Zbiory soi w Stanach Zjednoczonych (USA) idą pełną parą. Wojna handlowa z Chinami powoduje, że kraj ten ma o jednego bardzo dużego odbiorcę mniej. Rolnicy i handlowcy w USA stoją przed wyzwaniem przechowywania soi (na razie). Ból wojny handlowej jest już odczuwalny.
Plantatorzy soi w USA ciężko pracują, aby zabezpieczyć zbiory soi przed nadejściem zimy. Zbiory są znacznie opóźnione w stosunku do harmonogramu, częściowo z powodu ulewnych deszczów na początku października. Oczekuje się, że plony będą rekordowo wysokie i o 6% wyższe niż w zeszłym roku (2018: 127 milionów ton).
(Tekst kontynuuje poniżej wykresu)
Chiny, zwykle największy nabywca soi amerykańskiej, praktycznie nie są już nabywcą z powodu taryf handlowych. Oznacza to, że duża część produkcji będzie musiała być przechowywana przez dłuższy okres czasu.
Również duże zbiory pszenicy i kukurydzy
Tymczasem w USA również są duże zbiory pszenicy i kukurydzy do przetworzenia. W stanach, w których uprawia się wiele z tych zbóż, wywiera to presję na magazynowanie. Prawdą jest, że magazynowanie przez samych rolników zostało rozszerzone w ostatnich latach. Łącznie rolnicy mogą sami przechowywać około 60% całkowitych zbiorów.
Zdziesiątkowanie eksportu do Chin dotknęło głównie region Pacyfiku Północno-Zachodniego (w przybliżeniu stany Oregon, Idaho i Waszyngton). W tym regionie soja jest zazwyczaj ładowana w celu transportu do Chin. Trasy transportu soi są teraz przenoszone na transport rzekami na południe USA (Zatoka Meksykańska). Stamtąd transport do UE, między innymi, jest lepszy.
Czuje się ból
3,6 miliarda dolarów, które Departament Rolnictwa USA może rozdawać plantatorom soi, jest teraz plastrem na ranę, która jest coraz bardziej bolesna. Plantatorzy soi otrzymują obecnie od USDA 27 dolara za buszel soi (1,65 kilogramów), czyli 61 dolarów za tonę. Przy średnim plonie 3,2 tony z hektara plantator otrzymuje 183 dolary za hektar wsparcia.
Ból jest odczuwalny teraz, ponieważ normalnie Chiny przestawiłyby się na soję amerykańską o tej porze roku, ale teraz w dużej mierze nie robią tego. Ponieważ zbiory brazylijskie nie nadejdą przed końcem stycznia, Chiny prawdopodobnie będą musiały kupować z USA z czasem.
To, że handel przenosi się ze Stanów Zjednoczonych do Brazylii, jest wyraźnie widoczne w danych eksportowych. Brazylia wyeksportowała prawie 4 miliony ton soi w pierwszych 3 tygodniach października do Chin, ponad 130% więcej niż zwykle w tym samym okresie. Przy obecnym tempie eksportu Brazylia ma zostać wykupiona do początku grudnia.
Chiny nadal sporadycznie kupują od USA. Na przykład 15 października doniesiono, że 2 statki z soją z USA płyną do Chin. Wynika to z faktu, że Brazylia po prostu nie jest w stanie sprostać popytowi. Jednak Chiny wymyśliły plan, aby w przyszłości móc obejść się bez soi z USA. W jaki sposób? Karmiąc świnie i kurczaki mniejszą ilością soi i produkując więcej w przyszłości. Jednak to wciąż mrzonka, ale jest to potencjalne zagrożenie dla amerykańskich plantatorów soi.
Handel tylnymi drzwiami
Tymczasem handlowcy nie siedzą bezczynnie, aby dostarczyć ziarna do Chin tylnymi drzwiami. Kraje takie jak Kanada, Japonia i Filipiny są wykorzystywane jako kraje pośredniczące. Popyt na soję z USA ze strony innych krajów również wzrósł, ponieważ inny główny producent (Brazylia) jest plądrowany przez Chiny. W rezultacie soja z USA nadal znajduje nabywcę.
Cena soi w USA znajduje się w trendzie wzrostowym od 38. tygodnia, choć ten trend jest ostrożny. Pytanie brzmi, w jakim stopniu duże zapasy mogą utrzymać dalszy wzrost cen i czy eksport z USA będzie kontynuowany.