, będzie rozczarowany.
Umowa z MOB
Firmy milczą, ale też stosują się do przepisów. MOB, organizacja Johana Vollenbroeka, z triumfem ogłosiła w tym tygodniu, że zmusiła kilka dużych firm spożywczych, w tym FrieslandCampina Veghel, a wcześniej Olam w Koog aan de Zaan, do ograniczenia emisji. W zamian za to nastąpiło zakończenie dalszych postępowań sądowych. Komunikat prasowy Uzgodniono to nawet wspólnie z FrieslandCampina i prowincją Brabancja Północna. Redukcja emisji jest sama w sobie w porządku, ale zawieranie porozumień w tej sprawie z grupami aktywistów wydaje się wątpliwe. Wielu hodowców bydła z Geldrii z pewnością przypomni sobie czasy, gdy musieli mierzyć się z Vereniging Milieu Offensief (VMO).
Krucha podstawa
Holenderski sektor spożywczy jest pod coraz większą presją, pomimo ostrzeżeń o strategicznych interesach. W te święta Bożego Narodzenia żywności będzie pod dostatkiem, a dzięki wyjątkowo sprzyjającym warunkom, znaczna jej część będzie nawet całkiem przystępna cenowo. Jednak to osiągnięcie opiera się na kruchych fundamentach. Fundamenty ekonomiczne wielu gospodarstw, które w tym roku tak hojnie produkowały, są często chwiejne. Brak uznania i sprzeciw również ich dręczą. Wielu rolników, właśnie w takiej sytuacji, chciałoby zmiany i doświadczenia, jak oni również mogą osiągnąć zrównoważoną przyszłość. Nierozważne i nieuzasadnione decyzje polityczne nie pomagają.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
