Partnerstwo Bos dobrze sobie radzi z kiełkami i krowami

Wyróżnienie się z tłumu jest ważne, aby móc rozwijać się jako przedsiębiorcy rolni. Tak myślą bracia Marien i Driek Bos w Ouwerkerk na Schouwen-Duiveland w Zelandii. Dlatego nie mają przeciętnego gospodarstwa rolnego. Oprócz standardowych roślin uprawnych bracia uprawiają także brukselkę i hodują bydło mięsne.

Firma braci Bos została założona w Ouwerkerk od 1975 roku. Krew rolników płynie w żyłach rodziny od 1600 roku, która jako pierwsza uprawiała ziemię w rejonie Zoetermeer. „Nie interesują mnie traktory o największej mocy pod maską. Chodzi mi o dochodową firmę”, mówi od razu Marien Bos. „Dlatego uważam, że tak wspaniale, że trzymamy bydło mięsne, z całą skromnością, i że nadal się to opłaca. W ciągu ostatnich sześciu miesięcy, kiedy było wielu protestów rolników, pracowaliśmy nad zwiększeniem liczby krów”.

Krowy muszą coś wydać
Czerwono-białe krowy z podwójnym rachunkiem są tak naprawdę pasją brata Drieka Bosa, znanego również z programu Farmer seeks Wife. „Zawsze trzymaliśmy krowy, ale w pewnym momencie powiedziałem mojemu bratu: te krowy są w porządku, o ile generują również pieniądze. , powiedział Marien Bos.

Chociaż krowy zapewniają niezły dochód poboczny, firma tak naprawdę skupia się na kiełkach. Bracia są zajęci przez cały rok. Kiełki zbierane są od sierpnia do początku marca.

Trudna uprawa
Uprawa kiełków z pewnością nie należy do najłatwiejszych. „Ponieważ mamy część kiełków na wydzierżawionej ziemi, zawsze wyzwaniem jest koordynacja odmian, planowanie zbiorów i życzenia właścicieli. Nawożenie jest również trudnym punktem przy takiej różnorodności działek i różnych typach gleby, ale najtrudniejszą częścią uprawy jest presja owadów, zwłaszcza wciornastków”. Hodowcy kiełków są związani z domem handlowym Van Oers United, który sprzedaje kiełki. „W zasadzie nie mamy z nimi żadnych umów ani zobowiązań. Wskazujemy oczekiwany areał różnych odmian, a pomiędzy nimi wskazujemy oczekiwane plony”.

Zbiór najwcześniejszych odmian rozpoczyna się w sierpniu. Jednak zbiory są bardzo powolne. „Jeśli pracujemy bardzo ciężko i wszystko idzie dobrze, zbieramy 0,4 hektara dziennie. Ale jeśli coś pójdzie nie tak, od razu idzie dużo wolniej. Wtedy trzeba pomyśleć na przykład o dużej ilości zielonych liści. Zbieramy kiełki " rano i natychmiast je posortuj. Tego samego dnia idą do domu handlowego. Kiełki są już w supermarkecie 1 lub 2 dni później."

Do kompletacji firma dysponuje 3-rzędową maszyną do kompletacji, na której siedzą 3 osoby. „Kiełki są transportowane wywrotką do gospodarstwa, gdzie są sortowane i przygotowywane do wysyłki. Każdego dnia mamy kiełki, przyjeżdża po nie ciężarówka”.

Kiełki pod szmatką
Spółka Bos jest jedną z niewielu firm w Holandii, które uprawiają kiełki pod suknem. „Ważne jest, aby kiełki były dostępne wcześnie. Przybywając trochę wcześniej, często można osiągnąć lepszą cenę, ponieważ w początkowym okresie, na początku sierpnia, podaż jest nadal niewielka. Co więcej, ważne jest, aby Van Oers United kiełkował dostępne przez cały rok.Po sierpniu stopniowo pojawia się na rynku duża masa kiełków, a popyt również stopniowo wzrasta.Na przełomie grudnia/stycznia popyt na kiełki jest szczytowy.Po styczniu znów spada.Bo Van Oers kiełkuje od połowy April z Maroka, firma ma kiełki dostępne przez cały rok”.

Bracia mają około 36 hektarów kiełków. To wystarcza na około 3.600 roboczogodzin pracy, ponieważ zbiór i przetwarzanie 1 hektara zajmuje średnio 100 roboczogodzin. Uprawa kiełków jest więc bardzo pracochłonna. „Często można pozwolić holenderskiemu kierowcy na kombajnie do ziemniaków, ale w przypadku naszych mieszkańców Europy Wschodniej warto uważnie obserwować sytuację”.

Równowaga może być świetna, dobra, ale też zła
Uprawa kiełków sprawia, że ​​firma jest opłacalna dla 2 osób, chociaż rynek jest kapryśny. „Balans kiełków może być bardzo dobry, ale też bardzo zły. Różnice mogą być bardzo duże” – mówi Marien. „Oprócz mocno wahającego się rynku, trzeba też zmagać się z dużymi różnicami w plonach. Średnio zbieramy około 24 ton z hektara, ale w tym sezonie pojawiła się również odmiana, która osiągnęła 37 ton”.

Jednak obaj bracia uważają, że kiełkowa gałąź firmy jest „super piękna”. Oprócz brukselki bracia mają również frytki, wczesne zestawy cebuli i seler. Zamierzają nieco zmniejszyć obszar wczesnych cebulek, bo ich zdaniem rynek robi się coraz pełniejszy. Wszystko robią z własną mechanizacją. To ważne, ponieważ chcą być elastyczni. „Może się też zdarzyć, że w międzyczasie będziemy musieli wykonać cesarskie cięcie jednej z krów”.

Raczej szopa niż maszyny
Jako inwestycja planowana jest nowa szopa. W tej szopie powinna znajdować się linia do sortowania brukselki i miejsce na maszyny. To zwalnia miejsce w szopie do przechowywania ziemniaków i selera. „Chcemy również wyposażyć halę magazynową w chłodzenie mechaniczne, ponieważ magazynowanie staje się coraz trudniejsze teraz, gdy Chlorpropham znika. Wolimy zainwestować w halę niż w maszynę, ponieważ wartość tych maszyn znowu znika”.

Bracia są zgodni, że „wyróżnienie się z tłumu” w ich firmie jest krokiem naprzód. „Wydaje się, że dla wielu młodych rolników drogą do zrobienia jest tylko wydajność i wzrost. Wiele firm szuka schronienia w sadzeniakach ziemniaczanych. Ale rzadko spotyka się wymyślanie czegoś innego, a to też jest trudne. W przeszłości było więcej dodatkowych źródeł dochodów do wymyślenia” – myśli Driek. „Jednak kreatywność i pomysłowość muszą być ważną cechą przedsiębiorcy, ponieważ właśnie dlatego zawsze pojawiają się nowe możliwości. A to jest najlepsze w prowadzeniu biznesu: rozwijanie firmy krok po kroku”.

Anne-Jan Doorn

Anne Jan Doorn jest ekspertem w dziedzinie rolnictwa polowego w BoerenbusinessPisze o różnych rynkach produktów rolnych, a także skupia się na rynku ziemi i energii.

aj.drzwi@boerenbusiness.nl

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.