Kolejka górska z targu pszenicy jest prawie na końcu, ale nie wcześniej niż złapie kolejną pętlę lub 2. Towar ten nie jest jednak produktem, który wykazuje najsilniejsze ruchy.
Kontrakt na pszenicę z marca na Matif osiągnął szczyt tydzień temu – 250 euro za tonę – ale potem gwałtownie spadł. Kontrakt wygasa w środę 10 marca, a zmiana nastąpi na ostatni okres dostaw na żniwa 2020: maj. Dziś (poniedziałek 8 marca) kontrakt ponownie odpala. W szczytowym momencie w poniedziałkowe popołudnie cena wynosi 240 euro za tonę. Rośnie też kontrakt majowy.
Co robi nowa uprawa?
Nadal istnieje różnica około 28 euro za tonę między majem a nowymi zbiorami we wrześniu. Najbliższe miesiące pokażą, czy cena pszenicy z nowej uprawy będzie dalej rosła, czy też stare zbiory spadną. Ograniczona dostępność pszenicy w UE sugeruje, że cena pszenicy ma solidne podstawy w perspektywie krótkoterminowej. Kiedy bardziej jasne jest, jak rozwija się pszenica tej wiosny, więcej można powiedzieć o wielkości żniw 2021. Na razie nie ma obaw i ta ilość wzrośnie.
Inaczej jest w przypadku rzepaku. Biuro rynkowe Stratégie Grains zrewidowało w dół oczekiwane zapasy końcowe o 180.000 tys. ton do 1,1 mln ton. To spadek o 800.000 tys. ton w stosunku do ubiegłego roku, który już był zły. Uprawa rzepaku w Europie od lat spada. W tym roku areał wzrósł co najmniej do 5,53 mln ha (+50.000 tys. ha). Według Stratégie Grains oznacza to, że możliwe jest zebranie 18,2 miliona ton. To o 1 mln ton więcej niż w 2020 r., ale wciąż znacznie poniżej granicy 20 mln ton. To zdarzyło się tylko dwa razy w ciągu ostatnich 11 lat.
Nowy rekord
Mała dostępność rzepaku podnosi cenę na Matifie do rekordowego poziomu. W piątek, 5 marca, cena zamknęła się już na poziomie 515 euro za tonę. W poniedziałek po południu kontrakt majowy jest wart nawet 527,75 €. Oznacza to, że pobity został stary rekord z lipca 2012 r. wynoszący 525,25 euro za tonę. To najwyższy poziom cen od ponad 30 lat.
Na wzrost cen rzepaku wpływają dwa czynniki. Przede wszystkim rosną ceny soi. Zbiory soi w Brazylii są opóźnione z powodu uporczywych opadów deszczu. Daje to impuls amerykańskiemu notowaniu grupy CME. Ponieważ w rezultacie ceny oleju sojowego również rosną, rzepak może na tym skorzystać. Innym czynnikiem jest to, że rolnicy, którzy nadal przechowują rzepak, niechętnie sprzedają teraz na rosnącym rynku. Nawet podaż rzepaku z Australii nie powoduje, że rynek europejski rozluźnia wodze.
Zbierz 21 rośnie
Nowe zbiory również rosną z powodu zbliżających się mniejszych zbiorów. W poniedziałek cena kontraktu sierpniowego wynosi 447,50 € za tonę po zamknięciu ceną 5 € w piątek 442,50 marca. Mniejsze zbiory spodziewane są również poza Europą. Na Ukrainie zasiano o 20% mniej rzepaku, ponieważ rolnicy częściej wybierają słoneczniki. Ta uprawa jest również znacznie bardziej popularna w Rosji. Wzrosła też cena oleju słonecznikowego. Co Kanada i Australia zrobią ze swoim areałem, dopiero się okaże, ponieważ sezon siewów jeszcze się tam nie rozpoczął.
Rosną nie tylko ceny olejów roślinnych, ale także ubocznej śruty rzepakowej. W styczniu poziom cen wyniósł 325,15 € za tonę. Ten poziom został ostatnio osiągnięty w czerwcu 2013 roku. Cena za luty nie została jeszcze ogłoszona. Biorąc pod uwagę obecny ruch rzepaku, cena złomu może również znacznie wzrosnąć. Wzrasta również liczba innych surowców paszowych, takich jak śruta sojowa.