Dane próbne: Innowator wykonuje ostatni sprint

Po dość wilgotnym okresie wegetacyjnym, w którym czasami pozostały głębokie koleiny, zbiory z działek uczestniczących w programie Crop Tour przebiegły bez większych problemów. Pierwszy hodowca ziemniaków biorący udział w Crop Tour rozpoczął zbiory na swojej działce Innovators w połowie września, a inni szybko dołączyli do nich na przełomie września i października. Poprzednie zbiory wciąż były świeże w naszej pamięci, co oznaczało, że zbiory odbyły się szybciej niż zwykle, jak wskazało kilku hodowców w momencie żniw. Wszystkie działki zostały już oczyszczone, z wyjątkiem działki w Appelscha (Fryzja) i nadszedł czas na podsumowanie specjalnego sezonu wegetacyjnego.

W ostatnich tygodniach firma Innovator przeprowadziła próbne zbiory na dziewięciu działkach rozsianych po całej Holandii. Na każdej działce zebrano 3 metry redlin ziemniaczanych w różnych miejscach, aby uzyskać ogólny pogląd na kilogramy. Dokonano tego tuż przed zbiorami, kiedy plony przestały rosnąć.

_{*Plon w tonach z hektara. 15% wpływów zostało odjętych z powodu śladów sprayu itp.}
Średni* plon netto wynosi 56,8 tony z hektara. Rozrzut jest szeroki i wynosi od 30,2 do 78,4 ton na hektar. Oznacza to, że działki Appelscha (78,4 ton) i Elst (72,1 ton) ważą powyżej 70 ton, co nie miało miejsca w zeszłym roku. Wzrost od pierwszego próbnego zbioru w 32. tygodniu, na początku sierpnia) był z pewnością dobry i wynosił średnio 23 tony na hektar. W pozostałych latach jest nieco niższa. W Appelscha, jak wynika z próbnych zbiorów, od początku sierpnia przybyło aż 54,3 ton. Wzrost był również znaczący w Hellevoetsluis – 40 ton.

Na kilku działkach stwierdzono szkody spowodowane przez wodę. Miejsca zostały zalane, przesadzone lub pojawiły się później. Powoduje to nieregularny drzewostan i plony oraz utrudnia próbny zbiór na niektórych poletkach. W przypadku tego zbioru testowego nie uwzględniono dodatkowego procentowego odliczenia od plonu, ponieważ trudno było oszacować stopień, w jakim nastąpiła utrata plonu podczas zbioru testowego. „W miejscach, gdzie utonęły ziemniaki i w promieniu wokół nich, po prostu brakuje kilogramów” – powiedziałem hodowca ziemniaków Kees Trouw wcześniej. Na przykład, po odliczeniu średnio 10% plonu z powodu szkód spowodowanych przez wodę na działkę, otrzymasz 51,1 tony z hektara. Jednak nie na każdej działce występuje taki procent szkód spowodowanych przez wodę i trudno jest oszacować rzeczywiste szkody, dlatego zdecydowano się nie odliczać dodatkowego procentu. Jednak biorąc pod uwagę te liczby, należy o tym pamiętać.

Średni* plon netto wynosi zatem 56,8 ton z hektara, co oznacza, że ​​sezon 2024 plasuje się nieco powyżej wieloletniej średniej wynoszącej 55,7 ton z hektara. Z danych dotyczących zbiorów testowych wynika zatem, że plony są znacznie wyższe niż w roku 2023, z którym porównywany jest rok bieżący. Wydaje się, że ziemniaki odmiany Innovator skorzystały na warunkach pogodowych panujących w połowie sierpnia i na początku września.

Daty sadzenia niekoniecznie decydujące
Ziemniaki sadzono później niż w pozostałych latach, średni termin sadzenia to 10 maja. Na podstawie danych dotyczących sadzenia można stwierdzić, że Innowatory posadzone później niekoniecznie radzą sobie gorzej w tonach. Najwyższy plon wynoszący 78,4 tony z hektara zasiano dopiero 15 maja. Ta działka była zielona przez bardzo długi czas i nie została jeszcze oczyszczona, a zaledwie dwa tygodnie temu została opryskana. Rozwój trwał tu do ostatniej chwili. Wzrost na najwcześniej obsadzonej działce w Dronten jest nawet nieco niższy niż w przypadku pierwszego zbioru testowego i wynosi 59,7 ton. Tam odrost wydaje się być minimalny. Znalazło to również odzwierciedlenie w plonach, które już spadały. Wouw ma drugi najniższy plon i został posadzony jako ostatni.

Pierwsze próbne zbiory wykazały, że im wcześniej przeprowadzono sadzenie, tym większy plon. Tego już nie widać. Na poletkach, które w pierwszym zbiorze testowym dały wyższy plon, późniejszy wzrost był średnio gorszy niż na poletkach, na których faktycznie zanotowano niższe plony. Ma to częściowo związek z terminem sadzenia, ale także z tworzeniem się bulw. Poletka z wyższą średnią liczbą bulw w pierwszym zbiorze testowym pozostały w tyle pod względem wielkości i kosztu kilogramów. Ostatecznie te partie stały się znacznie grubsze, więc kilogramy dodano później.

Lokalizacja jest decydująca
Nie można także określić konkretnego stwierdzenia w oparciu o rodzaj gleby. Gleby piaszczyste dają jedne z najniższych i najwyższych plonów. Staje się jasne, że wnioski można wyciągnąć na podstawie lokalizacji. Działki położone dalej na południe osiągają średnio niższe plony niż działki w centrum i na północy Holandii. Będzie to w dużej mierze związane z intensywnymi opadami deszczu na południu. Na przykład IJzendijke, które znajduje się w Zeeuws-Vlaanderen, osiąga plony na poziomie 30,2 ton z hektara, a działka ucierpiała z powodu poważnych szkód spowodowanych przez wodę. Część z nich została również przesadzona. Zbieg okoliczności czy nie, tej wiosny w Wouw (Brabancja Północna) również było bardzo mokro. Pozostałe działki na południu, które w tym sezonie doświadczyły najwięcej opadów, również osiągają średnio nieco niższe plony i nie produkują ogławiaczy o masie 60 ton lub większej.

Grubość dobrze dostosowana
W ostatnich tygodniach sezonu wielkość ziemniaków u plantatorów Gewastour znacznie się poprawiła. Średnio jest to 80% grube. Podczas pierwszego zbioru testowego było to zaledwie 48% w przypadku roślin o średnicy 50 milimetrów wzwyż. Już można było zauważyć, że wiele ziemniaków miało średnicę około 50 milimetrów i oczekiwano, że w Innovatorze ten wskaźnik wzrośnie. Kilku hodowców zauważyło w tym roku, że ziemniaki są grube, ale mają mniejszą długość. Są grube, ponieważ ziemniaki są bardziej owalne i grubsze, zamiast mieć długość. Zdaniem hodowców liczba bardzo dużych ziemniaków w tym roku jest nieco rozczarowująca, co niewątpliwie ma związek z wyższą produkcją bulw w tym roku.

Na podstawie danych z próbnych zbiorów z 9 działek w całej Holandii można stwierdzić, że odmiana Innovator odnotowała znaczny wzrost pod koniec sezonu. Mokra wiosna miała wpływ na sadzenie, rozpoczęcie i wzrost w dalszej części sezonu, a zasięg zależy od obszaru, ale „typowa holenderska letnia” pogoda również zapewniła dobre warunki uprawy na niektórych obszarach. Chociaż dane dotyczące plonów pochodzą z różnych miejsc w Holandii, nie są one w pełni reprezentatywne dla całej Holandii ani dla poszczególnych regionów. Różnice w poszczególnych województwach, ale także w zależności od obszaru, a nawet działki są w tym roku wyjątkowo duże ze względu na duże opady deszczu i różnice w terminach siewów.