Tło Nastrój azotu
Van Essen nie trafia w czuły punkt twardziela
Wybierając Jaimiego van Essen na nowego ministra rolnictwa, D66 wyraźnie obiera inne podejście niż dotychczas. Nie ma tu mowy o twardzielu ani silnych kobietach, jak to miało miejsce w przypadku VVD z minister ds. azotu Christianne van der Wal. Nie, w Van Essen partia wybiera życzliwą i rozsądną osobę, która wciąż jest praktycznie nieobecna w polityce krajowej.
Przynajmniej takie jest wrażenie. Jego działania powinny pokazać, czy to prawda. Podejście Caroline van der Plas do „zapinania pasów” wydaje się nieco alarmistyczne. Jego przynależność do różnych organizacji ekologicznych i zrównoważonych również nie oddaje całej prawdy. Niemniej jednak oczekuje się, że Van Essen będzie musiał dość szybko podjąć bolesne decyzje na swoim nowym stanowisku.
Wiele wyzwań, mało pewników
Samo bycie miłym nie wystarczy, ponieważ odstępstwo już nie obowiązuje, a obornika jest za dużo. Nadal obowiązuje również ścisły cel redukcji emisji z gospodarstw hodowlanych. Co więcej, niektóre nowe pewniki, takie jak prawne ustanowienie nowego dolnego limitu arytmetycznego i z pewnością nowy system pozwoleń oparty na zarządzaniu opartym na celach, będą wymagały czasu, twierdzą prezes LTO Ger Koopmans i Lubbert van Dellen, doświadczony konsultant biznesowy w Flynth. wskazane w tym tygodniu.
Kwota ogonowa
Jeśli chodzi o pewność prawną, los wielu gospodarstw rolnych wciąż wisi na włosku. Nikt w rolnictwie nie chce tego mówić głośno, ale prawdopodobnie w najbliższej przyszłości zostanie wdrożonych kilka środków mających na celu dalszą redukcję pogłowia zwierząt gospodarskich. Chodzi o zmniejszenie liczby ogonów, jak to się nazywa, i to nie tylko u bydła. Nigdzie nie jest to tak wyraźnie zapisane, ale łatwo się domyślić.
Okoliczności sprzyjają
Okoliczności sprzyjają temu również politycznie: duża nadwyżka obornika i Renure również oferuje jeszcze nie ma rozwiązaniaWedług najnowszych doniesień program będzie dostępny najwcześniej latem tego roku. Tymczasem Holandia musi przestrzegać bardziej rygorystycznego Programu Działań w sprawie Azotanów. Co więcej, oczekuje się, że żadna BBB ani inna wpływowa partia polityczna nie będzie już gotowa stanąć w obronie rolników.
Za kulisami grupy takie jak MOB będą naciskać na egzekwowanie przepisów tak długo, jak to możliwe, obierając za cel firmy, które nie uzyskały jeszcze licencji. „Nie trzeba wykorzystywać kryzysu, ale z pewnością można go wykorzystać” – zwierzył mi się kiedyś pewien wysoki rangą urzędnik. Nadchodzące środki (dotyczące azotu) nie muszą być ogłaszane z wielkim rozgłosem, ale będą przedstawiane jako nieuniknione.
Ponowna ocena faktów
Tymczasem następuje pewna ponowna ocena faktów. To, co nie było możliwe za ostatnich rządów Rutte'a i nie było w zasadzie możliwe za rządów Schoofa, dzieje się teraz. Nie tylko wśród ogółu społeczeństwa, ale także wśród rosnącej liczby naukowców, narasta zmęczenie azotem. Coraz więcej badaczy deklaruje, że ma już dość wszystkich bzdur, które krążą na ten temat. To ilustruje… kolumna badacza Guido Campsa W czasopiśmie uniwersyteckim WUR, ot co. Emerytowani naukowcy, tacy jak ekspert ds. azotu Han Lindeboom odpowiedzieć z ulgąTymczasem fanatycy i ludzie politycznie użyteczni ostatnich lat wycofują się.
Holenderska fiksacja
Czy wszystko wróciło do normy, skoro BBB nie stanowi już zagrożenia dla porządku w Hadze? To może być czynnik, ale to również naturalny rozwój. Co więcej, wiele osób rozumie, że azot nie jest winny za wszystko. To typowo holenderska obsesja, która akurat odgrywa pewną rolę we Flandrii, ale to dlatego, że w dużej mierze skopiowali tam system holenderski. Han Lindeboom: „Sami jesteśmy pełni azotu i to na szczęście, bo w przeciwnym razie nie byłoby życia. A jeśli chodzi o swobodnie unoszący się azot w Holandii, wiemy, że emisje spadły już o 65% od lat 90. To, co teraz ograniczamy, to jedynie resztka”.
Studenci trzeciego roku w Lejdzie
Dyskusje coraz częściej dotyczą również innych obszarów. Na przykład wilka. W ostatnich latach obawy związane z narastającym problemem wilków wydawały się być kwestią polityczną, głównie dla BBB i SGP. Stopniowo również inne partie zaczynają dostrzegać poważny problem na obszarach wiejskich, gdzie nawet Studenci trzeciego roku z Lejdy, którzy chcą pojechać na obóz Mają problemy. Być może pomaga fakt, że taki sygnał dociera teraz również z Randstad. Trzynaście lub czternaście stad i kilka samotnych zwierząt nie zapuściło się jeszcze w tamten obszar, ale, według danych prowincjonalnych, przebywają głównie w rezerwatach przyrody Veluwe i Drenthe-Frisia. Wędrują więc w drugą stronę, co pomaga zwiększyć świadomość.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
