W 2030 r. Holandia może udostępnić około 10 milionów ton surowców biologicznych, oprócz 30 milionów ton, które są obecnie dostępne na żywność, paszę dla zwierząt, materiały i energię. Pozwoli to m.in. wyprodukować 1,3 miliarda metrów sześciennych biogazu w celu zastąpienia gazu ziemnego lub innych paliw kopalnych w sektorze transportu.
Taki jest wniosek komitetu ekspertów, który opracował Mapę Drogową dla Krajowych Biomateriałów. Powodem jest Porozumienie Klimatyczne. W różnych zaangażowanych sektorach pojawiło się zapotrzebowanie na więcej biomasy. Przemysł chce go wykorzystać do produkcji materiałów budowlanych i biotworzyw. Sektor transportu chce biopaliw, a energetyka chce wykorzystywać odnawialne biosurowce oprócz wiatru i słońca do wytwarzania elektryczności lub ciepła oraz mocy regulowanej, piszą autorzy mapy drogowej.
Sektor rolny chce produkować biogaz z obornika. Niewiele jest jednak wysokiej jakości zrównoważonej biomasy, która nie jest omawiana. Kontrowersje budzi import z zagranicy w celach klimatycznych. W związku z tym komitet sterujący szukał możliwości zwiększenia dostaw surowców biologicznych w Holandii.
Wiele tras
Eksperci ds. zrównoważonej energii, którzy doradzają rządowi w zakresie polityki klimatycznej, piszą, że podaż zrównoważonej biomasy można zwiększyć poprzez bardziej wydajną uprawę, bardziej efektywne wykorzystanie istniejących przepływów oraz lepsze wykorzystanie przepływów resztkowych.
Nowe metody uprawy, takie jak uprawa rotacyjna i uprawa pasowa, mogą zwiększyć plony. Ponadto istnieją możliwości uprawy wodorostów i alg. Lepsze wykorzystanie trawy i paszy poprzez zastosowanie technologii rafinacji poprawia paszę i zmniejsza jej potrzebną ilość. Mniej trzeba sprowadzić lub pozostaje areał.
Jeśli można wyprodukować więcej trawy przy mniejszej powierzchni, dostępne staną się grunty rolne – z taką samą populacją zwierząt – na przykład pod uprawę buraków cukrowych lub ziemniaków skrobiowych. Jeśli inwentarz zmniejszy się, jeszcze więcej ziemi stanie się dostępne dla innych upraw. Jednak nie wszystkie użytki zielone nadają się do uprawy alternatywnej. Występujące przepływy resztkowe, takie jak odpady organiczne i osady ściekowe, są zwykle już wykorzystywane, ale dalsza optymalizacja przyczynia się do większej dostępności surowców biologicznych.
Dylematy i wybory
Nie wszystko można zrobić jednocześnie. Potrzebne są wybory, podsumowują eksperci ds. zrównoważonej energii. Jeśli celem jest optymalizacja pod kątem redukcji emisji CO2, warto zdecydować się na produkcję większej ilości buraków cukrowych, idealnego biosurowca dla przemysłu chemicznego do wytwarzania wielu produktów. Ale może to być również wybór, aby stać się mniej zależnym od importu paszy dla zwierząt lub dać więcej ziemi jako miejsca przeznaczenia przyrodniczego. Doradcy wzywają rząd do dokonywania jasnych wyborów i zachęcania do zwiększania podaży pożądanych surowców biologicznych. Wymaga to również współpracy rolnictwa i chemii.
Surowiec organiczny poprawia jakość przyrody
Komitet sterujący używa słowa „biomasa” zamiast terminu „biomasa”. Ponieważ według nich lepiej wyraża to fakt, że istnieje wiele rodzajów surowców biologicznych. Dotyczy to wszystkich surowców pochodzenia biotycznego: upraw rolnych, strumieni resztkowych z rolnictwa (w tym obornika), plonów z gospodarki leśnej i krajobrazowej, strumieni resztkowych, takich jak trociny, odpady organiczne, osady ściekowe i odpady zielone.
Aby móc zaliczać się do celu „zwiększenia podaży”, surowce pochodzenia biologicznego muszą być zrównoważone. Oznacza to, że nie powinny szkodzić przyrodzie i bioróżnorodności ani zarządzaniu glebą, ale najlepiej powinny przyczyniać się do odbudowy. Ponadto nie powinno być konkurencji z podażą żywności.
SER porady dla rządu
Na początku lipca Społeczna Rada Gospodarcza opublikowała raport „Biomasa w równowadze”, w którym doradza się rządowi inwestowanie w wysokiej jakości biomasę i stopniowe wycofywanie dotacji na niskogatunkową, niezrównoważoną biomasę.
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.