„Nie chcę czekać na ostatnie kilogramy”

Daan Tap prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 165 hektarów na gliniastym zboczu rzeki Gelderland. Jego plan upraw jest obszerny, z jedną siedmioma odmianami ziemniaków i cebuli. Uprawia również pszenicę ozimą i jęczmień ozimy. Jak mówi, zajmują się rolnictwem w Elst, w Geldrii, już od jedenastu lat. W grudniu 2022 r. przejął firmę po dziesięciu latach partnerstwa z ojcem. Początkowo nie miał ambicji wejścia w ten biznes. „Po mojej przygodzie za granicą zacząłem patrzeć na to inaczej”.

Aby zdobyć doświadczenie, najpierw przez rok pracował w firmie zajmującej się uprawą roli i kontraktacją w Niemczech. Później spędził kolejne siedem miesięcy w Nowej Zelandii. „Dużo się tam nauczyłem. Każdemu poleciłbym najpierw, żeby przez kilka lat wyjechał poza Holandię. Uczysz się być niezależnym, a to daje ci szerszą perspektywę”. Przez pewien czas w gospodarstwie domowym uprawiano wyłącznie zboże. „Kiedy wróciłem, w 2014 roku zaczęliśmy znowu od ziemniaków, a rok później także od cebuli”.

Do uprawy ziemniaków Gewastour wykorzystuje działkę o powierzchni trzynastu hektarów, na której kiedyś uprawiano jęczmień. „Przeciągaliśmy węże po działce, rozrzucaliśmy kompost, sialiśmy zielony nawóz, a następnie oraliśmy.” Do uprawy ziemniaków i cebuli wykorzystuje jako podstawowy surowiec jęczmień. Ziemniaki odmiany Innovator przechowuje się zazwyczaj do połowy kwietnia, natomiast Agriasy pozostają w szopie do czerwca. Częściowo uprawia ziemię swobodnie, częściowo na podstawie umowy. „W zeszłym roku miałem 40% na kontrakcie, ale w przyszłym roku zabezpieczyłem więcej. Ceny kontraktowe były dobre w ostatnich latach. W ten sposób wiem na pewno, że mogę zarobić na ziemniakach”. 

Phytophtra jest wyzwaniem
Ma pewne wątpliwości co do technik kultywacji. „Nie będzie łatwo poradzić sobie z presją choroby Phytophthora” – mówi. „Nie czuję się komfortowo, wstrzykując sobie tak często, ponieważ leki stają się coraz mniej skuteczne. Jeśli więcej leków zniknie, stanie się to naprawdę trudne”. Korzysta z systemu wspomagania decyzji za pośrednictwem aplikacji. „To mi mówi, kiedy jechać. Kiedyś robiłem to wyczuwając, a potem czasami można było zobaczyć liście w uprawie. W zeszłym roku utrzymywałem uprawę w czystości, częściowo dzięki temu systemowi”.

Uważa, że ​​największym ryzykiem w uprawie jest ryzyko związane ze zbiorami. „Gleba tutaj jest ciężka, więc chcę móc zbierać wcześnie. Nawożenie trochę mniej pomoże plonom obumrzeć szybciej. Nie chcę czekać na ostatnie kilogramy”.

Nie uważa, że ​​uprawa ekologiczna przynosi realną wartość dodaną. „To głównie kwestia marketingu” – mówi. „Jeśli naprawdę chcesz się wyróżniać, musisz uprawiać biodynamicznie. Ale niekoniecznie uważam, że rozróżnienie między środkami naturalnymi i chemicznymi jest logiczne. Jakby środek naturalny był mniej szkodliwy niż środek chemiczny”.

Z niecierpliwością czekamy na zbiory
Uważa, że ​​ze wszystkich okresów wegetacyjnych żniwa są najpiękniejsze, zwłaszcza młócenie pszenicy. „Wtedy widzisz, na co pracowałeś przez cały rok. To pozostaje cudownym momentem”. Motywuje go chęć wyprodukowania dobrego produktu za uczciwą cenę. „I oczywiście najpiękniejszym zawodem na świecie jest praca z naturą”.

Ma nadzieję kontynuować tę politykę, choć martwi się o osiedla mieszkaniowe i strefy przemysłowe. Widzi zmianę przyszłości rolnictwa. „Sztuczna inteligencja i roboty odegrają później ważną rolę. Maszyny będą stawać się coraz mądrzejsze”.

Martwi się polityką rolną. „Holandia jest jednym z najsilniejszych krajów rolniczych na świecie, ale musimy to utrzymać. Rząd nie powinien niszczyć zbyt wiele, zakazując coraz większej ilości zasobów i obniżając standardy dotyczące obornika. W ten sposób nie będziemy w stanie utrzymać produkcji”.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.